Cassatieprocesrecht. Niet-ontvankelijkheid. Art. 399 Rv. Klacht over verzuim te beslissen over een onderdeel…

In cassatie kan worden uitgegaan van de feiten vermeld in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 1.1. Samengevat gaat het om het volgende.

[verweerster] heeft een landgoed verkocht en geleverd aan [eiseres 1] In verband daarmee hebben [verweerster] enerzijds en [eisers] anderzijds een “overeenkomst van schuldbekentenis en hypotheekstelling” gesloten.

Tussen partijen is onenigheid ontstaan over, kort gezegd, (i) een aan [eisers] onbekende erfdienstbaarheid, (ii) de verplichting van [verweerster] om het landgoed in te richten en te beplanten, (iii) bodemverontreiniging, en (iv) overdrachtsbelasting.

Het hof heeft in zijn tussenarrest onder 1.4 de subsidiaire vorderingen van [eisers] aldus samengevat: veroordeling van [verweerster] tot het betalen van schadevergoeding, wijziging van de overeenkomst van schuldbekentenis en hypotheekstelling, en veroordeling van [verweerster] tot het betalen van een voorschot op de schadevergoeding.

Het hof heeft de vorderingen ter zake van bodemverontreiniging en overdrachtsbelasting afgewezen. Het heeft in zijn eindarrest [verweerster] ter zake van de erfdienstbaarheid veroordeeld tot schadevergoeding, op te maken bij staat, en ter zake van de inrichting en beplanting tot betaling van een bedrag van € 81.439,33. Het heeft het meer of anders gevorderde afgewezen.

Het middel klaagt dat het hof heeft verzuimd te beslissen op de vordering tot wijziging van de overeenkomst van schuldbekentenis en hypotheekstelling en op de vordering tot het betalen van een voorschot op de schadevergoeding.

Indien de rechter heeft verzuimd te beslissen over een onderdeel van het gevorderde of verzochte, biedt art. 32 Rv partijen de mogelijkheid de rechter te verzoeken zijn uitspraak aan te vullen. Ingevolge art. 399 Rv staat beroep in cassatie niet open voor hem die zijn bezwaren kan doen herstellen door dezelfde rechter bij wie de zaak heeft gediend. Voor niet-ontvankelijkheid op grond van art. 399 Rv bestaat geen aanleiding in het geval dat weliswaar een verzoek als bedoeld in art. 32 Rv kan worden ingediend, maar in cassatie ook andere klachten aan de orde zijn gesteld (HR 28 juni 2013, ECLI:NL:HR:2013:38, rov. 5.2). Dit laatste doet zich in het onderhavige geval echter niet voor.

Het hiervoor in 3.3.2 overwogene voert tot de slotsom dat [eisers] niet-ontvankelijk dienen te worden verklaard in hun cassatieberoep.