Vernietiging uitspraak Gerecht i.v.m. tijdig elektronisch beroepschrift, devolutief: horen bij gegrond…

gemeenschappelijk hof van jusTitie

van aruba, CURAÇAO, SINT MAARTEN

EN VAN BONAIRE, SINT EUSTATIUS EN SABA

Uitspraak op het hoger beroep van:

[appellant], verblijvend in Aruba,

appellant,

tegen de uitspraak van het Gerecht in eerste aanleg van Aruba (hierna: het Gerecht) van 20 november 2024 in zaak nr. AUA202401682, in het geding tussen:

appellant

en

de minister van Justitie en Sociale Zaken (hierna: de minister)

Bij beschikking van 20 maart 2022 heeft de minister de ophouding van appellant bevolen.

Op 24 maart 2022 heeft appellant daartegen bezwaar ingesteld. Ook heeft hij op die dag om een voorlopige voorziening verzocht.

Bij uitspraak van 24 maart 2022 heeft de voorzieningenrechter van het Gerecht de beschikking van 10 maart 2022 geschorst en de minister bevolen om appellant onmiddellijk in vrijheid te stellen (zaak nr. AUA202200787).

Bij beschikking met dagtekening 19 maart 2023, verzonden op 21 maart 2024, heeft de minister het door appellant gemaakte bezwaar gegrond verklaard en daarbij vermeld dat aan hem een vergoeding voor immateriële schade wordt toegekend van Afl. 80,- per dag wegens onrechtmatige vrijheidsontneming.

Bij uitspraak van 20 november 2024 heeft het Gerecht het door appellant daartegen ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door drs. M.L. Hassell, hoger beroep ingesteld.

De minister heeft een verweerschrift ingediend.

Het Hof heeft een behandeling op een zitting achterwege gelaten met toestemming van partijen.

Beoordeling hoger beroep

3. Het hoger beroep is gegrond. De uitspraak van het Gerecht wordt vernietigd. Het Hof beoordeelt het beroep met toepassing van artikel 53d, derde lid, van de Lar. Daarbij bespreekt het Hof alleen beroepsgronden waarover het Gerecht nog geen oordeel heeft gegeven en beroepsgronden waarop na de overwegingen in hoger beroep nog moet worden beslist.

Beoordeling beroep

4. Appellant betoogt tevergeefs dat de minister de bestreden beschikking in strijd met artikel 15 van de Lar heeft genomen, door het bezwaarschrift niet in handen te stellen van de bezwaaradviescommissie (hierna: BAC). Appellant gaat er in deze beroepsgrond namelijk aan voorbij dat de minister het bezwaar gegrond heeft verklaard. Artikel 15 van de Lar bevat weliswaar geen uitzondering voor de situatie waarin het bezwaar gegrond wordt verklaard, maar een logische wetsuitleg brengt met zich dat in een geval als dit, waarin de minister een bezwaarmaker geheel tegemoetkomt in zijn bezwaren, er geen reden is om het bezwaarschrift nog door te sturen naar de BAC. Het betoog slaagt niet.

Appellant betoogt verder dat de minister in de bestreden beschikking terecht een vergoeding van Afl. 80,- per dag voor immateriële schade heeft opgenomen, maar niet het totale bedrag van de vergoeding heeft benoemd, wat volgens hem in strijd is met het zorgvuldigheidsbeginsel. Hiermee miskent hij echter dat duidelijk is dat het gaat over de periode van het bevel tot ophouding op 20 maart 2022 tot het bevel tot invrijheidsstelling op 24 maart 2022. Zoals appellant terecht stelt, leidt dat tot een vergoeding van Afl. 320,-. Het was vollediger geweest als de minister dit had geconcretiseerd in de beschikking, maar het achterwege laten daarvan leidt niet tot de conclusie dat de beschikking onrechtmatig is. Het betoog slaagt niet.

Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba:

verklaart het hoger beroep gegrond;

vernietigt de uitspraak van het Gerecht in eerste aanleg van Aruba van 20 november 2024 in zaak nr. AUA202401682;

verklaart het beroep kennelijk ongegrond;

gelast dat de minister van Justitie en Sociale Zaken aan appellant het door hem voor de behandeling van het hoger beroep betaalde griffierecht ten bedrage van Afl. 75,- vergoedt.