Onherroepelijk geworden hersteldverklaring.

Bij besluit van 31 juli 2014 (bestreden besluit) is het bezwaar tegen het besluit van

19 juni 2014 ongegrond verklaard.

2. Bij de aangevallen uitspraak is het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. Hiertoe is overwogen dat appellant geen gronden heeft ingediend tegen de kwijtschelding van de vordering, maar dat zijn gronden zich richten tegen het eerdere besluit van het Uwv van

28 december 2010 waarin appellant per 3 januari 2011 hersteld is verklaard in het kader van de ZW. Dit besluit is onherroepelijk geworden. Appellant heeft het Uwv verzocht om terug te komen van het besluit van 28 december 2010, maar dat verzoek is bij besluit van

28 november 2012, gehandhaafd bij beslissing op bezwaar van 14 maart 2013 en van

9 december 2014, afgewezen. Tegen die besluiten zijn geen rechtsmiddelen aangewend. Nu de gronden van bezwaar zich richtten tegen de hersteldverklaring en niet tegen de kwijtschelding, is het bezwaar terecht ongegrond verklaard.

Zoals door de rechtbank terecht is overwogen en door appellant ter zitting is bevestigd richten de gronden van appellant zich feitelijk uitsluitend tegen de hersteldverklaring per

3 januari 2011 en niet tegen de kwijtschelding van de schuld. De hersteldverklaring is onherroepelijk geworden. De stelling van appellant dat het Uwv tot kwijtschelding is overgegaan omdat de hersteldverklaring niet juist is, wordt niet gevolgd. Er heeft diverse malen een inkomensonderzoek plaatsgevonden waarbij steeds bleek dat appellant geen aflossingscapaciteit had. De kwijtschelding van de schuld is dan ook het gevolg van de financiële situatie waarin appellant verkeerde. Er is geen enkel aanknopingspunt om aan te nemen dat het Uwv om andere redenen tot kwijtschelding van de schuld is overgegaan. De ingebrachte medische stukken behoeven geen bespreking omdat ze geen betrekking hebben op het geding.