Belastingrecht
Naheffingsaanslag bpm. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van een hogere…
Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 18 november 2026
ECLI:NL:GHSHE:2026:3095 · Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 18 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-s-hertogenbosch/bestuursrecht/belastingrecht/hoger-beroep/ecli-nl-ghshe-2026-3095
Zaakgegevens
Op 18 november 2026 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over belastingrecht.
- Instantie
- Gerechtshof 's-HertogenboschGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- 's-Hertogenbosch
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Datum publicatie
- 4 november 2026
- Zaaknummer
- 25/38
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Belastingrecht
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHSHE:2026:3095
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Naheffingsaanslag bpm. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van een hogere waardevermindering wegens schade dan de inspecteur in aanmerking heeft genomen. Het hof vermindert de naheffingsaanslag, omdat belanghebbende recht heeft op een hogere bijstelling markt- en dealersituatie. Het hof stelt de proceskostenvergoeding vast zonder toepassing van artikel 19a Wet bpm, omdat gemachtigde wordt aangemerkt als een ‘bijzonder geval’ in de zin van de Wet bpm.
Procesgang
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 17 december 2024
ECLI:NL:RBZWB:2024:8684Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 18 november 2026deze uitspraak
ECLI:NL:GHSHE:2026:3095
(Gedeeltelijke) vernietiging en zelf afgedaanVernietigingDe hogere rechter zet de eerdere uitspraak (deels) opzij en beslist zelf, of laat een andere rechter de zaak opnieuw doen.Meer uitleg
Uitspraak
GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH
Team belastingrecht
Meervoudige Belastingkamer
Nummer: 25/38
Uitspraak op het hoger beroep van
[belanghebbende] ,
wonend in [woonplaats] ,
hierna: belanghebbende,
tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant (hierna: de rechtbank) van 17 december 2024, nummer BRE 23/2647, in het geding tussen belanghebbende en
de inspecteur van de Belastingdienst,
hierna: de inspecteur.
1 Ontstaan en loop van het geding
De inspecteur heeft een naheffingsaanslag belasting van personenauto’s en motorrijwielen (hierna: bpm) opgelegd. Tevens is bij beschikking belastingrente in rekening gebracht.
Belanghebbende heeft bezwaar gemaakt. De inspecteur heeft uitspraak op bezwaar gedaan en het bezwaar ongegrond verklaard.
Belanghebbende heeft tegen deze uitspraak beroep ingesteld bij de rechtbank.
De rechtbank heeft het beroep gegrond verklaard.
Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep ingesteld bij het hof. De inspecteur heeft een verweerschrift ingediend.
Belanghebbende heeft vóór de zitting nadere stukken ingediend. Deze stukken zijn doorgestuurd naar de inspecteur.
De zitting heeft plaatsgevonden op 9 september 2026 in ’s-Hertogenbosch. Daar zijn verschenen [gemachtigde] , als gemachtigde van belanghebbende, en, namens de inspecteur, [inspecteur 1] en [inspecteur 2] .
Het hof heeft aan het einde van de zitting het onderzoek gesloten.
Van de zitting is een proces-verbaal opgemaakt, dat gelijktijdig met de uitspraak in Mijn Rechtspraak wordt geplaatst.
Het hof heeft na de zitting het onderzoek heropend om belanghebbende de gelegenheid te bieden te bewijzen dat zijn geval is aan te merken als een bijzonder geval als bedoeld in rechtsoverweging 3.5.2 van het arrest van de Hoge Raad van 17 januari 2025, ECLI:NL:HR:2025:46.
Belanghebbende heeft naar aanleiding van het verzoek van het hof stukken overgelegd. Deze stukken zijn doorgestuurd naar de inspecteur. De inspecteur heeft niet op de stukken gereageerd.
Het hof heeft vervolgens bepaald dat een nadere zitting achterwege kan blijven. Geen van partijen heeft – na navraag door het hof – verklaard gebruik te willen maken van hun recht om op een nadere zitting te worden gehoord. Het hof heeft partijen schriftelijk medegedeeld dat het onderzoek is gesloten.
2 Feiten
Belanghebbende heeft een uit Duitsland afkomstig gebruikte personenauto van het merk en type Mercedes-Benz GLE 63 AMG S (hierna: de auto) doen registreren in het Nederlandse kentekenregister. De auto heeft als datum eerste toelating 29 januari 2016. Belanghebbende heeft de auto voor € 35.000 gekocht. Op de factuur staat onder meer de volgende tekst:
“Unfall-Fahrzeug
Frontschaden/Heck-Totalschaden . Käufer ist von unfall informiert und den schaden gesehen + den schaden darvor gesehen. . Ohne Garantie und Ohne Gewährleistung. Handlergeschäft aufgrund dessen weil der schaden so groβ war wurde der preis runtergehandelt. Käufer ist davon informiert und bestätigt dies mit seiner Unterschrift. 1Schlüssel + Brief und schein erhalten. Auto hat nur ein Schlüssel.”
Met het oog op de registratie in het kentekenregister heeft belanghebbende op 2 februari 2021 aangifte voor de bpm gedaan. Volgens deze aangifte bedraagt de verschuldigde bpm voor de auto € 9.206. Bij de aangifte is een expertiseverslag van [naam] (hierna: het expertiseverslag) gevoegd.
In het expertiseverslag heeft de taxateur van belanghebbende onder meer de volgende gegevens over de auto vermeld: historische nieuwprijs € 207.094 en handelsinkoopwaarde (beschadigd) € 18.400 met als omschrijving ‘Handelsinkoopwaarde (beschadigd) gebaseerd op de voornoemde referentievoertuigen onder aftrek van een gangbare marge bij importvoertuigen en een redelijk deel van de reparatiekosten.’
De taxateur heeft voor de bepaling van de handelsinkoopwaarde (onbeschadigd) tot uitgangspunt genomen de koerslijstwaarde van XRAY van € 35.815. De taxateur heeft de reparatiekosten op € 24.816,18 (inclusief btw) gecalculeerd en daarvan 70% in mindering gebracht op de handelsinkoopwaarde in onbeschadigde staat.
Namens de inspecteur is de auto door een medewerker van Domeinen Roerende Zaken (hierna: DRZ) geïnspecteerd en getaxeerd. De bevindingen daarvan zijn in een rapport vastgelegd. Volgens DRZ bedragen de consumentenprijs, de netto-catalogusprijs (inclusief opties) en de laagst gevonden koerslijstwaarde (Eurotax XchangeNet) van de auto respectievelijk € 220.182, € 130.031 en € 59.357. De medewerker van DRZ heeft correcties van 10% toegepast wegens de bijstellingen markt- en dealersituatie.
De medewerker van DRZ heeft onder de bevindingen in het rapport aangegeven op welke onderdelen van de schadecalculatie van belanghebbende wordt afgeweken. Daarnaast heeft DRZ heeft de reparatiekosten inzake de schade aan de auto gecalculeerd op € 3.181,32 (inclusief btw) en de waardevermindering wegens schade bepaald op € 2.290 (72% van € 3.181).
De inspecteur heeft bij kennisgeving van 3 juni 2022 aan belanghebbende medegedeeld een naheffingsaanslag bpm op te gaan leggen uitgaande van de bevindingen van DRZ. In de kennisgeving schrijft de inspecteur dat het opmerkelijk is dat de taxateur van belanghebbende de algemene indruk van de auto ‘goed’ vindt en vervolgens een bedrag van € 24.816 aan schade calculeert. Daarnaast schrijft de inspecteur, voor zover belang,:
“Tijdens de fysieke schouw heeft DRZ geconstateerd dat:
- het interieur vervuild is;
- er geen sprake is van schade aan onderdelen, dan wel dat er sprake is van gebruikssporen, behorend bij een auto met dezelfde leeftijd en kilometerstand, en daarom niet als schade kunnen worden aangemerkt;
- onderdelen reeds vervangen en/of hersteld zijn;
- onderdelen op basis van reparatielogica worden afgewezen.”
De inspecteur heeft aan belanghebbende een naheffingsaanslag opgelegd van € 17.657. Bij het opleggen van de naheffingsaanslag is de inspecteur uitgegaan van een handelsinkoopwaarde van de auto van € 57.067 (koerslijstwaarde van € 59.357 minus waardevermindering wegens schade van € 2.290). De historische nieuwprijs (€ 220.182) heeft de inspecteur eveneens ontleend aan het rapport van DRZ. Voor de bruto bpm van de auto is de inspecteur uitgegaan van € 103.679, zoals die uit de aangifte van belanghebbende volgt. Gelijktijdig met de vaststelling van de naheffingsaanslag heeft de inspecteur belastingrente in rekening gebracht van € 3.
De rechtbank heeft het beroep gegrond verklaard, de naheffingsaanslag verminderd tot een bedrag van € 13.458 en de beschikking belastingrente dienovereenkomstig verminderd. Daarnaast is aan belanghebbende een vergoeding van immateriële schade, een proceskostenvergoeding en een vergoeding van het griffierecht toegekend.
3 Geschil en conclusies van partijen
Het geschil betreft het antwoord op de vraag of de naheffingsaanslag terecht en tot het juiste bedrag is opgelegd. Meer specifiek is het antwoord op de volgende vragen in geschil:
-
Heeft de inspecteur voldoende rekening gehouden met de waardevermindering wegens schade?
-
Dient een extra waardevermindering vanwege het schadeverleden in aanmerking te worden genomen?
-
Komt belanghebbende een beroep toe op de koerslijst van Eurotaxglass’s met de bijstellingen markt- en dealersituatie?
Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank, vernietiging van de naheffingsaanslag en het buiten toepassing laten van artikel 19a Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (hierna: Wet bpm) bij het vaststellen van de proceskostenvergoeding. De inspecteur concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de rechtbank.
Belanghebbende heeft ter zitting expliciet en ondubbelzinnig zijn standpunt met betrekking tot de proceskostenvergoeding die is toegekend voor de beroepsfase ingetrokken. Belanghebbende heeft ook zijn standpunt inhoudende dat hij recht heeft op een bijstelling markt- en dealersituatie van 15% expliciet en ondubbelzinnig ingetrokken indien de waarde van de auto wordt vastgesteld aan de hand van de taxatiemethode.
4 Gronden
Vooraf
De inspecteur heeft ter zitting het hof verzocht om een nieuwe machtiging op te vragen bij belanghebbende, omdat de machtiging dateert van 14 juli 2022. Het hof komt niet aan het verzoek van de inspecteur tegemoet, omdat het hof in deze zaak geen reden heeft om te twijfelen aan de vertegenwoordigingsbevoegdheid van de gemachtigde.
Ten aanzien van het geschil
1. Schade
Het hof stelt voorop dat de verschuldigde bpm met betrekking tot gebruikte personenauto’s wordt berekend met inachtneming van een vermindering. Deze vermindering is de afschrijving, uitgedrukt in procenten van de som van de catalogusprijs en de bpm op het tijdstip waarop de auto voor het eerst in gebruik is genomen. De stelplicht en bewijslast met betrekking tot de toepasselijkheid en de omvang van die vermindering rusten op de belastingplichtige. De vermindering heeft tot doel om bij de heffing van bpm ter zake van gebruikte personenauto’s rekening te houden met een (bij benadering) reële waardedaling van het desbetreffende voertuig.
De wet- en regelgever heeft voorzien in drie methoden waaruit - met inachtneming van bepaalde voorwaarden - kan worden gekozen om die reële waardedaling aannemelijk te maken, namelijk door een verwijzing naar een in de handel algemeen toegepaste koerslijst voor de inkoop van gebruikte motorrijtuigen door wederverkopers in Nederland, onder overlegging van een kopie van de passage uit die koerslijst waaraan de toegepaste afschrijving is ontleend, ofwel door een verklaring van een onafhankelijke, erkende taxateur dat de in het taxatierapport opgegeven waarde door hem naar waarheid is vastgesteld aan de hand van een gedegen fysieke opname van het motorrijtuig, onder vermelding van datum, begin- en eindtijd van deze fysieke opname en naam, adres en woonplaats van degene die de taxatie feitelijk heeft verricht. Indien de belastingplichtige geen gebruik maakt van één van de hiervoor bedoelde opgaven, wordt de afschrijving bepaald aan de hand van de in artikel 8, lid 5, Uitvoeringsregeling bpm voorziene afschrijvingstabel. Hetgeen hiervoor onder 4.1 is overwogen brengt mee dat de belastingplichtige die kiest voor één van die methodes, in geval van gemotiveerde betwisting door de inspecteur, de feiten aannemelijk dient te maken die meebrengen (a) dat die methode in zijn geval mag worden toegepast en (b) dat toepassing van die methode leidt tot de door hem verdedigde waardedaling.
Normale gebruiksschade kan niet in mindering gebracht worden op de handelsinkoopwaarde van de auto. Op grond van artikel 2, aanhef en letter c, Wet bpm dient onder normale gebruiksschade te worden verstaan slijtage en kleine beschadigingen die ontstaan door gebruik van een voertuig en die passen bij de leeftijd en kilometrage van het voertuig. Te denken valt hierbij aan slijtage aan motor en banden of kleine beschadigingen zoals steenslag, krasjes en kleine deuken.
Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat de rechtbank ten onrechte geen schade in aanmerking heeft genomen bij het berekenen van de naheffingsaanslag, terwijl de inspecteur wel een waardevermindering van € 2.290 in aanmerking heeft genomen. Daarnaast voert belanghebbende aan dat de inspecteur ten onrechte geen waardevermindering in aanmerking heeft genomen voor de aanschaf van een tweede sleutel en de vervanging van de stuurhoes.
De inspecteur stelt zich op het standpunt dat het taxatierapport van belanghebbende geheel ter zijde moet worden geschoven, omdat de waardering niet realistisch is. De auto is gewaardeerd op € 18.400, terwijl belanghebbende blijkens de inkoopfactuur minimaal € 61.863 voor de auto heeft betaald. De inspecteur heeft de handelsinkoopwaarde in beschadigde staat vastgesteld op € 57.067. De inspecteur doet voor het verschil van € 4.806 een beroep op interne compensatie.
De inspecteur stelt dat het ontbreken van een tweede sleutel geen schade is. Dat blijkt ook uit het feit dat beide taxateurs hiervoor geen waardevermindering in aanmerking hebben genomen. Op de foto van de stuurhoes is te zien dat er een draadje los zit. Als dit al schade zou zijn, dan valt het onder normale gebruiksschade, aldus nog steeds de inspecteur.
De rechtbank heeft de handelsinkoopwaarde vastgesteld op € 57.067. Dat betekent dat de rechtbank € 2.290 aan schade in mindering heeft gebracht op de handelsinkoopwaarde in onbeschadigde staat (te weten € 59.357). Het standpunt dat de rechtbank geen rekening heeft gehouden met een waardevermindering wegens schade mist zodoende feitelijke grondslag. Het hof is van oordeel dat belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat de waardevermindering wegens schade meer bedraagt dan het bedrag van € 2.290 waar de inspecteur al rekening mee heeft gehouden. Het hof neemt bij dit oordeel de leeftijd van de auto (ongeveer vijf jaar) en de kilometerstand (125.988 km) in aanmerking. Belanghebbende heeft specifiek gewezen op de ontbrekende tweede sleutel. Het hof is van oordeel dat het ontbreken van een tweede sleutel niet leidt tot een waardevermindering, omdat het ontbreken van een tweede sleutel in elk geval niet aan te merken is als aan een motorvoertuig toegebrachte schade. Het hof neemt in dat oordeel mee dat beide taxateurs geen waardevermindering hebben toegekend aan het ontbreken van een tweede sleutel.
2. Schadeverleden
Belanghebbende stelt dat de auto in het verleden zo ernstig beschadigd is geweest dat er sprake is van een blijvende waardevermindering. Belanghebbende verwijst naar een foto die naar voren komt als op Google het VIN-nummer van de auto wordt opgezocht. Volgens belanghebbende leidt het schadeverleden tot een waardevermindering van € 10.000. Indien het hof van oordeel is dat belanghebbende deze waardevermindering niet aannemelijk heeft gemaakt, kan het hof de waardevermindering in goede justitie vaststellen.
De inspecteur betwist dat er sprake is van een waardevermindering wegens het schadeverleden. De inspecteur komt allereerst de foto op Google niet tegen. Daarnaast valt uit de door belanghebbende overgelegde foto niet af te leiden of het daadwerkelijk om de auto gaat. Verder hebben beide taxateurs geen waardevermindering wegens het schadeverleden in aanmerking genomen. Als laatste wijst de inspecteur op de door belanghebbende betaalde aankoopprijs voor de auto.
Het hof stelt voorop dat een redelijke verdeling van de bewijslast meebrengt dat de belastingplichtige die stelt recht te hebben op een vermindering van belasting, de daarvoor benodigde feiten moet stellen en bij betwisting aannemelijk moet maken. In dit geval dient belanghebbende aannemelijk te maken dat en in welke mate rekening dient te worden gehouden met waardeverminderingen vanwege het schadeverleden van de auto.
Het hof is van oordeel dat belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat de auto ten tijde van het doen van de aangifte bpm door het schadeverleden een lagere handelsinkoopwaarde had dan door de inspecteur is gehanteerd. Zowel de taxateur van belanghebbende als de taxateur van DRZ heeft geen waardevermindering wegens het schadeverleden van de auto in aanmerking genomen. De enkele verwijzing naar een zoekresultaat via Google is, gelet op de gemotiveerde betwisting van de inspecteur, onvoldoende om aannemelijk te maken dat er sprake is van een blijvende waardevermindering. Belanghebbende voldoet daarom niet aan de op hem rustende bewijslast.
Bij deze stand van het geding berekent het hof de verschuldigde bpm op hetzelfde bedrag als door de rechtbank is berekend.
3. Markt- en dealersituatie
Subsidiair doet belanghebbende voor het bepalen van het bedrag aan bpm een beroep op de koerslijstmethode. Belanghebbende stelt zich daarbij op het standpunt dat de inspecteur bij het vaststellen van de naheffingsaanslag op basis van de koerslijst van Eurotax de correctiefactoren markt- en dealersituatie niet ten volle heeft toegepast. De correctiefactoren moeten op basis van het beleid van de inspecteur op 15% worden gesteld in plaats van de 10% die DRZ heeft gehanteerd, aldus nog steeds belanghebbende.
De inspecteur stelt zich op het standpunt dat de auto niet voorkomt op de koerslijsten. Daarnaast is er schade aan de auto. Om die twee redenen kan de koerslijstmethode niet worden toegepast.
Het hof stelt voorop dat uit het arrest van de Hoge Raad van 18 maart 2016 volgt dat in beginsel een beroep op een koerslijst in de bezwaar- en (hoger) beroepsfase is toegestaan, mits voor het vaststellen van de juistheid ervan geen (tweede) controle van het voertuig nodig is zodat een vergelijking van de aangedragen gegevens en de bij de aangifte gebruikte gegevens volstaat om vast te stellen of het bij de aangifte gebezigde afschrijvingspercentage te laag is geweest. Naar het oordeel van het hof doet deze situatie zich hier voor.
De mogelijkheid om de afschrijving van een te registreren motorrijtuig te berekenen met gebruikmaking van een koerslijst, is beperkt tot een in een koerslijst voorkomend gebruikt motorrijtuig van hetzelfde merk, model, type, uitvoering en leeftijd, zodat ervan kan worden uitgegaan dat de in de koerslijst opgenomen bijbehorende waarde een representatieve benadering van de werkelijke waarde van het te registreren motorrijtuig oplevert.
Het hof is van oordeel dat de auto in de koerslijst voorkomt. De referentieauto heeft weliswaar een lagere CO2-uitstoot en betreft een Europese in plaats van een Amerikaanse uitvoering, maar de referentieauto is voor wat betreft merk, model, type, uitvoering en leeftijd gelijk aan de auto. De inspecteur heeft, op de CO2-uitstoot na, geen specifieke eigenschappen genoemd waarop de auto’s van elkaar verschillen. Het hof acht daarom aannemelijk dat het verschil in CO2-uitstoot is te wijten aan een verschil in testmethode en niet aan een verschil in eigenschappen. Het hof komt zodoende tot de conclusie dat de auto voorkomt op een koerslijst, waardoor de koerslijstmethode kan worden toegepast.
De inspecteur heeft gesteld dat indien het hof de koerslijstmethode toepast, de historische nieuwprijs ter discussie staat, omdat alle gegevens dan uit dezelfde koerslijst afkomstig moeten zijn.
Het hof volgt niet de stelling van de inspecteur dat bij gebruikmaking van de koerslijst van Eurotax voor het bepalen van de handelsinkoopwaarde ook deze koerslijst dient te worden gehanteerd voor het bepalen van de historische nieuwprijs. Naar het oordeel van het hof volgt uit de arresten van de Hoge Raad van 22 december 2023 dat de handelsinkoopwaarde en de historische nieuwprijs niet hoeven te worden vastgesteld met gebruikmaking van dezelfde koerslijst. Wel dienen de koerslijsten op dezelfde referentieauto betrekking te hebben, hetgeen naar het oordeel van het hof het geval is. Het hof stelt vast dat het in opdracht van de inspecteur opgestelde rapport van DRZ een netto catalogusprijs vermeldt van € 130.031. Uitgaande van deze netto catalogusprijs, € 27.306 aan btw (21% x € 130.031), en een historische bruto bpm van € 103.679, berekend het hof de historische nieuwprijs op het bedrag van € 261.016.
Tussen partijen is niet in geschil dat ten tijde van het belastbare feit de koerslijst van Eurotax de factoren ‘marktsituatie handelaar’ en ‘marktsituatie’ bevatte. Deze factoren houden geen verband met de staat van de auto, waardoor zij bij gebruikmaking van de koerslijstmethode zonder nader bewijs mogen worden toegepast indien zij volgens de gebruikte koerslijst de handelsinkoopwaarde van een gebruikt motorvoertuig neerwaarts kunnen beïnvloeden. Het hof stelt de bijstelling markt- en dealersituatie daarom vast op 15%.
Het hof stelt de historische nieuwprijs vast op € 261.016, de handelsinkoopwaarde op € 56.269 en de bruto bpm op € 103.679. De verschuldigde bpm wordt daardoor € 22.350. Dat betekent dat de naheffingsaanslag wordt verminderd tot € 13.144.
Tussenconclusie
De inspecteur dient aan belanghebbende het bij het hof betaalde griffierecht van € 289 te vergoeden, omdat de uitspraak van de rechtbank wordt vernietigd.
Ten aanzien van de proceskosten
Het hof veroordeelt de inspecteur tot vergoeding van de kosten die belanghebbende redelijkerwijs heeft moeten maken in verband met de behandeling van het hoger beroep bij het hof, omdat het door belanghebbende ingestelde hoger beroep gegrond is.
Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat zijn gemachtigde niet werkt op basis van no cure no pay, waardoor artikel 19a Wet bpm buiten beschouwing moet worden gelaten. Het hof heeft gemachtigde na de zitting de gelegenheid geboden om te bewijzen dat hij een bijzonder geval is, zoals bedoeld in rechtsoverweging 3.5.2 van het arrest van de Hoge Raad van 17 januari 2025.Gemachtigde heeft als reactie diverse documenten overgelegd, waaruit volgt dat hij in 2025 een vergoeding van € 750 exclusief btw per auto bij zijn klanten in rekening brengt.
Op grond van artikel 19a, lid 2, Wet bpm dienen de kosten die betrekking hebben op door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand te worden gematigd door het bedrag dat strekt tot de vergoeding van die kosten te vermenigvuldigen met 0,25, indien het bestreden besluit wordt vernietigd of gewijzigd of 0,10 in alle overige gevallen. De Hoge Raad heeft in zijn arrest van 17 januari 2025 overwogen dat de wetgever met de beperkingen van proceskostenvergoedingen in de Wet herwaardering proceskostenvergoeding WOZ en bpm (hierna: WHpkv) het oog heeft gehad op gevallen die zich daardoor kenmerken dat aan de belanghebbende rechtsbijstand wordt verleend door een beroepsmatig optredende gemachtigde, dan wel een kantoor, waarvan het bedrijfsmodel eruit bestaat dat (i) wordt opgetreden op basis van no cure no pay, (ii) daarbij zodanige afspraken met de cliënten worden gemaakt dat het bedrag van eventuele proceskostenvergoedingen aan de gemachtigde of aan het kantoor wordt afgedragen, en (iii) de procedures op een zodanige wijze worden gevoerd dat de daarin toegekende proceskostenvergoedingen de in redelijkheid gemaakte kosten ver overtreffen. Dit betreffen cumulatieve vereisten.
Het hof is van oordeel dat gemachtigde met de door hem overgelegde stukken aannemelijk heeft gemaakt dat, ten aanzien van het jaar 2025, niet voldaan is aan punt (i), namelijk dat wordt opgetreden op basis van no cure no pay, waardoor reeds hierom zijn geval is aan te merken als bijzonder geval. Het hof zal daarom de WHpkv buiten beschouwing laten bij de vaststelling van de proceskostenvergoeding.
Het hof stelt de tegemoetkoming op 2,5 (punten)x € 934 (waarde per punt) x 1 (factor gewicht van de zaak) is in totaal € 2.335.
Gesteld noch gebleken is dat belanghebbende overige voor vergoeding in aanmerking komende kosten als bedoeld in artikel 1 van het Besluit proceskosten bestuursrecht heeft gemaakt.
5 Beslissing
Het hof:
-
verklaart het hoger beroep gegrond;
-
vernietigt de uitspraak van de rechtbank, met uitzondering van de beslissingen over de (proces)kostenvergoeding, de immateriëleschadevergoeding en het griffierecht;
-
verklaart het tegen de uitspraak op bezwaar bij de rechtbank ingestelde beroep gegrond;
-
vernietigt de uitspraak op bezwaar;
-
vermindert de naheffingsaanslag tot een bedrag van € 13.144;
-
vermindert de beschikking belastingrente evenredig;
-
bepaalt dat de inspecteur aan belanghebbende het betaalde griffierecht voor de behandeling van het hoger beroep bij het hof van € 289 vergoedt;
-
veroordeelt de inspecteur in de kosten van het geding bij het hof van € 2.335.
De uitspraak is gedaan door J. Wessels, voorzitter, E.P.A. Brakeboer en W.W. Monteiro, in tegenwoordigheid van E. Royakkers, als griffier.
De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 18 november 2026 en een afschrift van de uitspraak is op die datum in Mijn Rechtspraak geplaatst.
De griffier, De voorzitter,
E. Royakkers J. Wessels
Het aanwenden van een rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.
Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).
Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:
-
Bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
-
(Alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;
-
Het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:
-
de naam en het adres van de indiener;
-
de dagtekening;
-
een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
-
e gronden van het beroep in cassatie.
Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad.
In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de andere partij te veroordelen in de proceskosten.