Verbintenissenrecht

KG. Huur bedrijfsruimte. Ontruiming wegens huurachterstand. Beroep op opschorting slaagt niet. Belang proceskosten.

Gerechtshof Den Haag, 3 november 2026

Zaakgegevens

Op 3 november 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
3 november 2026
Datum publicatie
29 oktober 2026
Zaaknummer
200.365.697/01
Procedure
Hoger beroep kort geding
Advocaat
mr. J. Verbeeke, mr. M.A.C. Mossou
ECLI
ECLI:NL:GHDHA:2026:3139
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

KG. Huur bedrijfsruimte. Ontruiming wegens huurachterstand. Beroep op opschorting slaagt niet. Belang proceskosten.

Procesgang

  1. Rechtbank Rotterdam · 20 januari 2026

    ECLI:NL:RBROT:2026:1877
  2. Gerechtshof Den Haag · 3 november 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:GHDHA:2026:3139

    Bekrachtiging/bevestiging

Uitspraak

GERECHTSHOF DEN HAAG

Civiel recht

Team Handel

Zaaknummer hof : 200.365.697/01

Zaak- en rolnummer rechtbank : 12016298 VV EXPL 25-771

Arrest van 3 november 2026 in kort geding

in de zaak van

[appellant] ,

wonend in [woonplaats],

appellant,

advocaat: mr. J. Verbeeke, kantoorhoudend in Gouda,

tegen

Stichting VRF,

gevestigd in Amsterdam,

geïntimeerde,

advocaat: mr. M.A.C. Mossou, kantoorhoudend in Amsterdam.

Het hof noemt partijen hierna [appellant] en VRF.

1 De zaak in het kort

1.1

In dit kort geding vraagt VRF, die aan [appellant] een bedrijfsruimte verhuurt, ontruiming van de bedrijfsruimte omdat [appellant] een huurachterstand van zeven maanden heeft laten ontstaan en geen energiecontract heeft afgesloten. Ook vordert VRF betaling van de huurachterstand en energiekosten. [appellant] meent dat hij de huurbetalingen mocht opschorten vanwege gebreken aan het gehuurde.

1.2

De kantonrechter heeft de ontruiming toegewezen en [appellant] veroordeeld tot betaling van (onder meer) de achterstallige huur. Het hof is het met die beslissing eens.

2 Procesverloop in hoger beroep

2.1

Het verloop van de procedure in hoger beroep blijkt uit de volgende stukken:

  • de dagvaarding van 16 februari 2026, waarmee [appellant] in hoger beroep is gekomen van het vonnis in kort geding van de kantonrechter in de rechtbank Rotterdam van 20 januari 2026;

  • het arrest van dit hof van 17 maart 2026, waarin een mondelinge behandeling is gelast;

  • het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 4 mei 2026;

  • de memorie van grieven van [appellant], met bijlagen;

  • de memorie van antwoord van VRF.

3 Feitelijke achtergrond

3.1

Partijen hebben een huurovereenkomst gesloten waarbij [appellant] vanaf 1 juni 2024 de bedrijfsruimte aan de [adres] van VRF ging huren. De maandelijkse huurprijs bedroeg € 1.600 per maand.

3.2

Vanaf 20 augustus 2024 heeft de door VRF ingeschakelde beheerder (Moonstone) Whatsapp-berichten aan [appellant] gestuurd over de achterstallige huur.

3.3

Bij e-mail van 10 februari 2025 heeft (de gemachtigde van) [appellant] geklaagd over lekkages aan de achterzijde van het gehuurde. Daarbij is aangegeven dat [appellant] de huurbetalingen opschort totdat het pand in veilige en bruikbare staat is hersteld.

3.4

Bij e-mailbericht van 28 maart 2025 is nogmaals om herstel van de gebreken gevraagd onder handhaving van de opschorting van de huurpenningen. In een reactie op dit e-mailbericht heeft de beheerder aangegeven dat de tijdelijke opschorting van de huurbetalingen in verband met de verbouwing onderdeel van onderling overleg is geweest.

3.5

VRF heeft een aannemer ingeschakeld om de lekkages te herstellen. Deze werkzaamheden zijn medio juli 2025 afgerond.

3.6

Op 22 juli 2025 heeft de beheerder aan [appellant] bericht dat de winkel klaar is om in gebruik te nemen en dat [appellant] wordt verzocht de huur over juli binnen zeven dagen te betalen.

3.7

[appellant] heeft de huur over de maanden juli 2025 tot en met januari 2026 niet betaald. VRF heeft de huurovereenkomst bij aangetekende brief en per e-mail van 21 november 2025 buitengerechtelijk ontbonden.

3.8

Het gehuurde is op 24 februari 2026 ontruimd op basis van na te noemen vonnis.

4 Procedure bij de rechtbank

4.1

VRF heeft [appellant] gedagvaard en gevorderd [appellant] te veroordelen a) het gehuurde te ontruimen, b) de huurachterstand van € 11.200,- te betalen, c) de energiekosten van € 1.461,08 te betalen en d) in de proceskosten.

4.2

De kantonrechter heeft de vorderingen toegewezen en [appellant] in de buitengerechtelijke kosten en proceskosten veroordeeld. De kantonrechter heeft daarbij (onder meer) overwogen dat [appellant] niet heeft onderbouwd dat er ook na het verhelpen van de lekkage nog andere gebreken in de bedrijfsruimte aanwezig waren. [appellant] heeft dan ook de huurbetaling ten onrechte opgeschort. De kantonrechter acht aannemelijk dat, gelet op de hoogte van de achterstand, in een bodemprocedure de vordering tot ontbinding van de huurovereenkomst zal worden toegewezen. Het belang van VRF bij het beperken van haar financiële schade weegt zwaarder dan het belang van [appellant] bij behoud van de bedrijfsruimte.

5 Beoordeling in hoger beroep

5.1

Na de ontruiming heeft VRF in hoger beroep geen spoedeisend belang meer bij haar vordering tot het treffen van een voorlopige voorziening in de vorm van een veroordeling tot ontruiming. Als de in het ongelijk gestelde partij heeft [appellant] er echter een gerechtvaardigd belang bij om in hoger beroep te laten toetsen of hij in eerste aanleg terecht is veroordeeld tot ontruiming en (daaruit voortvloeiend) tot betaling van de proceskosten. Omgekeerd heeft VRF er in hoger beroep belang bij dat de veroordeling tot ontruiming in stand wordt gelaten. [appellant] heeft geen grief gericht tegen het oordeel van de voorzieningenrechter dat ten tijde van diens beslissing bij de vordering spoedeisend belang bestond, zodat het hof dat oordeel heeft te eerbiedigen.

5.2

[appellant] komt met drie grieven op tegen het vonnis. Kort gezegd meent hij dat hij een opschortingsrecht had, dat de ontruiming ten onrechte is toegewezen en dat hij ten onrechte in de incasso- en proceskosten is veroordeeld.

Opschortingsrecht?

5.3

[appellant] stelt dat hij wel degelijk op goede gronden de huurbetaling heeft mogen opschorten. Bij aanvang van de huur in juni 2024 was al sprake van onderhoudsgebreken waarvan VRF op de hoogte was. De vorige huurder heeft dat gemeld bij VRF die heeft toegezegd de gebreken binnen afzienbare tijd te verhelpen. Dat is expliciet opgenomen in artikel 7 van de overnameovereenkomst die [appellant] met de vorige huurder heeft gesloten. Omdat de herstelwerkzaamheden pas in juli 2025 zijn afgerond heeft [appellant] feitelijk meer dan een jaar te kampen gehad met gebreken, waaronder een ernstige lekkage, waardoor hij ernstig in zijn huurgenot is geschaad. Het gehuurde was bovengemiddeld vochtig waardoor sprake was van ernstige schimmelvorming. Ook werden inventarisgoederen door het vocht aangetast en had de winkelruimte een slechte, armoedige uitstraling die potentiële klanten afschrikt. [appellant] heeft door de hele situatie aanzienlijke schade geleden.

5.4

Naar voorlopig oordeel van het hof slaagt het beroep op een opschortingsrecht niet. De huurachterstand ziet op de maanden juli 2025 tot en met januari 2026. Vast staat dat voor de periode waarin de herstelwerkzaamheden werden verricht [appellant] tijdelijk is vrijgesteld van huurbetaling. Deze vrijstelling gold tot juli 2025 (zie hiervoor onder 3.6). [appellant] heeft tegenover de gemotiveerde betwisting door VRF niet aannemelijk gemaakt dat er na juli 2025 (toen de werkzaamheden waren afgerond) nog gebreken waren die van zodanig ernstige aard waren dat [appellant] gerechtigd was betaling van de gehele (of een deel van de) huur op te schorten. In artikel 7 van de overnameovereenkomst is enkel opgenomen dat ‘de momenteel aanwezige lekkage voor rekening komt van de verhuurder die heeft toegezegd maatregelen te hebben getroffen om de lekkage binnen afzienbare tijd te verhelpen’. Dat is geen door VRF jegens [appellant] aangegane voorwaarde of toezegging. Bovendien heeft [appellant] niet gesteld dat de opschorting zou zien op herstel van een andere lekkage dan de werkzaamheden die in juli 2025 zijn afgerond. [appellant] heeft evenmin zijn schade aannemelijk gemaakt; elke onderbouwing daarvan ontbreekt terwijl VRF de schade heeft betwist. [appellant] heeft daaraan bovendien geen rechtsgevolg verbonden zoals bijvoorbeeld verrekening en/of een reconventionele vordering ingesteld. Voor zover [appellant] nog heeft gesteld dat hij pas in augustus 2025 weer toegang had tot de bedrijfsruimte heeft hij dat niet aannemelijk gemaakt.

Ontruiming?

5.5

[appellant] meent verder dat de kantonrechter een verkeerde inschatting heeft gemaakt van hetgeen in de bodemprocedure zal worden beslist. Hij stelt zich daarbij op het standpunt dat partijen van mening verschillen over de feitelijke gang van zaken met betrekking tot de gebreken aan het gehuurde en de staat waarin het gehuurde vanaf aanvang van de huur heeft verkeerd. [appellant] kan verder de belangenafweging van de kantonrechter niet volgen en wijst op de ingrijpende en onomkeerbare gevolgen die de ontruiming voor hem heeft.

5.6

Een huurachterstand van zeven maanden rechtvaardigt in beginsel de ontbinding van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde. Zoals hiervoor is overwogen, kan [appellant] geen beroep doen op zijn opschortingsrecht. [appellant] heeft nog aangevoerd dat hij na het vonnis een bedrag van € 5.500,- heeft betaald. Deze gedeeltelijke nakoming maakt echter een tekortkoming in het verleden niet ongedaan. En ook als deze betaling wel wordt meegenomen, resteert nog steeds een huurachterstand van meer dan drie maanden. Bovendien is [appellant] ook tekort geschoten in de nakoming van de verplichting om een energiecontract af te sluiten. Aannemelijk is dat deze tekortkomingen in onderlinge samenhang door de bodemrechter voldoende worden geacht voor ontbinding van de huurovereenkomst. Weliswaar is sprake van onomkeerbare gevolgen maar die moeten in dit geval voor rekening van [appellant] blijven. Hij heeft er immers voor gekozen om de huurbetaling gedurende een lange periode geheel op te schorten waarbij hij het risico heeft genomen dat niet werd voldaan aan de vereisten voor het opschortingsrecht.

Buitengerechtelijke kosten

5.7

Volgens [appellant] heeft de kantonrechter hem ten onrechte veroordeeld tot betaling van incasso- en proceskosten. Gesteld noch gebleken is dat VRF daadwerkelijk buitengerechtelijke werkzaamheden heeft verricht, behalve het verzenden van een enkele sommatie. De daarmee gemoeide kosten worden geacht te zijn begrepen onder de kosten als bedoeld in art. 237 Rv, aldus [appellant].

5.8

Het hof stelt voorop dat het toegewezen bedrag aan buitengerechtelijke kosten overeenstemt met het wettelijk tarief (Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke kosten) over de hoofdsom. VRF heeft voldoende gesteld (en onderbouwd) dat zij kosten heeft moeten maken voor het opstellen en versturen van sommatiebrieven. Voor de verschuldigdheid van de vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten is niet relevant welke en hoeveel incassohandelingen de schuldeiser heeft verricht, zodat in beginsel een enkele brief voldoende is. [appellant] is ook - nu zijn grieven falen - terecht in de proceskosten in eerste aanleg veroordeeld.

5.9

[appellant] heeft tot slot bewijs aangeboden. In kort geding is echter in beginsel geen plaats voor bewijslevering. Het hof ziet in het onderhavige geval geen aanleiding een uitzondering te maken op dit uitgangspunt.

Conclusie en proceskosten

5.10

De conclusie is dat het hoger beroep van [appellant] niet slaagt. Daarom zal het hof het vonnis bekrachtigen. Het hof zal [appellant] als de in het ongelijk gestelde partij veroordelen in de proceskosten van het hoger beroep.

5.11

Het hof begroot de proceskosten aan de zijde van VRF op:

griffierecht € 851,-

salaris advocaat € 2.580,- (2 punten × tarief II)

nakosten € 189,- (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)

Totaal € 3.620,-

Het hof zal de gevorderde wettelijke rente over de proceskosten toewijzen zoals vermeld in de beslissing.

6 Beslissing

Het hof:

  • bekrachtigt het vonnis in kort geding van de kantonrechter in de rechtbank Rotterdam van 20 januari 2026;

  • veroordeelt [appellant] in de kosten van de procedure in hoger beroep, aan de zijde van VRF begroot op € 3.620,-, vermeerderd met de wettelijke rente over deze kosten als [appellant] deze niet binnen veertien dagen na heden heeft betaald;

  • bepaalt dat als [appellant] niet binnen veertien dagen na aanschrijving aan de uitspraak heeft voldaan en dit arrest vervolgens wordt betekend, [appellant] de kosten van die betekening moet betalen, plus extra nakosten van € 98,-, vermeerderd met de wettelijke rente over deze kosten als [appellant] deze niet binnen veertien dagen na betekening heeft betaald;

  • verklaart dit arrest uitvoerbaar bij voorraad.

Dit arrest is gewezen door mr. M.P.J. Ruijpers, mr. Th.G. Lautenbach en mr. J.N. de Blécourt en in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026 in aanwezigheid van de griffier.