Conclusie PG: Belanghebbende heeft met een drietal hogescholen (hierna: de hogescholen) een…

In geschil is of en, zo ja, op welke wijze de door belanghebbende aan de hogescholen berekende vergoedingen in de heffing van omzetbelasting dienen te worden betrokken.

De staatssecretaris van Financiën (hierna: de Staatssecretaris) komt in cassatie met twee middelen op tegen dit oordeel van het Hof.

A-G Van Hilten gaat er in cassatie vanuit dat belanghebbende ondernemer is in de zin van de Wet op de omzetbelasting 1968 (hierna: de Wet). Zij concludeert dat de activiteiten van belanghebbende in verband met de verhuur van studentenkamers individuele belangen dienen en daarom in beginsel als diensten in de zin van de omzetbelasting kunnen worden aangemerkt. Vervolgens gaat de A-G in op de vraag of de desbetreffende activiteiten als één dienst of als verschillende diensten moeten worden beschouwd. Het oordeel van het Hof dat sprake is van één, als verhuur te kenschetsen, prestatie acht A-G Van Hilten onbegrijpelijk, of althans onvoldoende gemotiveerd. Zij meent dat uit de overwegingen van het Hof - uitgaande van de juistheid van haar lezing dat (i) het Hof als belanghebbendes prestatie de verhuur van studentenkamers ziet, en (ii) dat in punt 4.1 van 's Hofs uitspraak is bedoeld 'aan de hogescholen', niet duidelijk wordt waarom sprake is van één onsplitsbare handeling aan de studenten. Te meer nu de 'exploitatiebijdrage' en de 'leegstandsbijdrage' aan de hogescholen in rekening zijn gebracht en uitgangspunt in de omzetbelasting is dat degene die de rekening krijgt, behoudens tegenbewijs, de afnemer van een prestatie is.

Voor het geval de Hoge Raad de A-G niet volgt in de slotsom dat 's Hofs oordeel omtrent de duiding van de prestatie onbegrijpelijk is, bespreekt zij het vereiste voor belast(baar)heid dat tussen prestatie en vergoeding een rechtstreeks verband moet bestaan. De vaststelling van het Hof dat zulks het geval is en de door Hof daartoe gebezigde motivering, kan A-G Van Hilten niet volgen.

De cassatiemiddelen van de Staatssecretaris slagen derhalve.

De conclusie strekt tot gegrondverklaring van het beroepschrift in cassatie van de Staatssecretaris en verwijzing van de zaak.