Incasso. Vordering voldoende onderbouwd.

Zaaknummer : 200.293.713/01

Zaaknummer rechtbank : 8661479 RL EXPL 20-12497

arrest van 7 maart 2023

in de zaak van

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[appellante] Veiligheid B.V.,

gevestigd te Amsterdam,

appellante,

eiseres in eerste aanleg,

hierna te noemen: [appellante],

advocaat: mr. J.W. Hilhorst,

tegen

2. [geïntimeerde 2],

beiden wonende te [woonplaats],

geïntimeerden,

gedaagde in eerste aanleg,

hierna gezamenlijk te noemen: [geïntimeerden 2],

niet verschenen.

Bij exploot van 23 maart 2023 is [appellante] in hoger beroep gekomen van het door de kantonrechter in de rechtbank Den Haag (zittingsplaats ’s-Gravenhage) tussen partijen gewezen vonnis van 24 december 2020.

Dat exploot is niet ingeschreven op rol voor de rolzitting van 4 april 2021. Op 13 april 2021 is het herstelexploot aan [geïntimeerden 2] betekend.

Op de rolzitting van 4 mei 2021 is [geïntimeerden 2] verstek verleend.

[appellante] heeft vervolgens een memorie van grieven met producties genomen.

[appellante] vordert betaling van € 2.788,66 (hoofdsom, rente en incassokosten). Aan die vordering legt zij – onweersproken – het volgende ten grondslag.

[appellante] had twee overeenkomsten met “Suit Home” voor een camerasysteem en een elektronisch inbraakbeveiligingssysteem. Dat waren duurovereenkomsten (“abonnementen”) voor onderhoud van de systemen en meldkameraansluitingen. De v.o.f. G&P Flowers en Plants (hierna: de v.o.f.), waarvan [geïntimeerden 2] de vennoten waren, heeft beide overeenkomsten overgenomen van “Suit Home”. Daarvoor heeft de v.o.f. twee overnamecontracten getekend en aan [appellante] toegezonden. [appellante] heeft het camerasysteem en het elektronisch inbraakbeveiligingssysteem geïnstalleerd in het pand van de v.o.f.

De desbetreffende facturen zijn door de v.o.f. ontvangen en zonder protest behouden. De eerste factuur, van € 39,54, is door de v.o.f. betaald, de overige facturen niet. Om die reden heeft [appellante] de overeenkomsten ontbonden en bij factuur van 1 juni 2020 een afkoopsom voor de resterende contractduur van de beide overeenkomsten in rekening gebracht (€ 403,04 en 609,40 respectievelijk). De door [geïntimeerden 2] onbetaald gelaten facturen bedragen in totaal € 2.384,38.

[geïntimeerden 2] hebben in eerste aanleg als verweer gevoerd: “Ik ben het niet eens met de vordering omdat hij 2e hands overgenomen is van een ander bedrijf.” Op de mondelinge behandeling in eerste aanleg zijn [geïntimeerden 2] (en de v.o.f.) niet verschenen. Ook in hoger beroep zijn [geïntimeerden 2] niet verschenen.

Dat betekent dat zij geen verweer hebben gevoerd tegen de hoogte van de hoofdsom (€ 2.384,38) en de verschuldigdheid van de wettelijke handelsrente noch tegen de hoogte en verschuldigdheid van de buitengerechtelijke incassokosten. Ook is geen verweer gevoerd tegen de aansprakelijkheid van [geïntimeerden 2] voor deze bedragen als voormalig vennoten van de v.o.f.

De kantonrechter heeft de vordering als onvoldoende onderbouwd afgewezen. Daartegen richt zich grief 1, met een nadere toelichting op de vordering. Die grief slaagt: de vordering van [appellante] is toewijsbaar. [geïntimeerden 2] zullen – zoals in eerste aanleg gevorderd – hoofdelijk tot betaling worden veroordeeld.

Het hof zal het vonnis vernietigen, de vorderingen van [appellante] alsnog toewijzen en [geïntimeerden 2] als de in het ongelijk te stellen partijen (hoofdelijk) veroordelen in de proceskosten van de eerste aanleg en het hoger beroep. De kosten van het herstelexploot laat het hof voor rekening van [appellante].

Het hof:

vernietigt het tussen partijen gewezen vonnis van de kantonrechter in de rechtbank Den Haag (zittingsplaats ’s-Gravenhage) van 24 december 2020,

en opnieuw rechtdoende:

Dit arrest is gewezen door mrs. O.G.H. Milar, C.J.H.G. Bronzwaer en J.G.A. Struycken en ondertekend en in het openbaar uitgesproken op 7 maart 2023 door de rolraadsheer mr. J.E.H.M. Pinckaers in aanwezigheid van de griffier.