Artikel 5 Wahv. Staandehoudingverweer. De ambtenaar geeft als reden dat er geen mogelijkheid tot…

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN

zittingsplaats Leeuwarden

[betrokkene] (hierna: de betrokkene),

wonende te [A] .

De beslissing van de kantonrechter

De kantonrechter heeft het beroep van de betrokkene tegen de beslissing van de officier van justitie ongegrond verklaard.

Het verloop van de procedure

Beoordeling

1. Aan de betrokkene is als kentekenhouder bij inleidende beschikking een administratieve sanctie van € 230,- opgelegd ter zake van “rechts inhalen waar dat verboden is”, welke gedraging zou zijn verricht op 13 juni 2016 om 12.17 uur op de A7 te Purmerend met het voertuig met het kenteken [YY-000-Y] .

2. De betrokkene ontkent, net als eerder in de procedure, dat hij de gedraging zelf heeft verricht. Hij voert onder meer aan dat de verbalisant geen valide reden vermeldt waarom hij de bestuurder niet heeft staandegehouden.

3. Uit artikel 5 van de Wahv volgt het uitgangspunt dat wanneer een gedraging wordt geconstateerd, de ambtenaar de bestuurder staande houdt en zijn identiteit vaststelt, zodat hem een sanctie kan worden opgelegd. Slechts wanneer er geen reële mogelijkheid is geweest om de identiteit van de bestuurder vast te stellen, mag de sanctie aan de kentekenhouder worden opgelegd. Als op dit punt een verweer wordt gevoerd, zal de officier van justitie of de rechter daarop uitdrukkelijk moeten beslissen en zo nodig aan de ambtenaar een nadere toelichting moeten vragen.

4. Zowel in het zaakoverzicht als in het aanvullend proces-verbaal dat zich in het dossier bevindt verklaart de ambtenaar dat er geen mogelijkheid was tot staandehouding. Als reden wordt genoemd woon/werkverkeer. Naar oordeel van het hof is deze enkele verklaring onvoldoende om aan te nemen dat er geen reële mogelijkheid was tot staandehouding.

5. Het voorgaande brengt mee dat de sanctie ten onrechte aan de betrokkene als kentekenhouder is opgelegd. De inleidende beschikking kan daarom niet in stand blijven. Het hof zal dan ook beslissen als hierna vermeld.

Beslissing

Het gerechtshof: