Schade als gevolg van seksueel misbruik

tegen

De inhoud van het tussenarrest d.d. 22 maart 2011 wordt hier overgenomen.

Het verdere procesverloop in beide zaken

[appellant] heeft in de zaak met nummer 200.064.107/01 afgezien van het nemen van een akte na het tussenarrest. Hierna hebben partijen de stukken wederom overgelegd voor het wijzen van arrest in beide zaken.

De verdere beoordeling

3. Volgens [appellant] moet worden aangenomen dat [geïntimeerde] heeft nagelaten pogingen te doen om de therapiekosten door zijn ziektekostenverzekeraar te laten vergoeden, en om een toevoeging te verkrijgen voor de procedure ex artikel 12 Sv. Hij beschouwt dat als een omstandigheid die aan [geïntimeerde] moet worden toegerekend. Omdat het voor [appellant] onmogelijk is om zijn verweer nader te onderbouwen, rust ter zake van de gestelde nalatigheid naar zijn mening de bewijslast op [geïntimeerde].

4. Naar het oordeel van het hof levert bewijsnood op zichzelf onvoldoende grond op voor een omkering van de bewijslast. Ingevolge de hoofdregel van artikel 150 Rv rust die in dit geval op de schouders van [appellant] (vergelijk onder meer Hoge Raad, 31-10-1997, LJN: ZC2476). Ook overigens ziet het hof geen reden tot omkering van de bewijslast. De gestelde nalatigheid is bovendien gemotiveerd bestreden en is niet op voorhand aannemelijk is te achten.

5. De grieven 1 en 2 falen.

6. Grief 4 is gericht tegen de toewijzing van een bedrag van € 10.000,= aan immateriële schade. Het hof leest in deze grief en in de daarop gegeven toelichting geen andere relevante verweren dan die reeds in eerste aanleg waren aangevoerd en die door de rechtbank gemotiveerd zijn verworpen. Het hof onderschrijft hetgeen de rechtbank ter motivering van haar beslissing heeft overwogen en neemt die motivering over.

7. Naast de hiervoor behandelde grieven hebben de grieven 3, 5 en 7 geen zelfstandige betekenis. Die grieven zullen daarom verder onbesproken blijven.

De conclusie in beide zaken

De vonnissen waarvan beroep zullen worden bekrachtigd, met veroordeling van [appellant] als de in het ongelijk te stellen partij in de kosten van het geding in hoger beroep. Het hof zal in beide zaken uitgaan van tariefgroep II, en in de zaak met nummer 200.064.107.01 van 3 punten (het pleidooi inbegrepen) en in de zaak met nummer 200.069.230.01 van 1 punt (datzelfde pleidooi niet afzonderlijk inbegrepen).

in de zaak met nummer 200.064.107.01

bekrachtigt het vonnis waarvan beroep;

veroordeelt [appellant] in de kosten van het geding in hoger beroep en begroot die aan de zijde van [geïntimeerde] tot aan deze uitspraak op € 314,00 aan verschotten en € 2.682,00 aan geliquideerd salaris voor de advocaat;

verklaart dit arrest ten aanzien van de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

in de zaak met nummer 200.069.230.01

bekrachtigt het vonnis waarvan beroep;

veroordeelt [appellant] in de kosten van het geding in hoger beroep en begroot die aan de zijde van [geïntimeerde] tot aan deze uitspraak op € 423,00 aan verschotten en € 894,00 aan geliquideerd salaris voor de advocaat;

verklaart dit arrest ten aanzien van de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.

Aldus gewezen door mrs. M.W. Zandbergen, voorzitter, W. Breemhaar en K.M. Makkinga, en uitgesproken door de rolraadsheer ter openbare terechtzitting van dit hof van 6 september 2011 in het bijzijn van de griffier.