Executie-uitlevering van opgeëiste persoon (Belgische nationaliteit) naar België deels toelaatbaar verklaard…

10 april 1979

Strafkamer

Nr. 70.591 U

mf

1. De bestreden uitspraak

De Rechtbank heeft de gevraagde uitlevering van [de opgeëiste persoon] aan het Koninkrijk België toelaatbaar verklaard ten behoeve van de tenuitvoerlegging van de hem bij vonnis van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel van 25 september 1975 opgelegde straf, voor zover deze geacht moet worden hem te zijn opgelegd terzake van het bij dat vonnis te zijnen laste onder A en B bewezen verklaarde, alsmede ten behoeve van de tenuitvoerlegging van de hem bij vonnis van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel van 7 december 1977 opgelegde straffen.

2. Het cassatieberoep

Het cassatieberoep is ingesteld door [de opgeëiste persoon]. Middelen van cassatie zijn door of namens hem niet voorgesteld. Hoewel het beroep onbeperkt is ingesteld moet als kennelijke bedoeling van [de opgeëiste persoon] worden aangenomen, dat het beroep zich louter richt tegen de gegeven toelaatbaarverklaring.

3. De conclusie van het Openbaar Ministerie

De Advocaat-Generaal Remmelink heeft geconcludeerd dat de Hoge Raad het beroep zal verwerpen met dien verstande, dat de Hoge Raad de uitspraak zou moeten vernietigen, voor zover de uitlevering toelaatbaar is verklaard ten behoeve van de executie van de requirant bij voormelde vonnissen opgelegde veroordelingen tot betaling van geldboete en proceskosten en tot het ondergaan van vervangende vrijheidsstraf en voor zover de uitlevering terzake van het in het Rechtbank-vonnis sub C aangeduide feit (uitgifte van ongedekte cheques) ontoelaatbaar is verklaard, en ten aanzien van dit laatste punt opnieuw rechtdoende de uitlevering terzake hiervan alsnog toelaatbaar zal verklaren.

4. Ambtshalve beoordeling van de bestreden uitspraak

Voor zover de uitlevering mede toelaatbaar is verklaard ten behoeve van de tenuitvoerlegging van de bij meergemelde vonnissen van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Brussel van 25 september 1975 en 7 december 1977 gegeven veroordelingen tot betaling van geldboeten en proceskosten, alsmede tot het ondergaan van vervangende vrijheidsstraffen, heeft de Rechtbank daarbij grenzen overschreden van het bepaalde in de tweede volzin van artikel 2 lid 1 Verdrag aangaande de uitlevering en de rechtshulp in strafzaken tussen het Koninkrijk België, het Groothertogdom Luxemburg en het Koninkrijk der Nederlanden, gesloten te Brussel op 27 juni 1962. Overigens oordeelt de Hoge Raad geen grond aanwezig waarop de bestreden uitspraak ambtshalve zou behoren te worden vernietigd.

5. Slotsom

6. Beslissing