Verzekeringsrecht; begrip arbeidsongeschiktheid in polis; verzekeraar weigert tot uitkering onder de polis…

“Artikel 3.1

BEGRIP ARBEIDSONGESCHIKTHEID

Van arbeidsongeschiktheid is uitsluitend sprake indien verzekerde als gevolg van ziekte of een ongeval medisch vast te stellen stoornissen heeft. En verzekerde daardoor beperkt is in zijn handelen en werken. Arbeidsongeschiktheid wordt voor deze verzekering aanwezig geacht indien verzekerde als gevolg van de stoornissen tenminste 25% arbeidsongeschikt is tot het verrichten van de werkzaamheden die horen bij zijn verzekerde beroep. Zoals dat verrichten van werkzaamheden voor de beroepsbezigheden in de regel redelijkerwijs kan worden verlangd. (…)”

(…)

Artikel 6.2

VASTSTELLING VAN DE UITKERING

De mate van arbeidsongeschiktheid, de omvang van de uitkering en de periode waarvoor deze zal gelden, worden vastgesteld door Delta Lloyd aan de hand van gegevens van door Delta Lloyd aan te wijzen medische en andere deskundigen. Van deze vaststelling zal ten spoedigste na ontvangst van alle voor de beoordeling noodzakelijke gegevens aan verzekeringnemer mededeling worden gedaan.

Indien de verzekeringnemer niet binnen 30 dagen zijn bezwaren heeft kenbaar gemaakt, wordt hij geacht het standpunt van Delta Lloyd te aanvaarden.”

In een verslag van het consult van 9 februari 2016 staat:

“Anamnese

Sinds een 3-tal jaren zijn er klachten van spierpijnen. Hij heeft altijd gevoetbald, frequent gesport. Van kinds af aan merkt hij dat er minder uithoudingsvermogen was: hij moest na inspanningen stoppen na 10 minuten. Laatste jaren dat hij voetbalde op korte tijd verschillende spierscheuren. Een 3-tal jaren geleden is dit sneller achteruit gegaan: voetballen ging niet meer, heel veel spierpijnen en krampen. Hij had dan 2-3 dagen herstel nodig. Tijdens werken merkte hij dan sneller vermoeidheid in de armen. Er is dan geen verminderde kracht. Hij merkt dat de spieren sneller verzuren. Er was op een aantal maanden snel achteruit, nu blijft het op een slecht niveau. Er is spierpijn die continu aanwezig is. Onmiddellijk bij begin van de inspanning (minuten) moeilijk. (…) Bij koude heeft hij sneller last dan bij warmte. (…) Wel soms spierpijn wanneer hij in bed ligt.

Soms wat tintelingen gehad in de vingertoppen. De urine is donker (bruine kleur) het laatste jaar, bij inspanning neemt dit toe. Geen andere urinaire klachten. Geen obstipatie. De klachten zijn erg invaliderend.”

In een verslag van het consult van 5 april 2016 staat:

“Bespreking en besluit”

(…) Verder bepaalden we (…) opnieuw CK’s (normaal). De man heeft af en toe donkere urine, we adviseerden hem om tijdens dergelijke episodes CK’s te laten controleren bij u.”

In een verslag van het consult van 19 juli 2016 staat:

“Bespreking en besluit

(…) We stellen voor om CK waarde te laten bepalen als hij veel spierpijn heeft en/of er donkere urine is. Indien deze CK waarden fors verhoogd zijn, zullen we verder genetische diagnostiek uitvoeren voor metabole myopathieën.”

In een verslag van het consult van 28 september 2016 staat:

“Intervalanamnese:

De klinische toestand bij patiënt is stabiel. Er werd een serum-CX-waarde bij huisarts gecontroleerd, zonder voorafgaandelijke inspanningen, die tot 341 U/l verhoogd was. De patiënt heeft regelmatig donkere urine.

‘s Ochtends bij het wakker worden ervaart de patiënt het slechtste moment. De klachten waren reeds als kind aanwezig. Zo moest hij tijdens het voetballen wegens optreden van krampen stoppen. Daarna ging het terug beter, maar elke paar minuten moest hij de inspanning onderbreken. De delay tussen inspanningen werd in de loop der jaren steeds korter. Onder een behandeling met Tegretol 200 mg 2x/dag had de patiënt duidelijk minder pijn, maar hij ontwikkelde een allergische huidreactie. Tegretol werd daaropvolgend gestopt. (…)

Bespreking en besluit

(…) Wij volgen uw patiënt (…) omwille van inspanningsafhankelijke krampen en myalgiën, evenals myoglobinurieën.

We vermoeden een metabole myopathie. (…) Wij vragen een Whole-Exome Sequencing (WES) onderzoek naar metabole myopathieën aan. (…) Wij legden de patiënt uit dat WES op dit ogenblik het meest gesofisticeerde genetisch onderzoek is dat we in diagnostische setting kunnen aanbieden, echter zonder garantie dat een resultaat bekomen wordt.”

“3.6.1. Samenvatting ziektegeschiedenis uit het medisch dossier (pagina 10)

(..) De behandelend neuroloog heeft wel het vermoeden op het bestaan van een myopathie maar kan dit nog niet objectiveren. Gezien dit vermoeden dien ik redelijkerwijs uit te gaan van het bestaan van een myopathie, hoewel er geen afwijkingen zijn vastgesteld. (…)

Differentiaaldiagnostische overwegingen

(…) Onderzochte, fysiotherapeut van beroep, vermeldt klachten die duiden op myopathie (spierziekte). (…) De anamnese wijst op een spierziekte, doch vertoont inconsistenties en relativeert de ernst van de beperkingen. Bij onderzoek worden geen objectiveerbare afwijkingen vastgesteld. Ik kan derhalve ten aanzien van de gepresenteerde klachten op dit moment geen neurologische diagnose stellen.

4. Zakelijk rapport

(…) Ad vraag 2: Wat zijn uw bevindingen bij het onderzoek en welke objectief medisch vast te stellen stoornissen heeft betrokkene in relatie tot ziekte of ongeval?

(…) Uitgebreid onderzoek gericht op het aantonen van een myopathie leverde tot op heden geen overtuigende afwijkingen op. Desalniettemin spreekt de behandelend neuroloog van een vermoeden op een myopathie.

Ad vraag 3: Welke diagnose stelt u?

Ten aanzien van de overige klachten kom ik niet verder dan dat deze duiden op de aanwezigheid van een metabole myopathie, doch dat er tot op heden, ondanks zeer uitgebreid aanvullend onderzoek, geen afwijkingen zijn geobjectiveerd.

Ad vraag 7: Wat is uw differentiaal diagnose?

(..) een metabole myopathie, danwel een myopathie door andere (onbekende) oorzaak, of functionele klachten door een psychogene oorzaak.”

“Wij volgen deze patiënt omwille van een metabole myopathie met myalgiën, spierkrampen en CT-stijging uitgelokt door spierinspanningen. Een exome sequencing is lopende in de hoop het onderliggend genetisch defect op te sporen. Reeds sinds de eerste visite bij ons (…) was metabole myopathie de werkdiagnose.”

In een verslag van (o.a.) [naam 4] van 16 april 2017 van het consult van 7 april 2017 staat, voor zover van belang:

“Technische onderzoeken

(…) Resultaten inspanningstest [plaats] : Na minimale inspanning CK verhoging van 341 U/L. (…)

Bespreking en besluit:

Wij zagen uw patiënt (…) op de raadpleging neurologie op 07-04-2017. We volgen hem omwille van inspanningsafhankelijke krampen en myalgieën, evenals myoglobinurieën. Clinico-anamnestisch vernemen we een stabiele, slechte toestand. Zelfs bij kleine inspanningen excacerberen de krampen en myalgieën. Daarna kleurt zijn urine ook donkerder. Uitgebreide investigaties (incl. extern twee maal spierbiopsie en MRI whole body spieren) hebben tot op heden bij patiënt geen genetische oorzaak aan het licht gebracht. Een inspanningstest in [plaats] toonde aan dat zelfs na een minimale inspanning de CE waardes reeds verdubbelen, wat ook pleit voor een metabole myopathie. (…) We stellen op klinische en biochemische basis de diagnose van een metabole myopathie bij deze patiënt. Verdere bepaling van het causatieve gen is aangevraagd onder de vorm van een WES (…)”

“(…)

Beschouwing: De recente informatie van Prof. [naam 4] wijst op basis van de anamnese en een lichte niet significante stijging van het CK op een verdenking op een metabole myopathie. Tot op heden kon geen objectiveerbare diagnose worden gesteld. Het verschil tussen een objectiveerbaar ziektebeeld en functionele klachten betreft het vaststellen van een gendefect waarbij een dergelijk ziektebeeld beschreven is. Tot heden is dit niet het geval. Er bestaan geen objectiveerbare afwijkingen bij uitvoerig verricht neurologisch en aanvullend onderzoek (…).

Conclusie: Klachten die wijzen op een inspanningsgebonden metabole myopathie die (nog) niet objectief kan worden aangetoond. Vooralsnog kan dus geen diagnose worden gesteld en ontbreken objectiveerbare afwijkingen.”

Delta Lloyd heeft [geïntimeerde] daarop op 25 augustus 2017 bericht dat zij haar afwijzende standpunt handhaaft.

e-mail van 27 september 2017: “De kliniek van patiënt wijst op een metabole myopathie. Een zekerheidsdiagnose kan enkel met gentesting, die ook niet 100% sluitend is. Binnen neuromusculaire ziekten zijn er vele patiënten bij wie nooit een gendefect gevonden wordt en toch een diagnose gesteld wordt op klinische basis.”

e-mail van 24 oktober 2017: “Een klinische diagnose van metabole myopathie, of werkdiagnose van metabole myopathie kan dus gesteld worden. Er is vanuit medisch standpunt geen verschil tussen beide begrippen. Een zekerheidsdiagnose kan enkel met gentesting, die ook niet 100% sluitend is.”

“Bedoelt u nu te stellen dat u redelijkerwijs wel uitgaat van het bestaan van myopathie of niet? Dat schrijft u immers op pagina 10 van uw expertiserapport.”

“Bovenstaande casus rechtvaardigt de overweging of er sprake is van een myopathie en de klinische verdenking hierop is groot. Uit het ontbreken van geobjectiveerde beperkingen (FIS-tabel) leid ik af dat ik momenteel geen neurologische diagnose kan stellen, omdat deze ook in de behandelende sector niet is gesteld. Het ontbreken van geobjectiveerde beperkingen, betekent dat er geen neurologische diagnose is die deze beperkingen rechtvaardigt. Ik ga hierbij af op de gegevens die aanwezig zijn in het medisch dossier.

Op pagina 10 schrijf ik dat ik redelijkerwijs dien uit te gaan van de diagnose myopathie, omdat de behandelaar hiervan uitgaat. Tot heden is deze diagnose echter niet definitief gesteld ondanks zeer uitgebreid aanvullend onderzoek en kan ik subjectief ervaren beperkingen niet onderbouwen met een neurologische diagnose. Zonder een neurologische diagnose, mag ik geen beperkingen aannemen. De door betrokkene aangegeven klachten kunnen duiden op een myopathie, maar deze klachten worden niet onderbouwd met een neurologische diagnose. In mijn rapport ga ik ervan uit dat er geen diagnose is gesteld die de klachten van betrokkene kan onderbouwen, hoewel er op grond van deze klachten een sterk vermoeden bestaat op de aanwezigheid van een myopathie.”

“(…) Een mendelioom-screening kon geen pathogene mutaties aantonen. Dit resultaat werd vandaag ook aan patiënt meegedeeld. We stellen op klinische en biochemische basis de diagnose van een metabole myopathie bij deze patiënt. Er zijn geen bijkomende onderzoeken aangewezen op dit moment. (…)”

Bij gelegenheid van de (voortgezette) mondelinge behandeling van 25 juni 2024 hebben partijen overeenstemming bereikt over het volgende:

Partijen hebben met elkaar afgesproken dat de betalingen (en de premievrijstelling) die thans aan [geïntimeerde] worden betaald uit hoofde van het vonnis van de rechtbank bij wijze van voorschot worden gedaan vanaf 15 april 2024. Partijen gaan met elkaar in onderhandeling over een te benoemen neuroloog en de aan deze te stellen vragen. Na afronding van het gezamenlijk expertiserapport zullen zij dit in handen stellen van het hof met het verzoek om arrest te wijzen De betalingen voor 15 april 2024 zullen niet teruggevorderd worden. De kosten van het neurologisch onderzoek zullen voorlopig worden gedragen door Nationale Nederlanden. Het hof zal daar bij arrest definitief over beslissen. De deskundige krijgt het volledige procesdossier in handen.

Partijen zijn het vervolgens eens geworden over de persoon van de rapporterend neuroloog en de aan hem te stellen vragen. Daarop is neuroloog dr. [naam 5] tot deskundige benoemd.

[naam 5] heeft ter uitvoering van de opdracht de anamnese afgenomen bij [geïntimeerde] , lichamelijk onderzoek verricht, en een samenvatting gegeven van het medisch dossier, de stukken uit deze rechtszaak en de nader met toestemming van [geïntimeerde] opgevraagde informatie uit het Radboud UMC. Vervolgens heeft hij een samenvatting en beschouwing opgenomen.

Dit leidt tot de volgende conclusie:

“(…)

De differentiaaldiagnostische overwegingen zijn als volgt:

De belangrijkste klachten van betrokkene zijn spierpijn en spierkrampen vanaf de puberleeftijd. De spierkracht is altijd goed gebleven maar het uithoudingsvermogen van spieren [is] verminderd. De klachten zijn anamnestisch progressief.

In de neuromusculaire anamnese is er:

Bij het neurologische/neuromusculaire onderzoek is er:

Bij in het verleden verricht[-]e aanvullende neurologische/neuromusculaire onderzoek (Rotterdam, Nijmegen, Leuven) is er:

Derhalve luidt de eindconclusie: klachten van spierpijn en spierkrampen vanaf de puberleeftijd alsmede een verminderd uithoudingsvermogen van de spieren zonder aanwijzingen voor een neurologisch substraat.”

[naam 5] heeft vervolgens de aan hem gestelde vragen – voor zover relevant - als volgt beantwoord:

“(…)

Vraag 2

Wat zijn uw bevindingen bij het onderzoek en welke objectief medisch vast te stellen stoornissen heeft betrokkene in relatie tot ziekte of ongeval?

Antwoord:

Mijn bevindingen van het lichamelijk onderzoek staan beschreven in paragraaf II. Hulponderzoek is door mij niet aangevraagd. Op het vakgebied van de neurologie is er geen sprake van objectief medisch vast te stellen stoornissen. Voor de onderbouwing wordt verwezen naar de beschouwing.

Vraag 3

Welke diagnose(n) stelt u?

Antwoord:

De diagnose op het gebied van de neurologie luidt: Klachten van spierpijn en spierkrampen vanaf de puberleeftijd alsmede een verminderd uithoudingsvermogen van de spieren zonder aanwijzingen voor een neurologisch substraat. In andere woorden: Op het vakgebied van de neurologie is er geen sprake van een diagnose, er is geen sprake van objectief medisch vast te stellen stoornissen. Voor de onderbouwing wordt verwezen naar de beschouwing.

Vraag 4

Welke beperkingen heeft betrokkene op grond van de door u gevonden objectief medisch vast te stellen stoornissen in relatie tot ziekte of ongeval? Wilt u deze beperkingen zo uitgebreid mogelijk omschrijven en zo nodig toelichten ten behoeve van een eventueel in de toekomst te verrichten arbeidsdeskundig onderzoek?

Antwoord:

Op het vakgebied van de neurologie kunnen er bij betrokkene geen beperkingen worden aangenomen.

(…)”

Naar aanleiding van de reacties van partijen op het conceptrapport heeft [naam 5] in een addendum - voor zover relevant - het volgende opgenomen in antwoord op de namens [geïntimeerde] gestelde vragen (waarbij voor de duidelijkheid de antwoorden van [naam 5] vetgedrukt zijn):

“Reactie mr. [naam 6] , advocaat, namens mr. [naam 7] , advocaat, datum 5 december 2025:

(…)

Op basis van de (spier)klachten van [geïntimeerde] is in het UZ Leuven, door prof. [naam 4] , op ‘klinische en biochemische basis de diagnose van de metabole myopathie gesteld (vgl. productie 9 bij dagvaarding).

We stellen op klinische en biochemische basis de diagnose van de metabole myopathie bij deze patiënt. Verdere bepaling van het causatieve gen is aangevraagd onder de vorm van een WES (whole exome sequencing). De resultaten hiervan zijn niet te verwachten voor het einde van het kalenderjaar. Aanvullend bepaalden we ook nog een acylcarnitine profiel.

[naam 4] onderbouwt zijn conclusies onder meer met objectieve gegevens die door onderzoeken zijn verkregen (anamnestische gegevens, neurologische onderzoeksbevindingen en biochemisch, waaronder een verhoogde CK (Creatine Kinase) waarde, waarbij waardes bij een inspanningstest, zelf na minimale inspanning, verdubbelden. In dat kader wordt ook verwezen naar producties 8, 1 en 17 bij dagvaarding.

Reactie: De onderbouwing van de conclusie van [naam 4] is ondeugdelijk. In de eerste plaats: een anamnese levert geen objectieve gegevens op. Het is een subjectief (gekleurde) weergave van klachten en verschijnselen die interindividueel sterk verschillend worden meegedeeld. De interpretatie van anamnestisch geuite klachten en verschijnselen kan wel objectief zijn en een te objectiveren diagnose opleveren. Echter voor de bevestiging van een diagnose metabole myopathie is altijd aanvullend onderzoek vereist, anders is deze diagnose niet te stellen.

In de tweede plaats is nimmer sprake geweest van een objectieve afwijkende bevinding bij het neurologische en technisch aanvullende onderzoek. Ik heb dit getracht weer te geven in mijn beschouwing. In de brief van [naam 4] naar aanleiding van het consult op 7 april 2017 staan onder andere de resultaten van de inspanningstest in [plaats] vermeld: Na minimale inspanning CK verhoging van 341 U/L (< 170 U/L referentie). Dat is weliswaar verhoogd maar de interpretatie had moeten zijn: niet pathologisch verhoogd, geen indicatie voor verder aanvullend onderzoek.

Onderstaand is een tabel weergegeven met waarden waarboven gesproken wordt van een verhoogd serum creatinekinase. Bij betrokkene zou er pas sprake zijn van een verhoogd serum CK hoger dan 504 U/L.

(…)

Ook [naam 3] stelt de diagnose metabole myopathie (prod. 6 bij de dagvaarding). “Bij onderzoek is er radiculaire prikkeling als gevolg van een HNP L4-L5 links. De HNP L5-S1 links beschouw ik al asymptomatisch. Ten aanzien van de overige klachten kom ik niet verder dan dat deze duiden op de aanwezigheid van een metabole myopathie, doch dat er heden, ondanks zeer aanvullend onderzoek, geen afwijkingen zijn geobjectiveerd”. Hierover zegt u in uw conceptrapportage niets.”

Reactie Ik heb het oordeel van [naam 3] weergegeven in mijn rapport, verwijzend naar blz 31. De context van de tekst van [naam 3] is belangrijk. Hij zegt namelijk het volgende (cursivering van ondergetekende): Het gaat om een werkdiagnose , zoals eerder gesteld. De recente informatie van Prof. [naam 4] wijst op basis van de anamnese en een lichte niet significante stijging van het CK op een verdenking op een metabole myopathie. Tot op heden kon geen objectiveerbare diagnose worden gesteld. Het verschil tussen een objectiveerbaar ziektebeeld en functionele klachten betreft het vaststellen van een gendefect waarbij een dergelijk ziektebeeld is beschreven. Tot op heden is dit niet het geval . Er bestaan geen objectiveerbare afwijkingen bij uitvoerig verricht neurologisch en aanvullend onderzoek : EMG was normaal, DNA-onderzoek was normaal, spierbiopten waren normaal, 5 neurologen hebben geen diagnose kunnen vaststellen. Indien bij de genoom sequencing een duidelijke bekende afwijking wordt vastgesteld, is ondergetekende bereid zijn oordeel te heroverwegen. Conclusie: klachten die wijzen op een inspanningsgebonden metabole myopathie die (nog) niet objectief kan worden aangetoond . Vooralsnog kan dus geen diagnose worden gesteld en ontbreken objectiveerbare afwijkingen.

Dat roept bij [geïntimeerde] allereerst de volgende vragen op:

o Is metabole myopathie volgens u een herkenbaar en benoembaar ziektebeeld?

Reactie : Ja, in het algemeen wel

o Mag de diagnose metabole myopathie op de wijze zoals in het UZ Leuven volgens u gesteld worden

Reactie: Nee, op deze wijze zoals bij betrokkene zeker niet. Voor de argumentatie verwijs ik u naar de bovenstaande uiteenzetting.

o Hoort de diagnose metabole myopathie volgens u bij een ander vakgebied (dan neurologie) thuis?

Reactie: De diagnose metabole myopathie dient bij voorkeur te worden gesteld door een ervaren neuroloog gespecialiseerd in neuromusculaire aandoeningen (een neuromyoloog)

(…)

U draagt (op pagina 33) verschillende argumenten aan die wijzen op het ontbreken van een neurologisch substraat voor de klachten van [geïntimeerde] , maar gaat ook dáár niet in op de gestelde diagnose metabole myopathie. Een afweging aangaande de diagnose metabole myopathie hebt u in uw conceptrapportage evenwel niet gemaakt, terwijl in de inleiding van uw conceptrapport hebt beschreven dat dit de kernvraag in het kader van de rechtszaak betreft.

[geïntimeerde] heeft u[w] conceptrapportage voorgehouden aan medisch adviseur [naam 8] , werkzaam bij Triage. Zijn advies treft u hierbij separaat aan. [naam 8] geeft aan dat het – gelet op de in het UZ Leuven gestelde diagnose – voor de hand had gelegen dat u op basis van het klachtenpatroon van [geïntimeerde] een inzichtelijke afweging zou hebben gemaakt wáárom de klachten van [geïntimeerde] al dan niet diagnostisch zouden kunnen passen bij metabole myopathie in plaats van alleen maar tegenargumenten aandragen voor de aanwezigheid van een neurologisch substraat voor de klachten. Ik verzoek u de hiervoor genoemde afweging te laten meewegen in de beantwoording van vraag 3 van uw conceptrapport.

Reactie : De term tegenargumenten is niet juist. Medisch specialisten werken doorgaans op een deducerende wijze. Het is een proces van verwerpen van differentiaaldiagnostische overwegingen op grond van anamnestische en onderzoeksbevindingen, waarbij de conclusie logisch onvermijdelijk is als de premissen waar zijn. De conclusie luidt derhalve dat er op basis van de door mij genoemde feiten bij anamnese, neurologisch onderzoek en het verrichte aanvullende technische onderzoek bij betrokkene geen sprake is van een metabole myopathie.

U beantwoordt vraag 3 als volgt: “De diagnose op het gebied van de neurologie luidt: Klachten van spierpijn en spierkrampen vanaf de puberleeftijd alsmede een verminderd uithoudingsvermogen van de spieren zonder aanwijzingen voor een neurologisch substraat.”

Het lijkt er op dat u daarbij – ten onrechte – louter uitgaat van objectieve bevindingen in de vorm van een neurologisch substraat, zoals de uitkomsten van gentesting en een spierbiopt. Als die uitkomsten er niet zijn, dan kan, begrijp ik u juist, de diagnose metabole myopathie op basis van alleen objectieve bevindingen volgens u niet worden gesteld. Kan de diagnose metabole myopathie zónder louter uit te gaan van objectieve bevindingen, maar óók uit te gaan van het geschetste klachtenbeeld, wèl worden gesteld? Met andere woorden: als iemand met de klachten, zoals [geïntimeerde] die ervaart, zich bij u zou melden, zou u de diagnose dan (als behandelend neuroloog) wel stellen? Ik verzoek u voornoemde vragen en de beantwoording van deze vragen mee te wegen in de beantwoording van vraag 3 van uw conceptrapport.

Reactie: Nee, ik zou als ervaren neuromyoloog indien iemand met de klachten zoals betrokkene die ervaart zich bij mij zou melden deze diagnose niet op grond van het geschetste klachtenbeeld stellen. Het is dan hoogstens een werkdiagnose met differentiaaldiagnostische overwegingen welke uitgewerkt dienen te worden middels een neurologisch onderzoek en technisch aanvullend onderzoek. Vervolgens kan, afhankelijk van de uitkomsten van het onderzoek, de werkdiagnose worden verworpen of omgezet in een zekere specifieke diagnose.”

Het rapport van [naam 5] , dat in gezamenlijke opdracht tot stand is gekomen, dient partijen en het hof tot uitgangspunt. Er zullen zwaarwegende en steekhoudende bezwaren tegen de rapportage moeten bestaan om de (conclusies in de) desbetreffende rapportage terzijde te schuiven. Van zwaarwegende bezwaren is onder andere sprake indien het rapport niet voldoet aan daaraan te stellen eisen van onpartijdigheid, consistentie, inzichtelijkheid en logica. [geïntimeerde] heeft dergelijke zwaarwegende bezwaren niet naar voren gebracht en die zijn ook anderszins niet gebleken. De conclusies van [naam 5] en de motivering daarvan komen het hof overtuigend voor.

De door [geïntimeerde] in de memorie na deskundigenbericht geuite bezwaren komen er in de kern op neer dat hij het niet eens is met de inhoud van het rapport. Daartoe heeft hij echter niet meer aangevoerd dan dat [naam 4] , als behandelend neuroloog, de diagnose wel heeft gesteld. Dit kan [geïntimeerde] niet baten. [naam 5] heeft immers uitvoerig toegelicht waarom de wijze waarop [naam 4] die diagnose heeft gesteld niet deugdelijk is. [geïntimeerde] heeft tegen dat oordeel geen, laat staan onderbouwde argumenten aangevoerd.

Bewijsaanbod

Conclusie

Kosten eerste aanleg

Kosten hoger beroep

veroordeelt [geïntimeerde] tot terugbetaling aan NN van al hetgeen zij uit hoofde van de bestreden vonnissen heeft voldaan, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf de datum van de betaling tot die der algehele voldoening, een en ander met

inachtneming van hetgeen partijen met elkaar zijn overeengekomen zoals blijkt uit het

proces-verbaal van de zitting van 25 juni 2024 bij dit hof;

Dit arrest is gewezen door mrs. E.M. de Stigter, J.F. Aalders en M. Spanjaart en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 29 september 2026.