Wvggz. Gedeeltelijke verlening zorgmachtiging (art. 6:4 Wvggz). Klacht dat mededeling van rechter om kwestie…

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

CIVIELE KAMER

Nummer 22/04701

Datum 16 juni 2023

BESCHIKKING

In de zaak van

[betrokkene],

wonende te [woonplaats],

VERZOEKER tot cassatie,

hierna: betrokkene,

advocaat: M.E. Bruning,

tegen

DE OFFICIER VAN JUSTITIE IN HET ARRONDISSEMENT AMSTERDAM,

VERWEERDER in cassatie,

hierna: de officier van justitie,

niet verschenen.

Voor het verloop van het geding in feitelijke instantie verwijst de Hoge Raad naar de beschikkingen in de zaak C/13/719530 - FA RK 22/4020 van de rechtbank Amsterdam van 20 juli 2022, 15 september 2022 en 6 oktober 2022.

Betrokkene heeft in dit geding tegen de beschikkingen van de rechtbank van 15 september 2022 en 6 oktober 2022 beroep in cassatie ingesteld.

De officier van justitie heeft geen verweerschrift ingediend.

De conclusie van de Advocaat-Generaal B.J. Drijber strekt tot verwerping van het cassatieberoep.

De advocaat van betrokkene heeft schriftelijk op die conclusie gereageerd.

Bij verzoekschrift, bij de rechtbank ingekomen op 1 juli 2022, heeft de officier van justitie verzocht om ten aanzien van betrokkene een zorgmachtiging te verlenen voor de duur van twaalf maanden.

De rechtbank heeft het verzoek mondeling behandeld op de zitting van 20 juli 2022. Op dezelfde datum heeft de rechtbank een zorgmachtiging verleend voor twee maanden en de behandeling van het meer of anders verzochte aangehouden tot een nader te bepalen datum vóór 20 september 2022.

De mondelinge behandeling is voortgezet op de zitting van 15 september 2022. Het proces-verbaal van die mondelinge behandeling vermeldt aan het slot het volgende:

De rechtbank heeft bij mondelinge beschikking van 15 september 2022, schriftelijk uitgewerkt op 23 september 2022, een zorgmachtiging verleend voor de resterende duur van tien maanden, geldend tot en met uiterlijk 20 juli 2023.

Onderdeel 2b van het middel stelt voorop dat Wvggz-zaken worden behandeld en beslist door een enkelvoudige kamer en klaagt dat collegiaal vooroverleg met andere rechters die Wvggz-zaken behandelen in strijd is met art. 6 EVRM, aangezien hun (niet-kenbare) aandeel in de oordeelsvorming en beslissing van de zaak niet ‘established by law’ geacht kan worden te zijn. Deze klacht faalt. Het bespreken van de kwestie over het resterende gedeelte van het verzoek met andere rechters die Wvggz-zaken behandelen, brengt op zichzelf niet mee dat die andere rechters de zaak hebben behandeld en beslist of dat de rechtbank de eisen van art. 6 EVRM heeft geschonden.

De overige klachten van het middel kunnen evenmin tot cassatie leiden. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie art. 81 lid 1 RO).

Deze beschikking is gegeven door de vicepresident M.J. Kroeze als voorzitter en de raadsheren C.E. du Perron, C.H. Sieburgh, S.J. Schaafsma en K. Teuben, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer F.J.P. Lock op 16 juni 2023.