Afwijzing verzoek om een herbeoordeling wegens toegenomen arbeidsongeschiktheid. Het standpunt van appellant…

Appellant is werkzaam geweest als bediende/verkoper in een snackbar. Nadat hij op

14 maart 1989 was uitgevallen wegens psychische klachten is hij na afloop van de wachttijd met ingang van 13 maart 1990 in aanmerking gebracht voor een uitkering op grond van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 tot 100%. Met ingang van 1 augustus 1994 is deze uitkering ingetrokken omdat appellant met ingang van die datum minder dan 15% arbeidsongeschikt werd geacht.

Tegen dit besluit heeft appellant bezwaar gemaakt, waarbij hij nadere medische informatie heeft overgelegd. In overeenstemming met een rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep van 29 april 2015 is dit bezwaar bij besluit van 30 april 2015

(bestreden besluit) ongegrond verklaard. Daarbij heeft het Uwv zich op het standpunt gesteld dat geen sprake is van toegenomen arbeidsongeschiktheid in de zin van artikel 43a van de WAO.

2. Het door appellant tegen het bestreden besluit ingestelde beroep is door de rechtbank ongegrond verklaard.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling.

Tijdens een opname van appellant in de periode van 18 oktober 2000 tot en met

2 november 2000 bij de Brijder stichting is vastgesteld dat bij appellant sprake is van een acuut syndroom van Wernicke met een vrijwel totaal falend geheugen. Het door het Uwv ingenomen standpunt dat niet eerder dan vanaf het moment dat bij appellant deze diagnose is gesteld sprake is van een toename van beperkingen kan op grond van de beschikbare medische gegevens niet voor onjuist worden gehouden. In de ingezonden informatie blijkt dat het syndroom van Wernicke, waarbij sprake is van een hersenaandoening, vaak voorafgaat aan het syndroom van Korsakov. De symptomen hebben zich bij appellant zoals blijkt uit de informatie van de Brijder stichting, in 2000 plotseling voorgedaan. Het standpunt van appellant dat reeds in de in geding zijnde periode sprake is geweest van een toename van zijn beperkingen heeft hij niet aannemelijk gemaakt. Daarbij is in overweging genomen dat de door hem ingebrachte medische gegevens met name zien op de periode gelegen ná 1 augustus 1999 en dat, voor zover deze gegevens wel zien op de periode van 1 augustus 1994 tot

1 januari 2009, deze onvoldoende steun bieden voor zijn standpunt dat hij eerder opnieuw in relevante mate als arbeidsongeschikt in de zin van de WAO moet worden aangemerkt. Voorts wordt overwogen dat, voor zover de medische situatie over de in geding periode niet meer verantwoord kan worden vastgesteld vanwege het ontbreken van medische gegevens, dit een omstandigheid is die volgens vaste rechtspraak (zie bijvoorbeeld de uitspraak van

28 november 2014, ECLI:NL:CRVB:2014:3961) voor risico van appellant komt.

5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding.