Hoge Raad · Artikel 81 RO-zaken · Belastingrecht

gewezen op het beroep in cassatie van de Staatssecretaris van Financiën tegen de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 27 maart 2018, nrs. 16/01256 tot en met 16/01258, op het hoger beroep van [X] te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen een uitspraak van de Rechtbank Noord-Nederland (nrs. LEE 14/4378 tot en met LEE 14/4380) betreffende de aan belanghebbende over het jaar 2008, over de jaren 2009 tot en met 2011, en over het jaar 2012 opgelegde naheffingsaanslagen in de omzetbelasting, de daarbij gegeven boeteschikkingen, de bij de over het jaar 2008 en de over de jaren 2009 tot en met 2011 opgelegde naheffingsaanslagen gegeven beschikkingen heffingsrente en de bij de over het jaar 2012 opgelegde naheffingsaanslag gegeven beschikking belastingrente.

De Staatssecretaris heeft tegen de uitspraak van het Hof beroep in cassatie ingesteld en daarbij één middel voorgesteld.

Belanghebbende heeft een verweerschrift ingediend.

De Hoge Raad:

verklaart het beroep in cassatie ongegrond, en

veroordeelt de Staatssecretaris van Financiën in de kosten van belanghebbende voor het geding in cassatie, vastgesteld op € 1.024 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Dit arrest is gewezen door de raadsheer E.N. Punt als voorzitter, en de raadsheren M.E. van Hilten en E.F. Faase, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier E. Cichowski, en in het openbaar uitgesproken op 20 september 2019.

Van de Staatssecretaris van Financiën wordt een griffierecht geheven van € 508.