Vaststelling geen recht op een WIA-uitkering. Het verzekeringsgeneeskundig onderzoek naar de medische…

Partijen:

[A. te B.] (appellant)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)

Datum uitspraak 1 maart 2013.

Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 18 januari 2013. Appellant is verschenen, bijgestaan door drs. mr. A. Boumanjal, kantoorgenoot van mr. Vingerling. Het Uwv heeft zich niet laten vertegenwoordigen.

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellant tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Daarbij heeft de rechtbank overwogen dat naar haar oordeel het verzekeringsgeneeskundig onderzoek naar de medische beperkingen van appellant voldoende inzichtelijk en toereikend is. Ten aanzien van de beroepsgrond over het opleidingsniveau is de rechtbank van oordeel dat de bezwaararbeidsdeskundige terecht is uitgegaan van de door appellant zelf opgegeven opleidingsgegevens. De (bezwaar)-arbeidsdeskundigen hebben toereikend gemotiveerd waarom de functies die aan de schatting ten grondslag zijn gelegd, de belastbaarheid van appellant zoals omschreven in de Functionele Mogelijkhedenlijst (FML) van 26 mei 2010 niet overschrijden. Ook overigens ziet de rechtbank, uitgaand van de juistheid van de door het Uwv bij appellant aangenomen beperkingen ten aanzien van het verrichten van arbeid, geen aanleiding om te oordelen dat appellant de werkzaamheden behorende bij de hem voorgehouden functies niet zou kunnen verrichten.

3. In hoger beroep heeft appellant zijn in bezwaar en beroep ingenomen standpunt herhaald. Hij heeft benadrukt dat ten onrechte is uitgegaan van opleidingsniveau 2 bij de keuze van functies die voor appellant, rekening houdend met zijn beperkingen, geschikt zouden zijn. Appellant heeft geen vervolgonderwijs gevolgd, de primaire arbeidsdeskundige heeft ten onrechte geen tolk gebruikt bij zijn onderzoek en de rechtbank is ten onrechte niet uitgegaan van de stelling van appellant in bezwaar en beroep.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.

4.1. De rechtbank heeft de bij haar ingediende beroepsgronden, die nagenoeg overeenkomen met de gronden zoals in hoger beroep aangevoerd, op juiste wijze in de aangevallen uitspraak weergegeven. De rechtbank heeft deze gronden beoordeeld en aangegeven waarom deze gronden niet slagen. De rechtbank heeft dit met juistheid gedaan. De Raad stelt zich dan ook volledig achter de overwegingen van de rechtbank en maakt deze tot de zijne.

4.2. Met betrekking tot het opleidingsniveau voegt de Raad daar nog aan toe dat hetgeen in hoger beroep is betoogd onvoldoende is om de beroepsgrond te laten slagen. De rechtbank heeft met juistheid geoordeeld dat het Uwv mocht uitgaan van de eigen opgave van appellant op het aanvraagformulier en in het gesprek met de arbeidsdeskundige. Ter zitting van de rechtbank heeft appellant desgevraagd gezegd dat hij tot zijn 17e jaar in Marokko onderwijs heeft gevolgd. Het komt de Raad niet aannemelijk voor dat het daarbij alleen is gegaan om lager onderwijs.

5. Voor een proceskostenveroordeling ziet de Raad geen aanleiding.

Deze uitspraak is gedaan door I.M.J. Hilhorst-Hagen, in tegenwoordigheid van D. Heeremans als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 1 maart 2013.

(getekend) I.M.J. Hilhorst-Hagen

(getekend) D. Heeremans

IvR