Vreemdelingenrecht; art. 26 Vreemdelingenwet. Onrechtmatige overheidsdaad. Staat regeling van art. 42 lid 2…

Hoge Raad der Nederlanden

Arrest

in de zaak van:

DE STAAT DER NEDERLANDEN (Ministerie van Justitie),

waarvan de zetel is gevestigd te 's-Gravenhage,

EISER tot cassatie,

advocaat: Mr. H.C. Grootveld,

tegen

[verweerder],

wonende te [woonplaats],

VERWEERDER in cassatie,

advocaat: Mr. A.M.M. Orie.

Nadat de Staat tegen die vordering verweer had gevoerd, heeft de Kantonrechter bij vonnis van 4 september 1986 [verweerder] niet ontvankelijk verklaard in zijn vordering.

Tegen dit vonnis heeft [verweerder] hoger beroep ingesteld bij de Rechtbank te 's-Gravenhage.

Bij vonnis van 2 september 1987 heeft de Rechtbank het vonnis van de Kantonrechter vernietigd en de Staat veroordeeld aan [verweerder] te betalen Bf. 1.000, -- , en f 1.266,90 vermeerderd met de wettelijke rente over die bedragen vanaf 28 januari 1986 tot aan de dag der voldoening, dit vonnis uitvoerbaar verklaard bij voorraad en het meer of anders gevorderde afgewezen.

Het vonnis van de Rechtbank is aan dit arrest gehecht.

Tegen het vonnis van de Rechtbank heeft de Staat beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

[verweerder] heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten.

De conclusie van de Advocaat-Generaal Biegman- Hartogh strekt tot verwerping van het beroep.

3.2 Bij de beantwoording van die vraag dient uitgangspunt te zijn dat ieder die meent het slachtoffer te zijn van onrechtmatige vrijheidsbeneming, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 lid 5 EVRM en artikel 9 lid 5 IVBPR aanspraak moet kunnen maken op volledige vergoeding van zijn daardoor geleden schade. De onder 3.1 omschreven vraag moet derhalve reeds ontkennend worden beantwoord indien de regeling van artikel 42 lid 2 Vw beperkingen stelt aan het recht om die aanspraak geldend te maken.

3.3 In artikel 42 lid 2 Vw. en het daar van overeenkomstige toepassing verklaarde artikel 90 van het Wetboek van Strafvordering (Sv. ) worden dergelijke beperkingen inderdaad gesteld:

3.4 Artikel 42 lid 2 Vw. biedt derhalve een weliswaar eenvoudige en snelle maar aan duidelijke beperkingen onderhevige mogelijkheid om een tegemoetkoming in de geleden schade te krijgen. Het bestaan en ook het gebruik maken van een dergelijke mogelijkheid kan, gezien het in 3.2 overwogene, aan degene die meent door de Staat onrechtmatig in vreemdelingenbewaring te zijn gesteld, niet het recht ontnemen om op de voet van artikel 1401 BW bij de burgerlijke rechter (alsnog) volledige schadevergoeding te vragen, met dien verstande dat een op de voet van artikel 42 lid 2 Vw. toegekende tegemoetkoming in mindering strekt op het bedrag van de door de burgerlijke rechter toe te wijzen schadevergoeding.

3.5 Het middel, dat van een andere opvatting uitgaat, faalt derhalve.

De Hoge Raad:

verwerpt het beroep;

veroordeelt de Staat in de kosten van het geding in cassatie aan de zijde van [verweerder] tot aan deze uitspraak begroot op f 2.875, -- , op de voet van artikel 57b Rv. te voldoen aan de Griffier.

Dit arrest is gewezen door Mr. Ras, als voorzitter, Mrs. De Groot, Hermans, Verburgh en Boekman, raadsheren, en in het openbaar uitgesproken door Mr. Hermans op 6 oktober 1989.