Art. 7:15 Awb. Art. 7:3 Awb. Art. 6:17 Awb. Terecht geen proceskostenvergoeding toegekend. Geen schending…

Team Belastingrecht

meervoudige kamer

nummers BK-25/823 en BK-25/824

in het geding tussen:

en

op het hoger beroep van belanghebbende tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag (de Rechtbank) van 9 oktober 2025, nummers SGR 25/1782 en 25/1786.

Aan belanghebbende zijn voor de jaren 2023 en 2024 ambtshalve aanslagen in de toeristenbelasting opgelegd, beide ten bedrage van € 1.809,50 (de aanslagen).

Belanghebbende heeft tegen de aanslagen bezwaar gemaakt. De aanslagen zijn bij de uitspraken op bezwaar verminderd tot respectievelijk € 136,50 en € 101,50.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld. Ter zake hiervan is een griffierecht geheven van € 53. De Rechtbank heeft het beroep ongegrond verklaard.

Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep ingesteld. Ter zake hiervan is een griffierecht geheven van € 143. De Heffingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend.

De mondelinge behandeling van de zaak heeft plaatsgehad ter zitting van 18 augustus 2026. Partijen zijn verschenen. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.

Belanghebbende is eigenaar van de woning aan de [adres] te [woonplaats] (de woning). Belanghebbende heeft de woning in 2023 en 2024 tegen vergoeding aangeboden voor overnachtingen.

Belanghebbende heeft over de jaren 2023 en 2024 geen aangifte toeristenbelasting gedaan. De aanslagen zijn ambtshalve opgelegd.

Met dagtekening 12 juli 2024 heeft de gemachtigde van belanghebbende middels twee afzonderlijke bezwaarschriften bezwaar tegen de in 1.1 vermelde aanslagen gemaakt. Bij de bezwaarschriften is een machtiging tot procesvertegenwoordiging gevoegd.

Belanghebbende heeft op 24 september 2024 en op 21 oktober 2024 de informatie over het aantal individuele overnachtingen in respectievelijk 2023 en 2024 aan de Heffingsambtenaar verstrekt. Naar aanleiding hiervan zijn de aanslagen, conform de door belanghebbende verstrekte gegevens, verminderd.

“3. In geschil is of aan eiser ten onrechte geen proceskostenvergoeding is toegekend en of eiser ten onrechte niet is gehoord.

“2. De kosten, die de belanghebbende in verband met de behandeling van het bezwaar redelijkerwijs heeft moeten maken, worden door het bestuursorgaan uitsluitend vergoed op verzoek van de belanghebbende voor zover het bestreden besluit wordt herroepen wegens aan het bestuursorgaan te wijten onrechtmatigheid.”

(…)

[1] ECLI:NL:HR:2019: 1619”

In geschil is:

1. of ten onrechte geen proceskostenvergoeding aan belanghebbende is toegekend,

2. of het hoorrecht geschonden is, en

3. of artikel 6:17 Algemene wet bestuursrecht (Awb) geschonden is.

Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de Rechtbank en de uitspraken op bezwaar, doch uitsluitend voor zover geen proceskostenvergoeding is verleend, en tot het alsnog toekennen van proceskostenvergoeding met instandhouding van de uitspraken op bezwaar en de uitspraak van de Rechtbank voor het overige.

De Heffingsambtenaar concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de Rechtbank.

Geschilpunten a en b: Proceskostenvergoeding en hoorrecht

Met inachtneming van de herkansingsfunctie die de partijen in hoger beroep toekomt, is in hoger beroep de onderhavige zaak opnieuw beoordeeld, waarbij alle aspecten van de stellingen van partijen in de overwegingen zijn betrokken. Die beoordeling leidt tot de conclusie dat de Rechtbank, voor zover het de toekenning van de proceskostenvergoeding en de schending van het hoorrecht betreft (de hiervoor vermelde geschilpunten a en b), op goede gronden een juiste beslissing heeft genomen en in zoverre terecht het beroep ongegrond heeft verklaard. Belanghebbende heeft in hoger beroep geen feiten en omstandigheden ingebracht die niet al in de bezwaarfase of eerste aanleg zijn aangevoerd, noch argumenten gebezigd of nadere onderbouwingen van de in de bezwaarfase en eerste aanleg ingenomen stellingen verstrekt die een zodanig nieuw of ander licht op de onderhavige geschilpunten werpen, dat op grond daarvan de conclusie dient te worden getrokken dat de beslissing van de Rechtbank niet in stand kan blijven.

De gemachtigde van belanghebbende stelt dat artikel 6:17 Awb is geschonden, nu de door belanghebbende verstrekte informatie (zie 2.4), die door de gemachtigde worden aangeduid als nadere stukken, niet aan hem zijn doorgestuurd.

Artikel 6:17 Awb luidt als volgt:

Anders dan belanghebbende meent, houdt het artikel geen algemene toezendingsplicht in. Het artikel ziet er slechts op dat indien en voorzover uit hoofde van een andere bepaling uit het Awb een toezendingsverplichting volgt, de betreffende stukken in ieder geval aan de gemachtigde worden gezonden (vgl. Gerechtshof Amsterdam, 15 maart 2022, ECLI:NL:GHAMS:2022:1433). Er bestaat geen toezendingsplicht voor de door belanghebbende alleen aan de Heffingsambtenaar en niet aan zijn gemachtigde verstrekte informatie. Derhalve is geen sprake is van een schending van artikel 6:17 Awb.

Het hoger beroep is ongegrond.

Er is geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.

Het Gerechtshof bevestigt de uitspraak van de Rechtbank.

Deze uitspraak is vastgesteld door P.J.J. Vonk, W. de Wit en R.M. Hermans, in tegenwoordigheid van de griffier D.W. Renes.

De griffier, de voorzitter,

D.W. Renes P.J.J. Vonk

De beslissing is op 1 september 2026 in het openbaar uitgesproken.

Deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst. Indien u niet digitaal procedeert wordt een afschrift aangetekend per post verzonden.

Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.

Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), Postbus 20303, 2500 EH Den Haag.

Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).

Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:

a. - de naam en het adres van de indiener;

b. - de dagtekening;

c. - de vermelding van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;

d. - de gronden van het beroep in cassatie.

Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad. In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de wederpartij te veroordelen in de proceskosten.