Conclusie · Parket bij de Hoge Raad · Strafrecht overig

Nr. 111.275

Zitting 22 juni 1999

1. Wegens betrokkenheid bij Opiumwetdelicten heeft het gerechtshof te Arnhem verzoeker tot straffen veroordeeld.

2. Namens verzoeker heeft mr. D. Moszkowicz, advocaat te 's-Hertogenbosch, vijf middelen van cassatie voorgesteld.

3. Het middelen I tot en IV zijn identiek aan die welke zijn voorgesteld in de zaak 111.273, waarmee de onderhavige zaak samenhangt. Voor een bespreking van die middelen verwijs ik naar de heden genomen conclusie in die zaak.

4. Het vijfde middel behelst de klacht dat uit de gebezigde bewijsmiddelen niet kan worden afgeleid dat verzoeker opzettelijk amfetamine heeft vervoerd (feit 3) .

5. Blijkens de gebezigde bewijsmiddelen heeft het hof met betrekking tot feit 3 vastgesteld - dat verzoeker in een schuur aan het adres [a-straat 1] te [plaats] een laboratorium voor de bereiding van amfetamine heeft opgericht;

- dat verzoeker aldaar zelf grote hoeveelheden amfetamine bereidde, alsmede dat hij betrokken was bij de levering van door anderen bestelde amfetamine;

- dat verzoeker op de dag in kwestie - 20 augustus 1990 - met de auto van [betrokkene 1] is gereden naar het adres [a-straat 1] te [plaats] ;

- dat verzoeker naar de achterzijde van de woning op dat adres is gelopen, daarna is teruggelopen naar de auto, de kofferruimte heeft geopend en weer dicht heeft gedaan;

- dat verzoeker daarna de auto weer aan [betrokkene 1] heeft overgedragen;

- dat [betrokkene 1] , die de kofferruimte niet meer heeft geopend, naar het parkeerterrein van het [A] Hotel te [plaats] is gereden en aldaar een veelkleurige sporttas aan [betrokkene 2] heeft overhandigd;

- dat [betrokkene 2] die sporttas aan twee pseudo-kopers heeft gegeven tegen betaling van fl. 60.000;

- dat die tas later amfetamine bleek te bevatten.

6. Hieruit heeft het hof kunnen afleiden dat de betreffende amfetamine opzettelijk door verzoeker is vervoerd. De in het middel geopperde mogelijkheid dat een ander dan verzoeker buiten diens medeweten de amfetamine tevoren in de auto van [betrokkene 1] heeft gelegd, kon het hof als hoogst onwaarschijnlijk terzijde stellen, mede in aanmerking dat hieromtrent bij de behandeling van de zaak niets is aangevoerd. Zie o.m. HR NJ 1999, 152.

7. De middelen falen derhalve, met uitzondering van de tweede klacht van het tweede middel. Gronden waarop Uw Raad gebruik zou behoren te maken van zijn bevoegdheid de bestreden uitspraak ambtshalve te vernietigen, heb ik niet aangetroffen.

8. Deze conclusie strekt tot vernietiging van de bestreden uitspraak doch uitsluitend ten aanzien van de strafoplegging, met vermindering van de straf in de mate als de Hoge Raad geraden voorkomt, en tot verwerping van het beroep voor het overige.