Weigering ANW-uitkering toe te kennen. Terecht geoordeeld dat de overleden echtgenoot van appellante op de…

Centrale Raad van Beroep

Enkelvoudige kamer

25/183 ANW

Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 5 november 2024, 23/7298 (aangevallen uitspraak)

Partijen:

[appellante] te [woonplaats] (appellante)

de Raad van bestuur van de Sociale Verzekeringsbank (Svb)

Datum uitspraak: 16 juli 2026

In deze uitspraak volgt de Raad het oordeel van de rechtbank dat appellante terecht een ANW-uitkering is geweigerd. De overleden echtgenoot van appellante was op datum van overlijden niet verplicht of vrijwillig verzekerd voor de ANW. Hij was ook niet verzekerd voor de Marokkaanse wetgeving. De gezondheidssituatie of de financiële situatie van appellante kunnen er niet toe leiden dat zij recht heeft op een ANW-uitkering.

Appellante heeft hoger beroep ingesteld. De Svb heeft een verweerschrift ingediend.

De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 4 juni 2026. Partijen zijn niet verschenen.

Uitspraak van de rechtbank

Het standpunt van appellante

Het standpunt van de Svb

5. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit over de afwijzing van de aanvraag om ANW-uitkering in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt.

De wettelijke regels en beleidsregels die voor de beoordeling van het hoger beroep belangrijk zijn, zijn te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.

Met de rechtbank is de Raad van oordeel dat de aanvraag voor een ANWuitkering terecht is afgewezen. Zowel in het bestreden besluit als in de aangevallen uitspraak is uiteengezet waarom de aanvraag van appellante voor een ANW-uitkering niet voor toewijzing in aanmerking komt. De Raad onderschrijft het oordeel van de rechtbank en de overwegingen waarop dat oordeel berust. Bepalend is dat de echtgenoot van appellante ten tijde van zijn overlijden niet verplicht of vrijwillig verzekerd was voor de ANW, terwijl hij toen ook niet verzekerd was op grond van de Marokkaanse wetgeving. Wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, kan niet tot een ander oordeel leiden. Met name kan de gezondheidssituatie of de financiële situatie van appellante er niet toe leiden dat zij recht heeft op een ANW-uitkering.

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.

Deze uitspraak is gedaan door E.E.V. Lenos in tegenwoordigheid van C.C.M. van ’t Hol als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 16 juli 2026.

(getekend) C.C.M. van ’t Hol

Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de datum van verzending beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, 2500 EH Den Haag) ter zake van schending of verkeerde toepassing van de begrippen verzekerde en ingezetene.

La Centrale Raad van Beroep (Cour d'Appel Centrale)

Statue:

Confirme la décision attaquée.

Par conséquent, décidée par E.E.V. Lenos en présence de C.C.M. van ‘t Hol en qualité de greffier, ainsi que prononcée en public, le 16 Juillet 2026.

(signé) C.C.M. van ’t Hol

Les parties disposent d’un délai de six semaines á compter de la date d’envoi pour introduire un pourvoi en cassation contre cette décision devant la Cour de Cassation des Pays-Bas: Hoge Raad der Nederlanden (Postbus 20303, NL2500 EH ‘s-Gravenhage) au titre de la violation ou de la mauvaise application des dispositions concernant la notion de groupe d’assuré

Algemene nabestaandenwet

Artikel 1

In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: (…).

nabestaande: de echtgenoot van degene, die op de dag van overlijden verzekerd is op grond van deze wet; (…).

Artikel 13, eerste lid

Verzekerd overeenkomstig de bepalingen van deze wet is degene, die ingezetene is; geen ingezetene is, doch ter zake van in Nederland of op het continentaal plat in dienstbetrekking verrichte arbeid aan de loonbelasting is onderworpen.

Artikel 14, eerste lid

Recht op nabestaandenuitkering heeft de nabestaande die:

Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Marokko

Artikel 22, eerste lid

Wanneer een werknemer op wie dit Verdrag van toepassing is, op het tijdstip van zijn overlijden verzekerd is krachtens de Marokkaanse wettelijke regelingen, en tijdvakken van verzekering volgens de Nederlandse wettelijke regelingen inzake uitkeringen aan nagelaten betrekkingen heeft vervuld, kan zijn weduwe op een pensioen krachtens laatstgenoemde wettelijke regelingen aanspraak maken.