Ondernemingsrecht
Ondernemingsrecht, bestuurdersaansprakelijkheid. Omvang schadevergoeding, matiging contractuele boete, art…
Hoge Raad, 6 november 2026
ECLI:NL:HR:2026:1820 · Hoge Raad · 6 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/hoge-raad/civiel-recht/ondernemingsrecht/cassatie/ecli-nl-hr-2026-1820
Zaakgegevens
Op 6 november 2026 heeft de Hoge Raad in cassatie uitspraak gedaan in een zaak over ondernemingsrecht.
- Instantie
- Hoge RaadHoge RaadDe hoogste rechter van Nederland in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Hij beoordeelt zaken in cassatie.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 6 november 2026
- Datum publicatie
- 6 november 2026
- Zaaknummer
- 25/02196
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Ondernemingsrecht
- Procedure
- CassatieCassatieHet laatste rechtsmiddel: de Hoge Raad beoordeelt alleen of het recht goed is toegepast en of de uitspraak voldoende is gemotiveerd. De feiten staan dan vast.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:HR:2026:1820
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Ondernemingsrecht, bestuurdersaansprakelijkheid. Omvang schadevergoeding, matiging contractuele boete, art. 6:94 lid 1 BW, motivering.
Procesgang
Rechtbank Limburg · 19 januari 2022
ECLI:NL:RBLIM:2022:291Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 18 maart 2025
ECLI:NL:GHSHE:2025:709Conclusie A-GConclusie A-GEen onafhankelijk advies aan de Hoge Raad over hoe de zaak beslist moet worden. De Hoge Raad hoeft dat advies niet te volgen.Meer uitleg · 8 mei 2026
ECLI:NL:PHR:2026:455Hoge Raad · 6 november 2026deze uitspraak
ECLI:NL:HR:2026:1820
Uitspraak
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
CIVIELE KAMER
Nummer 25/02196
Datum 6 november 2026
ARREST
In de zaak van
1. [Beheer] B.V.,
gevestigd te [vestigingsplaats] ,
2. [eiser 2] ,
wonende te [woonplaats] ,
3. [eiser 3] ,
wonende te [woonplaats] ,
4. [eiser 4] ,
wonende te [woonplaats] ,
EISERS tot cassatie,
hierna: Beheer (eiser tot cassatie onder 1), de bestuurders (eisers tot cassatie onder 2, 3 en 4), en gezamenlijk: Beheer c.s.,
advocaten: P.A. Fruytier en J.P. Jas,
tegen
GEMEENTE PEEL EN MAAS,
zetelende te Panningen,
VERWEERSTER in cassatie,
hierna: de Gemeente,
advocaten: L. van den Reek en E.E. Neele.
1 Procesverloop
Voor het verloop van het geding in feitelijke instanties verwijst de Hoge Raad naar:
a. het vonnis in de zaak C/03/276543 / HA ZA 20-194 van de rechtbank Limburg van 19 januari 2022;
b. de arresten in de zaak 200.310.791/01 van het gerechtshof 's-Hertogenbosch van 5 juli 2022, 20 februari 2024 en 18 maart 2025.
Beheer c.s. hebben tegen het arrest van het hof van 18 maart 2025 beroep in cassatie ingesteld.
De Gemeente heeft een verweerschrift tot verwerping ingediend.
De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten.
De conclusie van de Advocaat-Generaal T. Hartlief strekt tot vernietiging en verwijzing.
De advocaten van Beheer c.s. hebben schriftelijk op die conclusie gereageerd.
2 Uitgangspunten en feiten
In cassatie kan worden uitgegaan van de feiten die zijn vermeld in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 1. Kort samengevat gaat het om het volgende.
(i) Beheer was bestuurder van [A] B.V. (hierna ook: [A] ). De bestuurders zijn middellijk bestuurders van Beheer.
(ii) De Gemeente heeft in 2011 na een prijsvraag een stuk grond aan [A] verkocht om daarop woningen te bouwen volgens het duurzame ‘cradle-to-cradle’-principe. De koopprijs was € 455.000,-- exclusief btw. Levering vond plaats in 2012.
(iii) Art. 13 lid 1 van de koopovereenkomst bepaalt dat het koper niet is toegestaan om rechten en verplichtingen uit de koopovereenkomst over te dragen zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de Gemeente. Bij overtreding van dit verbod verbeurt de overtredende partij jegens de Gemeente een boete van € 250.000,.
(iv) [A] heeft twee percelen van de verkochte grond met toestemming van de Gemeente overgedragen aan derden.
(v) Op 20 februari 2018 heeft [A] de Gemeente geschreven:
“(...) Betreft: wijziging overeenkomst 2011 ontwikkeling […] tussen de gemeente en [A] BV te […]
Geacht college van Burgemeester en Wethouders,
In 2011 hebben de Gemeente […] en [A] BV een koopovereenkomst gesloten met betrekking tot de locatie […]. Op 9 november 2012 zijn de gronden in eigendom gekomen van [A] BV. De overeenkomst is gebaseerd op de prijsvraag die [A] BV destijds heeft gewonnen.
Na enkele jaren het oorspronkelijk plan zonder succes in de verkoop te hebben gehad, is in onderling overleg met Gemeente geconcludeerd dat het huidige plan niet levensvatbaar is.
Derhalve is vanaf 2014 veelvuldig overleg met u als Gemeente gevoerd om tot een alternatief plan te komen, wat ook financieel haalbaar is. Met instemming van u als Gemeente zijn het schoolgebouw en de andere woning inmiddels verkocht (in 2015 resp. in 2017) en resteert nu nog ongeveer 1.330 m2 bouwgrond.
Een lokale ondernemer ziet kans om nieuwbouwwoningen te realiseren op de bouwgrond en heeft [A] BV verzocht of zij bereid is de (overgebleven) grond aan haar te verkopen.
[A] BV is bereid deze grond aan de ondernemer te verkopen mits de Gemeente bereid is toestemming te geven voor de overdracht ingevolge artikel 13.1 van de koopovereenkomst.
[…]
Ik verneem graag of u met bovenstaande kunt instemmen en medewerking verleent aan de verdere uitwerking/verkoop van de bouwgrond.”
(vi) Op 16 april 2016 hebben de Gemeente, [A] en HMH Ontwikkeling B.V. (hierna: HMH) gesproken over de verkoop van de resterende grond (hierna: het perceel) door [A] aan HMH.
(vii) In een e-mail van 5 juli 2018 heeft [A] aan de Gemeente onder meer geschreven:
“We hebben op 16 april een gesprek gehad bij u op het gemeentehuis m.b.t. de voorgenomen verkoop van de gronden […] aan de heer […] dan wel een door hem aan te wijzen “nader te noemen meester”
Onderling is daar overeenstemming bereikt
We hebben aan u als Gemeente verzocht of er van uw kant bezw[a]ren cq. voorwaarden zijn aan deze verkoop
U zou daar op korte termijn bij mij op terugkomen
Aangezien wij niets meer van u hebben vernomen [en er] inmiddels een aantal positieve gesprekken hebben plaatsgehad tussen koper en de Gemeente, ga ik er van uit dat er van u[w] kant geen voorwaarden/problemen zijn
Mocht het anders zijn, verneem ik graag [per] omgaande van u”
(viii) Op 23 november 2018 heeft [A] het perceel overgedragen aan HMH. De koopprijs bedroeg € 235.950,-- inclusief btw (€ 195.000,-- exclusief btw). Voor deze overdracht had de Gemeente geen schriftelijke toestemming gegeven.
(ix) [A] is direct na de overdracht van het perceel ontbonden. De liquidatie van [A] is op 28 november 2018 beëindigd wegens het ontbreken van bekende baten.
(x) De door [A] voor het perceel ontvangen netto koopprijs is ten goede gekomen aan Beheer.
De Gemeente vordert in deze procedure – kort weergegeven – veroordeling van Beheer en de bestuurders tot het betalen van een schadevergoeding van € 250.000,--. Zij heeft aan haar vordering ten grondslag gelegd dat Beheer onrechtmatig heeft gehandeld doordat zij, vertegenwoordigd door de bestuurders, actief heeft bewerkstelligd dat [A] haar contractuele verplichtingen niet is nagekomen. De aansprakelijkheid van de bestuurders grondt de Gemeente op art. 2:11 BW. De schade is volgens de Gemeente gelijk aan de contractuele boete die [A] aan haar verschuldigd is.
De rechtbank heeft de vordering toegewezen tot een bedrag van € 195.000,--. Het hof heeft het vonnis deels vernietigd en heeft de vordering toegewezen tot een bedrag van € 250.000,-‑. Daaraan heeft het hof – voor zover hier van belang – het volgende ten grondslag gelegd.
Beheer c.s. hebben een beroep gedaan op matiging. Het gaat er volgens hen in art. 13 van de koopovereenkomst met name om dat de Gemeente aan [A] voorwaarden kan opleggen voor de overdracht, zodat de overeenkomst wordt nagekomen door degene aan wie de rechten en plichten uit de overeenkomst zijn overgedragen. Zij betogen dat de redelijkheid en de billijkheid klaarblijkelijk eisen dat het boetebedrag wordt gematigd tot nihil. Wat daar ook van zij, de Gemeente kan als gevolg van matiging van de boete niet minder worden toegekend dan de schadevergoeding op grond van de wet. Nu de Gemeente heeft onderbouwd dat haar schade bestaat uit € 757.000,-- verminderd met € 455.000,-- en dat ter ondervanging daarvan het boetebedrag in de overeenkomst is opgenomen, terwijl de Gemeente naast het boetebedrag geen andere schadevergoeding vordert, kan de boete niet worden gematigd. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat Beheer jegens de Gemeente onrechtmatig heeft gehandeld door de schuld aan Beheer af te lossen. (rov. 9.8.14)
3 Beoordeling van het middel
Onderdeel 3 van het middel is gericht tegen het oordeel van het hof (in rov. 9.8.14) over de matiging van de boete. Onderdeel 3.7 klaagt dat, voor zover het hof heeft geoordeeld dat Beheer c.s. jegens de Gemeente onrechtmatig hebben gehandeld en de door [A] aan de Gemeente verschuldigde contractuele boete om die reden niet kan worden gematigd, het eraan voorbij ziet dat een (eventuele) wettelijke verplichting tot schadevergoeding van Beheer c.s. voor de toepassing van art. 6:94 lid 1 BW niet relevant is.
Volgens art. 6:94 lid 1 BW kan de rechter op verlangen van de schuldenaar, indien de billijkheid dit klaarblijkelijk eist, de bedongen boete matigen, met dien verstande dat hij de schuldeiser ter zake van de tekortkoming niet minder kan toekennen dan de schadevergoeding op grond van de wet. In dit geval gaat het om een beroep op matiging van de boete die is bedongen in de contractuele verhouding tussen de Gemeente en [A] .
Het hof heeft in rov. 9.8.14 het beroep op matiging van de boete verworpen. Het heeft daarbij in aanmerking genomen dat Beheer jegens de Gemeente onrechtmatig heeft gehandeld met de aflossing (door [A] ) van de schuld aan Beheer. Aldus heeft het hof ten onrechte de rechtsverhouding tussen Beheer en de Gemeente betrokken bij de beoordeling of in de rechtsverhouding tussen [A] en de Gemeente de boete dient te worden gematigd. De hiervoor in 3.1 weergegeven klacht slaagt derhalve. De overige klachten van onderdeel 3 behoeven geen behandeling.
De overige klachten van het middel kunnen niet tot cassatie leiden. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie art. 81 lid 1 RO).
4 Beslissing
De Hoge Raad:
- vernietigt het arrest van het gerechtshof ’s-Hertogenbosch van 18 maart 2025;
- verwijst het geding naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden ter verdere behandeling en beslissing;
- veroordeelt de Gemeente in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van Beheer c.s. begroot op € 8.627,40 aan verschotten en € 2.600,-- voor salaris, vermeerderd met de wettelijke rente over deze kosten indien de Gemeente deze niet binnen veertien dagen na heden heeft voldaan.
Dit arrest is gewezen door de president M.J. Kroeze als voorzitter, de vicepresident C.E. du Perron en de raadsheren H.M. Wattendorff, F.R. Salomons en K. Teuben, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer F.R. Salomons op 6 november 2026.