De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk.

gewezen op het beroep in cassatie van [X] te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van de Rechtbank Noord-Holland van 8 mei 2017, nr. HAA 16/4725 V, betreffende de aan belanghebbende over het jaar 2010 opgelegde navorderingsaanslag in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen.

De griffier van de Hoge Raad heeft belanghebbende bij aangetekende brief van 16 juli 2017, die volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is afgeleverd op het door belanghebbende opgegeven adres, gewezen op de verschuldigdheid van griffierecht en voor de betaling een termijn van vier weken gesteld. Het griffierecht is niet voldaan.

De griffier van de Hoge Raad heeft de gemachtigde van belanghebbende bij brief van 15 augustus 2017, in de gelegenheid gesteld mee te delen waarom het griffierecht niet tijdig is betaald. In een op 15 augustus 2017 van de gemachtigde ontvangen reactie wordt onder meer meegedeeld dat belanghebbende een AOW-uitkering (bestaansminimum) heeft en thans het verlaagde griffierecht niet kan betalen. Voor zover die reactie moet worden opgevat als een beroep op betalingsonmacht, heeft belanghebbende niet voor het einde van de gestelde betalingstermijn aan de griffier kenbaar gemaakt dat zij voldoet aan het criterium voor betalingsonmacht zoals weergegeven in onderdeel 2.3.3 van het arrest van de Hoge Raad van 20 februari 2015, nr. 14/05176, ECLI:NL:HR:2015:354, BNB 2015/197.

Hetgeen namens belanghebbende in de reactie van 15 augustus 2017 voor het overige wordt aangevoerd, vormt geen grond voor het oordeel dat belanghebbende niet in verzuim is geweest.

Het beroep in cassatie moet op grond van artikel 8:41, lid 6, Awb derhalve niet-ontvankelijk worden verklaard.

Dit arrest is gewezen door de raadsheer J. Wortel als voorzitter, en de raadsheren Th. Groeneveld en A.F.M.Q. Beukers-van Dooren, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier F. Treuren, en in het openbaar uitgesproken op 13 oktober 2017.