Het Uwv heeft het bezwaar terecht niet-ontvankelijk verklaard, wegens niet verschoonbare overschrijding van…

Op 23 september 2014 heeft appellant een aanvraag ingediend voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Bij besluit van 3 februari 2015 heeft het Uwv de aanvraag afgewezen omdat appellant op 11 februari 2004 niet verzekerd was ingevolge de Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen (Wet WIA).

Appellant heeft een bezwaarschrift, gedateerd 2 maart 2015, ingediend. Dit bezwaarschrift is door het Uwv ontvangen op 3 juni 2015.

Bij beslissing op bezwaar van 19 juni 2015 (bestreden besluit) heeft het Uwv het door appellant gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard, wegens overschrijding van de wettelijke bezwaartermijn van zes weken.

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Hiertoe heeft de rechtbank overwogen dat door het Uwv pas op

3 juni 2015 het bezwaarschrift van appellant, gedateerd 2 maart 2015, is ontvangen. De rechtbank is niet gebleken van verschoonbaarheid van de termijnoverschrijding.

3. In hoger beroep heeft appellant aangevoerd dat hij gehandicapt is en dat hij medische verklaringen van zijn behandelende artsen heeft ingediend ter onderbouwing van zijn verzoek om een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Hij verzoekt dan ook om toekenning van de uitkering en geeft aan bereid te zijn om zich te laten onderzoeken door een verzekeringsarts van het Uwv.

De Raad komt tot de volgende beoordeling.

Met juistheid heeft de rechtbank overwogen dat het bezwaarschrift van appellant buiten de termijn van zes weken, zoals bepaald in artikel 6:7 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), is ingediend. Terecht ook heeft de rechtbank overwogen in overweging 5 dat geen sprake is van omstandigheden die de termijnoverschrijding rechtvaardigen, waardoor redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat appellant niet in verzuim is geweest door pas op 3 juni 2015 bezwaar te maken. De door appellant in hoger beroep aangevoerde argumenten zien niet op de ontvankelijkheid van het bezwaar en kunnen dan ook niet leiden tot vernietiging van de aangevallen uitspraak.

Het hoger beroep slaagt dan ook niet.

Voor een veroordeling van het Uwv in de proceskosten van appellant is geen aanleiding.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door J.P.M. Zeijen, in tegenwoordigheid van M.D.F. de Moor als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 27 mei 2016.

(getekend) J.P.M. Zeijen

(getekend) M.D.F. de Moor

La Centrale Raad van Beroep (Cour d'Appel Centrale) confirme la décision attaquée.

Par conséquent, décidée par J.P.M. Zeijen en présence de M.D.F. de Moor en qualité de greffier, ainsi que prononcée en public, le 27 mai 2016.