In deze zaak ligt voor of appellant moet worden aangemerkt als contractpartij (huurder van het pand) van…

afdeling civiel recht en belastingrecht

team I (handel)

zaaknummer : 200.335.709/01

zaak-/rolnummer rechtbank Noord-Holland : 10386151\ CV EXPL 23-790

arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 29 september 2026

in de zaak van

[appellant ] ,

wonend in [plaats 1] ,

appellant,

incidenteel geïntimeerde,

advocaat: mr. H. Beekelaar te Kwadijk,

tegen

[geïntimeerde] ,

wonend in [plaats 2] ,

geïntimeerde,

incidenteel appellant,

advocaat: mr. F.J.C. van Altena te Marken.

Partijen worden hierna [appellant ] en [geïntimeerde] genoemd.

In deze zaak ligt voor of [appellant ] moet worden aangemerkt als contractpartij (huurder van het pand) van [geïntimeerde] en als gevolg daarvan achterstallige huurpenningen aan [geïntimeerde] moet betalen en schadevergoeding moet betalen omdat in het gehuurde een wietplantage is aangetroffen. Het hof is van oordeel dat [geïntimeerde] onvoldoende heeft onderbouwd dat [appellant ] als huurder moet worden aangemerkt en zal het andersluidend oordeel van de kantonrechter vernietigen en de vorderingen van [geïntimeerde] alsnog afwijzen. Het hof zal dat hierna toelichten.

[appellant ] is bij dagvaarding van 29 november 2023 in hoger beroep gekomen van een vonnis van 31 augustus 2023 van de kantonrechter in de rechtbank Noord-Holland, (hierna: de kantonrechter), onder bovenvermeld zaaknummer gewezen tussen [geïntimeerde] als eiser en [appellant ] als gedaagde (hierna: het bestreden vonnis).

Bij tussenarrest van 16 januari 2024 is een mondelinge behandeling na aanbrengen gelast, die op 25 maart 2024 heeft plaatsgevonden.

Partijen hebben daarna de volgende stukken ingediend:

Op 23 juni 2026 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. De advocaten hebben de zaak toegelicht aan de hand van spreekaantekeningen die zij hebben overgelegd. [appellant ] heeft nog producties in het geding gebracht.

Ten slotte is arrest gevraagd.

Het hof gaat uit van de volgende feiten.

[geïntimeerde] is eigenaar van een bedrijfsruimte aan de [A-straat] te [plaats 3] (hierna: ‘het gehuurde’).

[geïntimeerde] heeft het gehuurde verhuurd. In een door [geïntimeerde] ingebrachte huurovereenkomst met daarop handtekeningen van huurder en verhuurder staat als huurder vermeld ‘ [appellant ] , gevestigd te [plaats 1] ’ en bij de ondertekening ‘De huurder [appellant ] ’. Aan het eind is de ondertekeningsdatum met de hand aangepast naar ‘juni 2020’. In deze huurovereenkomst is, voor zover van belang, het volgende opgenomen.

Deze overeenkomst is aangegaan voor een periode van drie jaar, ingaande op 1 februari 2020 en derhalve eindigende op 31 januari 2023 (…)

Indien huurder achterstallig is met het betalen van huurpenningen of andere bedragen die hij krachtens deze overeenkomst verschuldigd is of te eniger tijd zal zijn, is hij aan verhuurder een rente verschuldigd van 2% per maand over het achterstallige bedrag, telkens afgerond naar boven op een hele maand met een minimum van € 300,00, onverlet de overige rechten en bevoegdheden van verhuurder dan wel diens beheerder (…)

Boven de huurprijs zijn voor rekening van huurder de kosten van levering, transport, de meting en het verbruik van water, gas, elektriciteit en warmte ten behoeve van het gehuurde, waaronder begrepen de kosten van het aangaan van de betreffende overeenkomsten en de meterhuur, alsmede eventuele andere kosten en boetes die door de nutsbedrijven in rekening worden gebracht.(…)

Het gehuurde zal door of vanwege huurder uitsluitend worden gebruikt overeenkomstig zijn wezenlijke bestemming, zijnde kantoorpand.

De huurder is verplicht het huurobject zodanig te gebruiken, dat niet in strijd wordt gehandeld met enige wet, verordening, of enig ander overheidsvoorschrift en dat ook niet het gevaar ontstaat dat enige overheidsvergunning zal of kan worden ingetrokken.”

Tussen 7 juli 2020 en 12 januari 2022 heeft [geïntimeerde] met verschillende tussenpozen van soms dagen en soms meerdere maanden elf maal verschillende betalingen, variërend van
€ 450,-- tot € 3.750,--, ontvangen die afkomstig zijn van de bankrekening van [appellant ] onder vermelding van “huur” met daarbij doorgaans vermeld de desbetreffende maand(en) dan wel alleen met aanduiding van de betreffende maand(en).

Op 8 februari 2022 heeft de Nationale Politie in het gehuurde een in werking zijnde hennepkwekerij aangetroffen en ontmanteld, waarbij onder andere 334 planten, 16 assimilatielampen, twee ventilatoren en een koolstoffilter zijn aangetroffen. Daarnaast heeft de politie geconstateerd dat er sprake is van het illegaal afnemen van stroom in het gehuurde. Het onderzoek van de politie, waarin eerder gebruikte kweektenten en een laag stof op de afvoerslangen zijn vermeld, wees op zeven eerdere oogsten.

Bij brief van 24 februari 2022 heeft de burgemeester van de gemeente [gemeente] aan [geïntimeerde] zijn besluit om het gehuurde voor negen maanden te sluiten kenbaar gemaakt. [geïntimeerde] heeft bezwaar gemaakt tegen dit besluit. Naar aanleiding van dit bezwaar heeft de gemeente op 17 juni 2022 besloten dat het besluit in stand blijft. [geïntimeerde] is hiertegen in beroep gegaan en in beroep is geoordeeld dat de duur van de sluiting wordt verkort tot zes maanden.

Bij brief van 2 maart 2022, per deurwaardersexploot van 3 maart 2022 aan [appellant ] betekend, heeft [geïntimeerde] de huurovereenkomst opgezegd tegen 31 januari 2023. Daarnaast heeft [geïntimeerde] [appellant ] aansprakelijk gesteld voor alle schade die is ontstaan doordat een hennepkwekerij in het gehuurde is aangetroffen.

Per 1 oktober 2022 heeft [geïntimeerde] het gehuurde verhuurd aan een derde tegen een huurprijs van € 750,-- exclusief btw, zijnde € 907,50 inclusief btw, per maand.

In januari 2023 heeft [geïntimeerde] conservatoir beslag gelegd op een bankrekening en onroerende zaak van [appellant ] .

[geïntimeerde] heeft bij de kantonrechter gevorderd dat [appellant ] wordt veroordeeld bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, tot betaling van:

- € 15.000,-- aan onbetaald gelaten huur over de periode februari 2022 tot en met januari 2023, vermeerderd met een boete van € 300,00 per maand wegens het niet tijdig betalen van de huur;

- € 49.405,28 voor een factuur van Liander, vermeerderd met een contractuele boete van 2% per maand vanaf de factuurdatum van 23 februari 2022 tot aan de maand van algehele voldoening;

- € 18.198,40 aan herstelkosten, vermeerderd met een boete van € 300,00 per maand vanaf september 2022;

- € 30.000,-- aan gederfde huuropbrengsten;

- € 6.559,29 aan juridische kosten;

- € 621,58 aan beslagkosten;

- de proces- en nakosten.

[appellant ] vordert vernietiging van het bestreden vonnis en afwijzing van de vorderingen van [geïntimeerde] , met veroordeling van [geïntimeerde] bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren arrest:

- tot betaling van de kosten van de door [appellant ] ingeschakelde deskundige van € 4.738,97 en;

- tot opheffing van het op het salaris van [appellant ] gelegd executoriaal beslag binnen zeven dagen na betekening;

- tot restitutie aan [appellant ] van al hetgeen door [geïntimeerde] dientengevolge werd ontvangen binnen zeven dagen na betekening, verhoogd met de wettelijke rente;

met veroordeling van [geïntimeerde] in de kosten van het geding in beide instanties met nakosten en rente.

• € 4.500,-- voor de kosten van het deskundigenrapport in hoger beroep, met rente;

• de wettelijke rente over de toegekende herstelkosten van € 18.198,40 en kosten van Liander van € 49.405,28;

• de contractueel verschuldigde boete wegens het niet tijdig betalen van de huur over de periode vanaf februari 2022 tot en met september 2022;

• € 4.950,-- aan huurachterstand te vermeerderen met de contractuele boete vanaf de maand waarin de huurachterstand is opgelopen (augustus 2020, oktober 2020, december 2021 en januari 2022) tot de maand van algehele voldoening.

[appellant ] heeft in incidenteel hoger beroep geconcludeerd tot afwijzing van de vorderingen met veroordeling van [geïntimeerde] in de proceskosten.

De grieven I tot en met XII in principaal hoger beroep zijn – samengevat – gericht tegen het oordeel van de kantonrechter dat [appellant ] moet worden aangemerkt als huurder. Voor het geval [appellant ] veroordeeld wordt tot betaling aan [geïntimeerde] van enig bedrag heeft [appellant ] grieven XIII en XIV in principaal hoger beroep gericht tegen het oordeel dat de herstelkosten van € 18.198,40 en kosten van Liander van € 49.405,28 toewijsbaar zijn. Het hof zal hierna de eerste twaalf grieven van [appellant ] gezamenlijk behandelen.

[geïntimeerde] heeft zijn stelling met [appellant ] een huurovereenkomst te zijn overeengekomen verder als volgt onderbouwd:

• [appellant ] heeft zijn legitimatiebewijs – voorafgaand aan de totstandkoming van de huurovereenkomst – getoond ter plaatse van het gehuurde, [geïntimeerde] heeft daarvan een foto gemaakt en [appellant ] heeft opgave gedaan van zijn NAW-gegevens;

• Bij de ondertekening van de huurovereenkomst was naast [geïntimeerde] een getuige, [naam 1] (hierna: [naam 1] ) aanwezig. In het dossier zit een door [naam 1] getekende verklaring dat hij aanwezig was toen het contract in juni 2020 is getekend tussen [geïntimeerde] en [appellant ] ;

• [appellant ] heeft de verschuldigde huurtermijnen steeds vanaf zijn bankrekening overgemaakt naar [geïntimeerde] (eerste betaling 7 juli 2020 en laatste betaling 12 januari 2022).

Het hof komt tot de conclusie dat tussen partijen geen huurovereenkomst tot stand is gekomen. Mede in het licht van de gemotiveerde betwisting door [appellant ] , is immers als onvoldoende onderbouwd niet vast komen te staan dat [appellant ] de huurovereenkomst heeft getekend, dat [geïntimeerde] de ID-kaart van [appellant ] zelf heeft ontvangen en daarvan een kopie heeft gemaakt dat [geïntimeerde] de NAW-gegevens van [appellant ] zelf heeft ontvangen, of dat [appellant ] uit hoofde van de huurovereenkomst betalingen heeft gedaan aan [geïntimeerde] . Daarmee heeft [geïntimeerde] onvoldoende onderbouwd gesteld met [appellant ] een huurovereenkomst te hebben gesloten.

Dat [appellant ] niet meteen reageerde op de aansprakelijkstelling van [geïntimeerde] van 3 maart 2022, acht het hof bij de beoordeling of tussen partijen een overeenkomst is gesloten niet relevant, althans dit maakt de uitkomst niet anders. Hetzelfde geldt voor het feit dat [appellant ] – na door [geïntimeerde] als huurder te zijn aangemerkt – door het OM als verdachte is aangemerkt. Het feit dat het OM aan [appellant ] een transactie heeft aangeboden van slechts € 250,-- voor de medeplichtigheid waarvan [appellant ] werd verdacht, en die [appellant ] heeft geaccepteerd, is eerder een indicatie dat [appellant ] niet de daadwerkelijke huurder van het pand is geweest.

Omdat [geïntimeerde] onvoldoende heeft gesteld, komt het hof aan bewijslevering niet toe.

Het bestreden vonnis zal worden vernietigd en het hof zal de vorderingen van [geïntimeerde] alsnog afwijzen. Het hof begrijpt de vordering van [appellant ] “tot restitutie aan [appellant ] van al hetgeen door [geïntimeerde] dientengevolge werd ontvangen” zo dat dientengevolge ook ziet op de vernietiging van het bestreden vonnis. Het hof zal deze vordering, die direct volgt uit de vernietiging van het vonnis, toewijzen. De overige twee vorderingen van [appellant ] (opheffing van het beslag en vergoeding van de deskundigenkosten) zijn zelfstandige vorderingen en het hof zal [appellant ] daarin niet-ontvankelijk verklaren. [appellant ] was in eerste aanleg gedaagde in conventie en heeft geen vordering in reconventie ingediend. [appellant ] kan daartoe niet voor het eerst in hoger beroep overgaan (artikel 353 lid 1 Rv). Ten overvloede geldt dat [appellant ] vergoeding van de deskundigenkosten heeft gevraagd zonder nadere toelichting en zonder daarbij een grondslag te noemen. Voor zover [appellant ] heeft bedoeld een beroep te doen op artikel 6:96 lid 2 onder b BW, geldt dat voornoemd artikel geen zelfstandige grondslag biedt voor vergoeding van kosten. Het is van toepassing als sprake is van een wettelijke verplichting tot schadevergoeding en de deskundige is ingeschakeld om vast te stellen of een gebeurtenis heeft geleid tot schade en zo ja, of iemand daarvoor aansprakelijk te stellen is. Dat is bij de inschakeling van de deskundige door [appellant ] voor het voeren van verweer niet aan de orde.

[geïntimeerde] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten in beide instanties. Het hof stelt de proceskosten in eerste aanleg vast op
€ 1.588,-- aan salarisgemachtigde. In principaal hoger beroep bedragen de proceskosten:

- explootkosten € 136,10

- griffierecht € 783,--

- salaris advocaat € 7.056,-- (tarief IV, 3 punten)

- nakosten € 189,--

Totaal € 8.164,10

De eiswijziging in incidenteel hoger beroep is gebaseerd op het uitgangpunt dat een huurovereenkomst met [appellant ] bestaat. Nu deze grondslag niet is vast komen te staan, heeft het incidenteel hoger beroep geen succes. De grieven slagen niet en [geïntimeerde] wordt als de in het ongelijk gestelde partij veroordeeld in de proceskosten. Het hof stelt de proceskosten in incidenteel hoger beroep vast op € 3.528,-- (3 punten maal de helft van tarief IV).

Het hof:

verklaart [appellant ] niet-ontvankelijk in zijn vordering tot opheffing van het door [geïntimeerde] gelegde beslag en tot vergoeding van de door [appellant ] gemaakte deskundigenkosten;

vernietigt het bestreden vonnis en opnieuw recht doende:

wijst de vorderingen van [geïntimeerde] af;

veroordeelt [geïntimeerde] tot restitutie aan [appellant ] van al hetgeen ter uitvoering van het bestreden vonnis is betaald, te vermeerderen met de wettelijke rente, indien niet binnen veertien dagen na dit arrest aan deze veroordeling is voldaan;

veroordeelt [geïntimeerde] in de proceskosten van de eerste aanleg, aan de zijde van [appellant ] begroot op € 1.588,--, te vermeerderen met de wettelijke rente, indien niet binnen veertien dagen na dit arrest aan deze kostenveroordeling is voldaan;

veroordeelt [geïntimeerde] in de proceskosten in principaal hoger beroep aan de zijde van [appellant ] tot op heden in begroot op € 8.164,10, te vermeerderen met € 98,-- voor nakosten en de kosten van het betekeningsexploot ingeval betekening van dit arrest plaatsvindt, te vermeerderen met de wettelijke rente, indien niet binnen veertien dagen na dit arrest dan wel het verschuldigd worden van de nakosten aan de kostenveroordeling is voldaan;

verklaart bovenstaande proceskostenveroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;

veroordeelt [geïntimeerde] in de proceskosten in incidenteel hoger beroep aan de zijde van [appellant ] tot op heden begroot op € 3.528,--;

wijst af het anders of meer gevorderde.