Geen bijstand met terugwerkende kracht. Zelfde gronden als in beroep.

Appellante heeft zich op 16 mei 2013 gemeld voor het doen van een aanvraag om bijstand ingevolge de Wet werk en bijstand (WWB) naar de norm voor een alleenstaande. Appellante heeft op het aanvraagformulier als gewenste ingangsdatum 27 februari 2013 opgegeven.

Bij besluit van 29 juli 2013, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 19 november 2013 (bestreden besluit), heeft het college aan appellante bijstand toegekend met ingang van 16 mei 2013. Volgens het college is er geen sprake van bijzondere omstandigheden om de bijstand met terugwerkende kracht vanaf 27 februari 2013 toe te kennen.

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep van appellante tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft daartoe - samengevat

weergegeven - overwogen dat geen sprake is van bijzondere omstandigheden op grond waarvan aan appellante met terugwerkende kracht bijstand had moeten worden toegekend. Niet valt in te zien dat appellante zich niet eerder dan 16 mei 2013 had kunnen melden om een aanvraag in te dienen.

3. Appellante heeft zich in hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Zij heeft aangevoerd dat zij niet in staat was om eerder een aanvraag om bijstand in te dienen.

4. De Raad komt de volgende beoordeling.

De gronden die appellante in hoger beroep heeft aangevoerd zijn in essentie een herhaling van wat zij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is in de aangevallen uitspraak gemotiveerd op die gronden ingegaan. De Raad kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank, en de daaraan ten grondslag gelegde overwegingen, zoals onder 2 samengevat weergegeven, en maakt deze tot de zijne.

Het hoger beroep slaagt niet. De aangevallen uitspraak zal worden bevestigd.

Deze uitspraak is gedaan door G.M.G. Hink, in tegenwoordigheid van M.S. Spek als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 19 januari 2016.

(getekend) G.M.G. Hink

(getekend) M.S. Spek