Klacht tegen een notaris. De plaatsvervangend voorzitter van de kamer heeft klagers kennelijk…

GERECHTSHOF AMSTERDAM

afdeling civiel recht en belastingrecht

zaaknummer : 200.148.409/01 NOT

nummer eerste aanleg : AL/2013/152

beslissing van de notaris- en gerechtsdeurwaarderskamer van 28 augustus 2014 en uitgesproken op 21 oktober 2014

inzake

wonend te [plaatsnaam],

appellanten,

tegen

[notaris],

notaris te [plaatsnaam],

geïntimeerde.

Appellanten (hierna: respectievelijk klaagster sub 1 en klager sub 2 en tezamen klagers) hebben op 6 mei 2014 een beroepschrift bij het hof ingediend tegen de beslissing van de kamer voor het notariaat in het ressort Arnhem-Leeuwarden (hierna: de kamer) van 9 april 2014 (ECLI:NL:TNORARL:2014:15). Bij genoemde beslissing heeft de kamer het verzet van klagers tegen de beslissing van de plaatsvervangend voorzitter van de kamer van 11 november 2013 ongegrond verklaard.

De notaris heeft geen gebruik gemaakt van de hem geboden mogelijkheid een verweerschrift in te dienen.

De zaak is behandeld ter openbare terechtzitting van het hof van 28 augustus 2014. Klaagster sub 1 is verschenen en heeft het woord gevoerd. Klager sub 2 en de notaris zijn - zonder bericht van verhindering - niet verschenen.

Het hof heeft kennis genomen van de inhoud van de door de kamer aan het hof toegezonden stukken van de eerste instantie en de hiervoor vermelde stukken.

Klagers hebben bij e-mail met bijlagen van 9 oktober 2013 bij de kamer een klacht ingediend tegen de notaris. De plaatsvervangend voorzitter van de kamer heeft bij beslissing van 11 november 2013 klagers kennelijk niet-ontvankelijk verklaard in hun klacht. Tegen die beslissing hebben klagers tijdig verzet ingesteld bij de kamer. Na onderzoek van de klacht heeft de kamer bij beslissing van 9 april 2014 het verzet ongegrond verklaard.

Artikel 99 lid 13 Wna bepaalt dat geen rechtsmiddel openstaat tegen een beslissing van de kamer tot ongegrondverklaring van het verzet. Feiten of omstandigheden die meebrengen dat het hof aan deze uitsluiting van hoger beroep voorbij zou moeten gaan, zijn gesteld noch gebleken. Het enkele feit dat klagers de bestreden beslissing inhoudelijk pertinent onjuist achten, zoals klaagster sub 1 ter zitting naar voren heeft gebracht, is daartoe niet voldoende. Dat brengt mee dat klagers in hun hoger beroep niet kunnen worden ontvangen.

Hetgeen partijen verder nog naar voren hebben gebracht, kan onbesproken blijven omdat het niet kan leiden tot een andere beslissing.

Het hof verklaart klagers niet-ontvankelijk in hun hoger beroep.

Deze beslissing is gegeven door mr. A.L.G.A. Stille, mr. J.C.W. Rang en mr. P. Blokland op 28 augustus 2014 en in het openbaar uitgesproken op 21 oktober 2014 door de rolraadsheer.