Artikel 80a, lid 1 en lid 4 RO; artikel 80, lid 1, Participatiewet. Reikwijdte cassatiebevoegdheid.

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

BELASTINGKAMER

Nummer 25/04437

Datum 3 juli 2026

ARREST

in de zaak van

[X] (hierna: belanghebbende)

op het beroep in cassatie tegen de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 28 oktober 2025, nr. 23/906 PW, op het hoger beroep van belanghebbende tegen een uitspraak van de Rechtbank Noord-Nederland (nr. 21/3517) betreffende een besluit op grond van de Participatiewet en het verzoek van belanghebbende om toekenning van een vergoeding van schade.

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van de Centrale Raad beoordeeld. De procureur-generaal bij de Hoge Raad heeft de gelegenheid gekregen een advies uit te brengen.

Een cassatieberoep tegen een uitspraak van de Centrale Raad kan alleen worden ingesteld wegens schending van of verkeerde toepassing van in de desbetreffende socialeverzekeringswet specifiek aangewezen artikelen en daarop berustende bepalingen. Over schending van andere rechtsregels door de Centrale Raad kan in cassatie dus niet met succes worden geklaagd. Ook kan in cassatie niet met succes worden geklaagd over de vaststelling van feiten en de motivering daarvan.

Tegen uitspraken van de Centrale Raad betreffende besluiten op grond van de Participatiewet kan op grond van artikel 80, lid 1, van de Participatiewet in cassatie alleen worden opgekomen wegens schending of verkeerde toepassing van artikel 3, leden 2 tot en met 5, van de Participatiewet en de daarop rustende bepalingen. Kort gezegd is daarin bepaald wie mede als gehuwd of als echtgenoot kan worden aangemerkt en wanneer sprake is van een gezamenlijke huishouding.

De klachten van belanghebbende zien niet op schending of verkeerde toepassing van een in artikel 80, lid 1, van de Participatiewet genoemde bepaling. De klachten van belanghebbende rechtvaardigen daarom geen behandeling in cassatie.

Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de Hoge Raad tot het oordeel gekomen dat het cassatieberoep duidelijk niet kan slagen. Hij zal daarom gebruikmaken van de mogelijkheid om het beroep niet-ontvankelijk te verklaren (zie artikel 80a van de Wet op de rechterlijke organisatie).

Dit arrest is gewezen door de vice-president J.A.R. van Eijsden als voorzitter, en de raadsheren A.E.H. van der Voort Maarschalk en W.A.P. van Roij, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier J.P.J. van Kampen, en in het openbaar uitgesproken op 3 juli 2026.