Strafrecht overig

Medeplegen witwassen van auto (art. 420bis.1.b Sr) en gewoontewitwassen van geldbedragen (art. 420ter.1 jo…

Zaakgegevens

Op 23 juni 2026 heeft de Hoge Raad uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Hoge Raad
Datum uitspraak
23 juni 2026
Datum publicatie
17 juni 2026
Zaaknummer
24/01863
Procedure
Artikel 81 RO-zaken
ECLI
ECLI:NL:HR:2026:952
E-mailBekijk op rechtspraak.nl

Samenvatting

Medeplegen witwassen van auto (art. 420bis.1.b Sr) en gewoontewitwassen van geldbedragen (art. 420ter.1 jo. 420bis.1.b Sr). 1. Post-Keskin. Afwijzing van een bij appelschriftuur gedaan, ttz. in hoger beroep gehandhaafd en op nadere ttz. in h.b. herhaald (voorwaardelijk) verzoek tot horen van garagehouder als getuige, op de grond dat noodzaak daartoe ontbreekt. Afwijzing begrijpelijk en voldoet procedure in haar geheel aan art. 6 EVRM? 2. Bewijsklachten witwassen t.a.v. medeplegen en opzet. 3. Overschrijding redelijke termijn in feitelijke aanleg. Kon hof volstaan met vermindering van op te leggen gevangenisstraf van 7 maanden, waarvan 3 maanden voorwaardelijk, tot 7 maanden, waarvan 4 maanden voorwaardelijk?

HR: art. 81.1 RO. Samenhang met 25/02892.

Procesgang

  1. Gerechtshof Amsterdam · 1 mei 2024

    ECLI:NL:GHAMS:2024:1398
  2. Conclusie A-G · 12 mei 2026

    ECLI:NL:PHR:2026:474
  3. Hoge Raad · 23 juni 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:HR:2026:952

Uitspraak

Inhoudsopgave

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 24/01863

Datum 23 juni 2026

ARREST

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Amsterdam van 1 mei 2024, nummer 23-002226-20, in de strafzaak

tegen

[verdachte] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1989,

hierna: de verdachte.

1 Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat J. Kuijper bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.

De advocaat-generaal M.E. van Wees heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

2 Beoordeling van het eerste, het tweede en het derde cassatiemiddel

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

3 Beoordeling van het vierde cassatiemiddel

3.1

Het cassatiemiddel klaagt dat in de cassatiefase de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM) is overschreden omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden.

3.2

Het cassatiemiddel is gegrond. Bovendien doet de Hoge Raad uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Een en ander brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM is overschreden. In het licht van de opgelegde gevangenisstraf van zeven maanden, waarvan vier maanden voorwaardelijk en de mate waarin de redelijke termijn is overschreden, volstaat de Hoge Raad met het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden, en is er geen aanleiding om aan dat oordeel enig ander rechtsgevolg te verbinden.

4 Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de vice-president V. van den Brink als voorzitter, en de raadsheren T. Kooijmans en C.N. Dalebout, in bijzijn van de waarnemend griffier S.P. Bakker, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 23 juni 2026.