Berust in boetebesluit betekent dat ook niet meer kan worden opgekomen tegen herziening van het boetebesluit…

Appellant heeft bijstand ontvangen, laatstelijk ingevolge de Wet werk en bijstand. Bij

besluit van 7 januari 2015 heeft het college de bijstand van appellant met ingang van

15 oktober 2014 ingetrokken en de kosten van bijstand tot een bedrag van € 1.199,86 van

appellant teruggevorderd. Het college heeft aan dit besluit ten grondslag gelegd dat appellant de op hem rustende inlichtingenverplichting heeft geschonden door een onjuiste opgave te doen van zijn woonadres als gevolg waarvan het recht op bijstand niet kan worden

vastgesteld. Appellant heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt. Bij besluit van

10 maart 2015 heeft het college appellant wegens schending van de inlichtingenverplichting een boete opgelegd van € 899,90. Appellant heeft tegen dit besluit geen bezwaar gemaakt.

Bij besluit van 30 april 2015 heeft het college het bezwaar tegen het besluit van

7 januari 2015 gegrond verklaard voor zover het de ingangsdatum van de intrekking betreft en de bijstand van appellant met ingang van 28 oktober 2014 ingetrokken. Voorts heeft het

college de periode waarover de kosten van bijstand worden teruggevorderd beperkt tot de

periode van 28 oktober 2014 tot en met 30 november 2014 en daarbij aangekondigd dat de hoogte van het terug te vorderen bedrag opnieuw zal worden berekend. Het college heeft aan de besluitvorming ten grondslag gelegd dat appellant de ingevolge artikel 17, eerste lid, van de PW op hem rustende inlichtingenverplichting heeft geschonden doordat hij had verzuimd het college mee te delen dat hij niet meer woont op het uitkeringsadres.

De rechtbank heeft het beroep van appellant tegen het besluit van 30 april 2015 bij

uitspraak van 30 september 2015 ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 23 augustus 2016, (ECLI:NL:CRVB:2016:3154) heeft de Raad die uitspraak bevestigd.

Bij besluit van 24 juli 2015 heeft het college het over de periode van 28 oktober 2014 tot en met 30 november 2014 van appellant terug te vorderen bedrag aan bijstand berekend op

€ 907,96 en de boete verlaagd tot € 656,18.

Bij besluit van 11 juli 2016 (bestreden besluit) heeft het college het bezwaar tegen het

besluit van 24 juli 2015, voor zover gericht tegen de opgelegde boete, niet-ontvankelijk

verklaard. Het college heeft aan dit besluit ten grondslag gelegd dat het bezwaar van appellant niet meer inhoudelijk beoordeeld kan worden omdat appellant destijds geen rechtsmiddel heeft aangewend tegen het oorspronkelijke boetebesluit van 10 maart 2015, zodat dit besluit in rechte onaantastbaar is.

ongegrond verklaard. De rechtbank heeft het standpunt van het college onderschreven dat de bezwaren tegen de boeteoplegging als zodanig niet meer inhoudelijk aan de orde kunnen

worden gesteld. Appellant heeft geen rechtsmiddel aangewend tegen het boetebesluit van

10 maart 2015, zodat dit besluit, waarbij de boete wegens grove schuld van appellant is

bepaald op 75% van het netto benadelingsbedrag, rechtens onaantastbaar is geworden. De verlaging van de boete bij het besluit van 24 juli 2015 is volgens de rechtbank slechts een

gevolg van de aanpassing van het teruggevorderde bedrag.

samengevat, het volgende aangevoerd. Het besluit van 10 maart 2015 is herzien, zodat dit

besluit niet in rechte vaststaat. Er is geen sprake van schending van de

inlichtingenverplichting en dus ook niet van grove schuld. Daarom is een matiging van de boete aangewezen, waarbij een boete van 50% van het benadelingsbedrag een passend

uitgangspunt is.

Nu appellant heeft berust in het boetebesluit van 10 maart 2015, bij welk besluit het

college hem wegens schending van die inlichtingenverplichting een boete had opgelegd, staat ook rechtens vast dat het college de boete terecht heeft bepaald op 75% van het

benadelingsbedrag. Van een herziening van dit standpunt is geen sprake. Het college heeft slechts de hoogte van de boete nader vastgesteld in verband met de aanpassing van het

terugvorderingsbedrag. Daarom faalt de beroepsgrond dat een matiging van de boete is

aangewezen. Overigens is niet gebleken dat het college het boetebedrag van € 656,18, onjuist heeft berekend.

5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding