Verschoningsverzoek toegewezen.

Op 23 november 2021 heeft mr. P. Montanus, advocaat van partij [partij], per e-mail aan het hof laten weten dat het niet de voorkeur geniet dat verzoeker de zaak ter zitting van

8 december 2021 zal behandelen, omdat zij en verzoeker tot 1 september 2020 kantoorgenoten waren en deel uitmaakten van dezelfde (advocaten)maatschap.

Verschoning is een middel ter verzekering van de onafhankelijkheid en onpartijdigheid

van de rechter. Voorop dient te staan dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die zwaarwegende aanwijzingen opleveren voor het oordeel dat een rechter jegens een partij een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij deze partij dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is.

Aan de door verzoeker aangevoerde omstandigheden valt geen aanwijzing te ontlenen

voor het oordeel dat verzoeker – subjectief – niet onpartijdig is.

Vervolgens dient onderzocht te worden of de aangevoerde omstandigheden niettemin

een zwaarwegende aanwijzing opleveren voor het oordeel dat de vrees dat de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden – objectief – gerechtvaardigd is. De onder 1.2 vermelde omstandigheden leveren naar het oordeel van het hof op zichzelf een voldoende zwaarwegende aanwijzing op als hier bedoeld.

Het verzoek zal dan ook worden toegewezen.

3. De beslissing

Het hof:

wijst toe het verzoek van verzoeker zich van de verdere behandeling van de procedure

met zaaknummer 200.300.355 te mogen verschonen.

Deze beslissing is gegeven door mrs. A.M. van Woensel, A.R. Sturhoofd en S.M.M. Bordenga in tegenwoordigheid van de griffier, en is gegeven op 6 december 2021.