Huwelijksgoederenrecht. Verdeling van huwelijksgoederengemeenschap. Motiveringsklacht.

In cassatie kan van het volgende worden uitgegaan.

(i) De vrouw en de man zijn op 22 september 2000 in gemeenschap van goederen met elkaar gehuwd.

(ii) Het huwelijk is op 9 november 2010 ontbonden door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking in de registers van de burgerlijke stand.

Voor zover in cassatie van belang betreft de onderhavige zaak de verdeling van de huwelijksgoederen-gemeenschap.

De rechtbank heeft in haar eindbeschikking de huwelijksgoederengemeenschap verdeeld op de wijze die door het hof is weergegeven in rov. 3.1 van de bestreden beschikking, en het meer of anders verzochte afgewezen.

Het hof heeft de eindbeschikking van de rechtbank bekrachtigd en het meer of anders verzochte afgewezen. Bij de vaststelling van de omvang van de huwelijksgoederengemeenschap heeft volgens het hof als peildatum 9 november 2010 te gelden, de datum van inschrijving van de echtscheidingsbeschikking in de registers van de burgerlijke stand (rov. 4.8 in verbinding met rov. 4.10).

Onderdeel 2.6 klaagt onder meer over de afwijzing door het hof van het verzoek van de vrouw (weergegeven in rov. 3.2, onder “Ad 13”) strekkende primair tot toescheiding van de eenmanszaak aan de man onder verbeurte van de waarde van die zaak aan de vrouw, zijnde een bedrag van € 225.000,--, althans een in goede justitie te bepalen bedrag, en subsidiair tot verdeling van de eenmanszaak bij helfte.

Deze klacht treft doel. Uit het dictum van de bestreden beschikking in verbinding met rov. 3.1-3.2 volgt dat het hof het hiervoor in 3.3.1 bedoelde verzoek van de vrouw heeft afgewezen. Het hof heeft deze afwijzing evenwel in het geheel niet gemotiveerd. De vrouw heeft haar verzoek onderbouwd door aan te voeren dat de man de eenmanszaak (een café) in 2009, dus niet lang voor de peildatum van 9 november 2010, naar zijn zeggen voor een bedrag van € 225.000,-- heeft gekocht (appelrekest tevens incidentele vordering, p. 36 en 95; nadere toelichting in appel/pleitnota, p. 15). Uit de bestreden beschikking volgt niet dat en waarom het daartegen door de man gevoerde verweer ertoe leidt dat het verzoek van de vrouw moet worden afgewezen.