Kort geding. Re-integratie werknemer. Deskundigenbericht UWV niet gemotiveerd.

Zaaknummer hof : 200.348.419/01

Zaak- en rolnummer rechtbank : 11318809 VV EXPL 24-462

Arrest van 27 oktober 2026 in kort geding

in de zaak van

[appellante] ,

wonend in [woonplaats],

appellante,

eiseres in het incident,

advocaat: mr. V.G. Baran, kantoorhoudend in Den Haag,

tegen

VANAD Contact Centers Nederland B.V.,

gevestigd in Capelle aan den IJssel,

geïntimeerde,

gedaagde in het incident,

advocaat: mr. I. Visscher, kantoorhoudend in Soest.

Het hof noemt partijen hierna [appellante] en Vanad.

Deze zaak is het vervolg op het tussenarrest van 21 oktober 2025, ECLI:NL:GHDHA:2025:2114 (hierna: het tussenarrest). Het hof heeft [appellante] bij het tussenarrest in de gelegenheid gesteld een deskundigenbericht van het UWV in het geding te brengen. [appellante] heeft het deskundigenoordeel overgelegd.

Het hof acht het deskundigenoordeel niet bruikbaar en baseert zijn oordeel over de re-integratie inspanningen alsnog op de overige stukken. Dat leidt tot vernietiging van het vonnis en gedeeltelijke toewijzing van de vordering van [appellante].

Voor het verloop van de procedure tot 21 oktober 2025 verwijst het hof naar het tussenarrest. Het verdere verloop van de procedure in hoger beroep blijkt uit de volgende stukken:

• de akte overlegging deskundigenoordeel van [appellante] met productie V: het Deskundigenoordeel re-integratie inspanningen van het UWV van 9 juni 2026;

• de akte na overlegging deskundigenoordeel van Vanad met productie.

In het tussenarrest heeft het hof vastgesteld dat in deze procedure nog slechts ter beoordeling staat de vordering van [appellante] tot betaling van loon over de periode van 21 juni tot 2 oktober 2024, een periode van ongeveer drieënhalve maand. [appellante] heeft in de akte overlegging deskundigenoordeel haar vordering opnieuw geformuleerd en vordert nu de veroordeling van Vanad om aan haar te betalen het salaris van € 1.354,04 bruto per maand over de periode van 21 juni 2024 tot en met 2 oktober 2024, te vermeerderen met 8% vakantietoeslag, de wettelijke verhoging ex art. 7:625 BW en de wettelijke rente ex art. 6:119 BW over de hoofdsom en de verhoging vanaf de dag der opeisbaarheid tot aan de dag der algehele voldoening, met veroordeling van Vanad in de kosten van beide instanties. Het hof zal deze vordering tot uitgangspunt nemen, met dien verstande dat het hof “tot en met 2 oktober 2024” met verbetering van een kennelijke misslag zal lezen als “tot 2 oktober 2024”.

In geschil is of [appellante] tijdens haar ziekte aan haar re-integratieverplichtingen heeft voldaan. Het hof heeft in het tussenarrest, ook uit praktische overwegingen, [appellante] in de gelegenheid gesteld een deskundigenoordeel van het UWV over te leggen.

In het deskundigenoordeel van het UWV van 9 juni 2026 is, voor zover relevant, het volgende vermeld:
1. Onderzoeksvraag
Zijn de re-integratie-inspanningen van de werknemer voldoende?
2. Onderzoeksactiviteiten
(…)
* Dossierstudie heeft plaatsgevonden.
* Multidisciplinair overleg met de verzekeringsarts (…) heeft plaatsgevonden op (…).
* Meerdere keren telefonisch gesproken en mailcontact met de werknemer tussen 29 juni 2024 en 20 maart 2026.
* UWV-systeem EA is geraadpleegd.
(…)
3.2. Samenvatting van het verloop van de re-integratie en de inspanningen
(…)
* Het loon over de periode 21 juni 2024 tot en met 2 oktober 2024 is niet betaald, volgens de werkgever heeft zij niet voldoende gedaan om aan het werk te gaan.
* De werknemer vecht dit aan en wil weten of zij heeft voldaan aan haar re-integratieverplichtingen (…)
* Telefonisch gesproken en mailcontact met cliënte tussen 17 maart en 20 maart 2026. Cliënte gaf het volgende aan. (…) Ten slotte heeft de advocaat uitspraak gedaan over de vraagstelling en dat is: Heeft de werknemer voldoende gedaan om de werknemer aan het werk te helpen?
3.3. Visie van de werknemer
De werknemer is van mening dat zij voldoende heeft gedaan om aan het werk te gaan.
4. Conclusie
De re-integratie-inspanningen van de werknemer zijn voldoende.

Het hof stelt vast dat de ‘Conclusie’ over de re-integratie inspanningen van de werknemer niet is gemotiveerd. In het deskundigenoordeel is op geen enkele wijze inzichtelijk gemaakt op welke gronden het UWV tot zijn conclusie is gekomen dat de re-integratie inspanningen van [appellante] als voldoende moeten worden aangemerkt. Het hof acht het deskundigenoordeel daarom onbruikbaar voor de beoordeling van de wederzijdse stellingen van partijen. Het bezwaar van Vanad dat het UWV geen hoor en wederhoor heeft toegepast, kan onbesproken blijven.

Partijen zijn dan ook niet op basis van het deskundigenoordeel tot een gezamenlijk inzicht gekomen en Vanad heeft zich niet in de uitkomst van het deskundigenoordeel geschikt.

Het is nu aan het hof om op basis van de overige voorhanden stukken een knoop door te hakken in dit kort geding. Voor de inhoudelijke beoordeling van de salarisvordering van [appellante] komt het aan op de vraag of [appellante] in staat moest worden geacht de werkzaamheden te verrichten die Vanad haar op 11 juni 2024 en daarna in het kader van de re-integratie heeft opgedragen.

Het hof zal daartoe de rapportages van [bedrijfsarts 1] (fungerend bedrijfsarts) en [bedrijfsarts 2] (bedrijfsarts die een second opinion heeft afgegeven) beoordelen. De door de werknemer op basis van art. 14 lid 2 Arbeidsomstandighedenwet gevraagde second opinion is een advies aan de werknemer dat met diens instemming al dan niet aan de werkgever beschikbaar wordt gesteld (art. 2.14d lid 5 Arbeidsomstandighedenbesluit). De werkgever hoeft daarin niet, maar kan daarin met toestemming van de werknemer wel, gekend worden.

[bedrijfsarts 1] heeft op 11 juni 2024 een voorzichtige opbouw van de werkuren geadviseerd (rov 3.1.e van het tussenarrest). De brief van Vanad aan [appellante] van 17 juli 2024 bevat informatie over een vervolgadvies van de bedrijfsarts met een voorstel voor een nog voorzichtiger opbouw. Dat advies is te kennen uit de volgende passage van de brief van Vanad aan [appellante] van 17 juli 2024:
“Gisteren hebben we openlijk gesproken en duidelijke afspraken gemaakt in het bijzijn van de bedrijfsarts waar jij ook mee hebt ingestemd. Daarna heb je zelf nog één op één met de bedrijfsarts gesproken om een nieuw advies te bespreken. Hieruit zijn de volgende afspraken gekomen:
- Op woensdag 17 juli 2024 zul jij jouw re-integratie conform het advies opstarten. (…)
- Er zal een wekelijks evaluatie moment plaats vinden tussen de teamleider, jou en (…)
- We hebben besproken dat er ook slechte dagen zullen zijn, maar dat het essentieel is dat jij ook op slechte dagen jouw arbeidsritme blijft behouden op advies van de bedrijfsarts. (…)
Vanuit de bedrijfsarts is daarnaast het nieuwe advies opgesteld:
- Structureel: evaluatiemoment met teamleider: wekelijks.
- 2x per maand wordt werknemer op kantoor verwacht.
- Deze week starten met 1 uur per dag in non-voice werkzaamheden.
- Opbouwschema: wekelijks uitbreiden met 1 uur per dag.”

Bedrijfsarts [bedrijfsarts 2] heeft een second opinion gegeven op 3 december 2024 (rov 3.1.l van het tussenarrest). Het hof citeert daaruit:
“Onderstaand treft u puntsgewijs mijn conclusies en advies aan op basis van mijn bevindingen.
(…)
* Gezien de aard van de klachten en de voorgeschiedenis lijkt het advies van 11 juni om te starten met een stapsgewijze terugkeer te volgen. (…)
* De aard en omvang van de klachten is in de periode juni-juli-augustus 2024 toegenomen (verwijzing huisarts, start behandeling sGGZ). Dit werd ook in het advies van de bedrijfsarts na het consult van 09-07-2024 bevestigd getuige het zeer voorzichtige hervattingsplan wat hij voorstelt.
* De vraag over de loonstop en het voortduren van de afwezigheid wegens ziekte, spitst zich toe op de wijze en tempo van re-integreren en de samenloop met de al langer bestaande maar nu snel toenemende moeizame samenwerking tussen werkgever en werknemer.
* (..) Gezien de diepte van de verstoorde relatie had in de rede gelegen de samenwerking te proberen te herstellen onder leiding van een onafhankelijk gespreksleider en van daaruit de voorzichtige re-integratie zoals geadviseerd door de bedrijfsarts te starten.”
Het hof citeert verder uit de bijlage: Bevindingen en de onderbouwing advies Second Opinion:
“(…)
Overleg arbodienst: dr. [bedrijfsarts 1], verzekeringsarts/(…)
We zijn het eens dat mevrouw [appellante] in de periode juni-juli-augustus spanningsklachten heeft in samenhang met de privé situatie en de moeizame relatie met de werkgever. In de aanloop naar de loonstop heeft de werkgever diverse pogingen gedaan om met mevrouw [appellante] te komen tot een goede re-integratieaanpak. De hoge ziekmeldingsfrequentie en het mislukken van de re-integratie gaf spanning in de relatie tussen werkgever en werknemer.
Hij heeft zijn advies “voorzichtige stapsgewijze werkhervatting” gegeven, uitgaande van de verzekeringsgeneeskundige overweging “er is geen sprake van volledige arbeidsongeschiktheid (Geen Benutbare Mogelijkheden), dus kunnen er stappen worden gezet om met een begin van werkhervatting te starten.”
We bespreken dat de re-integratie inspanning in deze situatie niet los kan worden gezien van de moeizame arbeidsverhoudingen en dat op arbeidsgeneeskundige grond hier ook rekening moet worden gehouden met de richtlijn ‘Conflicten in de werksituatie’ (…).
Overwegingen
In de periode juni-juli-augustus 2024 waren er forse spanningsklachten. Voor de begeleiding door de bedrijfsarts is hiervoor de richtlijn ‘Psychische problemen’ (…) van toepassing. Op basis van het verhaal van mevrouw [appellante], de aantekeningen in het medisch dossier van de bedrijfsarts en het overleg met de huisarts, verkeerde mevrouw [appellante] in de fase van controleverlies. In die fase adviseert de richtlijn om de energie te richten op tot rust komen en herstellen en wordt ten aanzien van werk geadviseerd de contacten te beperken tot steunend en laag frequent.
De psychische problemen en vooral de mogelijkheden tot re-integratie kunnen niet los worden gezien van de moeizame samenwerking die was ontstaan tussen mevrouw [appellante] en haar werkgever. In deze situatie is daarom ook de richtlijn “Conflicten in de werksituatie’(…) van toepassing. Gezien de oplopende spanningen in en juridisering van de relatie is hier sprake van conflictfase 2/3: verlies van vertrouwen, sterk verminderde motivatie om er samen uit te komen, inzetten van drukmiddelen. (…) De richtlijn adviseert om eerst de samenwerking te herstellen en van daaruit pas te starten met een begin van re-integratie. De richtlijn adviseert tevens om een dergelijke interventie nog niet te zetten in de fase van controleverlies van overspanning.
Al met al lijkt hier, in elk geval vanaf 03-06-2024, een situatie te bestaan van een samenloop van ziekteverzuim wegens spanningsklachten en toenemende samenwerkingsproblemen tussen werkgever en werknemer. Mevrouw [appellante] was in die periode aansluitend arbeidsongeschikt om medische redenen.
De re-integratie stagneerde enerzijds op de aard en omvang van de spanningsklachten waarover tussen mevrouw [appellante] en de bedrijfsarts enig verschil van inzicht was over haar arbeidsmogelijkheden en anderzijds op de moeizame samenwerking met de werkgever. Gezien het voorgaande was mevrouw [appellante] naar mijn mening in elk geval vanaf 09-07-2024 niet in staat om een begin te maken met stapsgewijze werkhervatting.”

[bedrijfsarts 1] onderschrijft het advies van [bedrijfsarts 2] niet (rov. 3.1.m van het tussenarrest) en heeft geschreven: “(…) Er heeft geen hoor- en wederhoor plaatsgevonden. Uit het verslag blijkt dat er geconcludeerd is dat werknemer vanaf 09-07-2024 geen stap richting werkhervatting kon zetten. Ik kan mij daarin niet vinden. Er zijn geen aanvullende argumenten gerepresenteerd waardoor ik van inzicht veranderd. Ik heb werknemer uitgelegd dat ik een second opinion niet hoef te volgen en advies aan haar was om deskundigenoordeel bij het UWV aan te vragen.”

De second opinion van [bedrijfsarts 2] berust op een onderzoek en is van een uitgebreide motivering voorzien. [bedrijfsarts 2] heeft inzichtelijk gemaakt op basis van welke informatie en welke gedachtegang hij zijn conclusie heeft getrokken. Hij heeft op basis van medische informatie (verwijzing huisarts en start behandeling GGZ) onderbouwd dat de aard en omvang van de klachten van [appellante], die hij aanmerkt als forse spanningsklachten, in de periode juni-juli-augustus 2024 zijn toegenomen en wijst op de moeizame arbeidsverhoudingen. Volgens hem verkeerde [appellante] in de fase van controleverlies en vergde de richtlijn psychische problemen in die periode een beperking van contacten waarbij [appellante] vanaf 9 juli 2024 niet in staat was een begin te maken met stapsgewijze werkhervatting.

Vanad heeft daartegenover volstaan met een verwijzing naar het standpunt van [bedrijfsarts 1] met als strekking dat hij in het advies van [bedrijfsarts 2] geen aanleiding ziet om van inzicht te veranderen. Met enkel deze verwijzing, zonder enige verdere inhoudelijke bespreking, had Vanad niet kunnen volstaan. Dat [bedrijfsarts 2] Vanad niet bij zijn advisering heeft betrokken (en ook niet heeft hoeven betrekken, zie hiervoor onder 3.7), doet daaraan niet af. Vanad heeft in deze procedure ruimschoots de gelegenheid gehad tot een gemotiveerde bespreking van het advies van [bedrijfsarts 2]. Het deskundigenoordeel van het UWV werpt hierop, zoals eerder opgemerkt, geen ander licht.

Het voorlopige oordeel van het hof is daarom dat de loonvordering van [appellante] toewijsbaar is. Een uitzondering geldt voor de periode van 21 juni tot 9 juli 2024. Het oordeel van [bedrijfsarts 1] over die periode wordt immers door [bedrijfsarts 2] onderschreven (‘lijkt het advies van 11 juni om te starten met een stapsgewijze terugkeer te volgen’).

[appellante] vordert de wettelijke verhoging van 50%. Het hof acht een verhoging van 20% voorshands toewijsbaar.
Conclusie en proceskosten
in het incident

Het hof heeft in het tussenarrest al bepaald dat er geen termen zijn om voor de duur van dit kort geding een voorziening te treffen. De vordering in het incident zal dus worden afgewezen. Het hof begroot de door Vanad gemaakte kosten in het incident op nihil. Er zijn geen aanwijzingen dat er specifiek voor het incident kosten zijn gemaakt.
in de hoofdzaak

In het tussenarrest heeft het hof de grieven I tot en met III reeds verworpen. Uit het voorgaande volgt dat grief IV grotendeels slaagt. Daarom zal het hof het vonnis vernietigen en de vordering van [appellante] toewijzen zoals hierna in het dictum geformuleerd. Het hof zal Vanad als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij veroordelen in de proceskosten in eerste aanleg en hoger beroep.

in het incident

Dit arrest is gewezen door mrs. M.T. Nijhuis, R.J.F. Thiessen en A.C.M. Kuypers en in het openbaar uitgesproken op 27 oktober 2026 in aanwezigheid van de griffier.