Strafrecht overig
Conclusie AG. Veroordeling wegens diefstal in vereniging van gereedschap aannemersbedrijf, art. 311.4 Sr…
Parket bij de Hoge Raad, 27 oktober 2026
ECLI:NL:PHR:2026:1036 · Parket bij de Hoge Raad · 27 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/parket-bij-de-hoge-raad/strafrecht/strafrecht-overig/ecli-nl-phr-2026-1036
Zaakgegevens
Op 27 oktober 2026 heeft het Parket bij de Hoge Raad een conclusie genomen in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Parket bij de Hoge RaadParket bij de Hoge RaadHet onafhankelijke parket van de procureur-generaal en de advocaten-generaal, die de Hoge Raad adviseren in conclusies.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 27 oktober 2026
- Datum publicatie
- 26 oktober 2026
- Zaaknummer
- 24/04214
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- ECLI
- ECLI:NL:PHR:2026:1036
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Conclusie AG. Veroordeling wegens diefstal in vereniging van gereedschap aannemersbedrijf, art. 311.4 Sr. Middelen over bewijsvoering van i.h.b. de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking en opzet op de diefstal en de daarop gerichte samenwerking. AG: De nauwe en bewuste samenwerking en het vereiste opzet kunnen worden afgeleid uit (hier kort samengevat) het tijdsverloop tussen de tijdstippen waarop de door de verdachte bestuurde auto met daarin de medeverdachte als bijrijder op de snelweg is gesignaleerd uit de richting van waar de medepleger woont naar het aannemersbedrijf en omgekeerd, het door de verdachte en medeverdachte verplaatsen van het gereedschap met daarop stickers met de naam van het aannemersbedrijf uit de door de verdachte bestuurde auto naar de kofferbak van de auto van de medeverdachte van waaruit twee andere medeverdachten diezelfde ochtend nog dag het gereedschap hebben opgehaald, daarin geld hebben achtergelaten waarna de verdachte met de medeverdachte begin van de middag naar die auto is gereden die daar het geld uit de kofferbak heeft gehaald en (en deel daarvan) mee teruggenomen naar de auto van de verdachte. Voor de (naar later bleek) aanwezigheid van het gereedschap in zijn auto heeft de verdachte een niet-geloofwaardige verklaring gegeven. Strekt tot verwerping (art. 81 lid 1 RO).
Conclusie
PROCUREUR-GENERAAL
BIJ DE
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
Nummer24/04214
Zitting 27 oktober 2026
CONCLUSIE
D.J.C. Aben
In de zaak
[verdachte] ,
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1949,
hierna: de verdachte
Inleiding
1. De verdachte is bij arrest van 15 november 2024 (parketnummer 21-004627-23) door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem, wegens "diefstal door twee of meer verenigde personen" veroordeeld tot een taakstraf van veertig uren indien niet naar behoren verricht te vervangen door twintig dagen hechtenis met aftrek van voorarrest.
2. Er bestaat samenhang met de zaak tegen [medeverdachte 1] , nr. 23/04493. De Hoge Raad heeft het in die zaak ingestelde cassatieberoep niet-ontvankelijk verklaard.
3. Het cassatieberoep is ingesteld namens de verdachte. L.C. de Lange, advocaat in Utrecht, heeft twee middelen van cassatie voorgesteld.
De zaak
4. De verdachte is veroordeeld voor het met [medeverdachte 1] medeplegen van diefstal van gereedschap van een aannemersbedrijf. De verdachte is als bestuurder van zijn auto (Opel Astra) met [medeverdachte 1] als bijrijder in de ochtend van 23 november 2021 uit [plaats] naar [plaats] gereden en weer terug naar [plaats] . Daar hebben de verdachte en de medeverdachte gereedschap geplaatst in de kofferbak van de auto van [medeverdachte 1] (een Chevrolet Kalos). Vervolgens hebben twee andere medeverdachten het gereedschap uit die kofferbak gehaald en daarin geld achtergelaten, waarna [medeverdachte 1] het geld uit de kofferbak heeft gehaald. Kort daarna zijn de verdachte, [medeverdachte 1] en de twee andere medeverdachten aangehouden.
5. Het eerste middel klaagt over de bewijsvoering. Het tweede middel klaagt meer specifiek over de bewijsvoering van het medeplegen. Vanwege de overlap en inhoudelijke samenhang bespreek ik beide middelen gezamenlijk.
De bewezenverklaring, bewijsvoering en het gevoerde verweer
6. Het hof heeft ten laste van de verdachte bewezen verklaard dat:
“hij op 23 november 2021 te [plaats] , tezamen en in vereniging met een ander,
- één boormachine en
- een bladblazer en
- een (ketting)zaagmachine
die geheel aan [benadeelde] toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk oom het zich wederrechtelijk toe te eigenen”.
7. De bewezenverklaring rust op de volgende bewijsmotivering:
“Het hof is van oordeel dat het door verdachte gevoerde verweer strekkende tot vrijspraak van het primair tenlastegelegde wordt weersproken door de hieronder gebezigde bewijsmiddelen. Het hof heeft geen reden om aan de juistheid en betrouwbaarheid van de inhoud van die bewijsmiddelen te twijfelen. Het hof overweegt daarbij in het bijzonder als volgt.
[benadeelde] heeft aangifte gedaan van diefstal van gereedschap uit zijn bestelauto. Zijn bestelauto, voorzien van reclame van zijn bedrijf ‘ [A] ’, had hij op 23 november 2021 omstreeks 07:15 uur geparkeerd in [plaats] nabij zijn woning. Omstreeks 11:22 uur werd hij door de politie gebeld en gevraagd of hij gereedschap miste. Aangever keek toen in zijn bestelauto en zag dat zijn bladblazer, kettingzaag en klopboormachine die in een groene gereedschapskist zaten, waren weggenomen. Verbalisanten [verbalisant 1] en [verbalisant 2] waren op 23 november 2021 belast met een onderzoek naar diefstallen van gereedschap. Twee personen die zij op het oog hadden, te weten [verdachte] (het hof begrijpt: verdachte) en [medeverdachte 1] maakten gebruik van respectievelijk een Opel Astra en Chevrolet Kalos. De Chevrolet Kalos stond omstreeks 08:15 uur die dag geparkeerd op het parkeerdek aan de [a-straat] te [plaats] , nabij de woning van [medeverdachte 1] . Dezelfde ochtend werd geconstateerd dat verdachte de Opel Astra bestuurde en dat [medeverdachte 1] de bijrijder was. Omstreeks 08:52 uur werd de Opel Astra van verdachte geregistreerd door een ANPR-camera, waaruit bleek dat dit voertuig op de A28 reed ter hoogte van Amersfoort in de richting van Zwolle. De Opel Astra werd vervolgens omstreeks 09:55 uur op de A28 opnieuw gesignaleerd door een ANPR-camera, maar nu in tegengestelde richting, namelijk in de richting van Utrecht. De Opel Astra werd vervolgens omstreeks 10:13 uur door verbalisant gezien op het parkeerdek aan de [a-straat] te [plaats] , waarbij verdachte als een van de twee personen werd herkend. De achterklep stond open en er waren twee personen aan de achterzijde bezig. Naast de Opel Astra stond naar later bleek de Chevrolet Kalos van [medeverdachte 1] , waarvan de achterklep ook open stond. De handelingen die werden verricht door deze personen omschrijft verbalisant als bukken ter hoogte van de kofferbak van de Opel Astra, het weer omhoog komen, naar de kofferbak van de Chevrolet Kalos lopen en het daar weer bukken. Beide personen liepen tussen de auto's heen en weer. Nadat de Opel Astra was vertrokken en na het openen van de kofferbak van de Chevrolet Kalos, die niet afgesloten was, zag verbalisant meerdere Makita koffers liggen en een Makita bladblazer op accu.
De tijd die was gemoeid met het heen en weer rijden van de Opel Astra tussen beide ANPR-camera's bedroeg één uur en drie minuten en de tijdsduur vanaf de ANPR-camera naar [plaats] bedroeg 23 minuten. Dit maakt een retourreis 46 minuten, aldus verbalisant.
Verbalisant hield zicht op de Chevrolet Kalos en hij zag dat omstreeks 11:04 uur een Land Rover kwam aanrijden. De twee inzittenden, naar later bleek medeverdachten [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] , stapten uit en haalden uit de kofferbak van de Chevrolet Kalos een kettingzaag, bladblazer en meerdere koffers van het merk Makita, die door hen in de Land Rover werden gelegd. [medeverdachte 3] legde hierna meerdere bankbiljetten in de kofferbak van de Chevrolet Kalos. Verbalisant bleef vervolgens zicht houden op de Chevrolet Kalos en zag dat omstreeks 12:38 uur de Opel Astra kwam aanrijden met daarin [verdachte] en [medeverdachte 1] . Verbalisant zag dat [medeverdachte 1] de bankbiljetten uit de Chevrolet haalde. Bij de aanhouding van [verdachte] en [medeverdachte 1] lagen in de Opel Astra op het dashboard meerdere dubbelgevouwen biljetten van vijftig euro.
Bij het zien van de foto's van de aangetroffen spullen in de Land Rover herkende verbalisant deze spullen als die hij eerder in de Chevrolet Kalos had zien liggen. Op verschillende stukken gereedschap van het merk Makita die in de Land Rover werden aangetroffen, zaten stickers met daarop de bedrijfsnaam [A] en een telefoonnummer. Na telefonisch contact met de eigenaar kreeg verbalisant te horen dat de spullen in de ochtend zouden zijn weggenomen uit zijn bestelauto.
Medeverdachte [medeverdachte 3] heeft bij de politie verklaard dat hij op 23 november 2021 omstreeks 10:15 uur werd gebeld door iemand die gereedschap in de aanbieding had. Het ging om een bladblazer, een kettingzaag en een koffer met een soort drilboor. [medeverdachte 2] (het hof begrijpt: medeverdachte [medeverdachte 2] ), die op dat moment bij hem was, had wel interesse en sprak een prijs af van tweehonderd euro. De spullen lagen in een zilvergrijze auto die op het parkeerdek stond aan de [a-straat] . [medeverdachte 2] heeft daar de spullen overgeladen en [medeverdachte 3] heeft een bladblazer aangepakt. [medeverdachte 3] heeft vervolgens vier briefjes van vijftig euro in de geparkeerde auto gelegd.
Bewijsoverweging
Uit voornoemde bewijsmiddelen blijkt dat in de ochtend van 23 november 2021 (tuin)gereedschap werd gestolen uit een in [plaats] geparkeerde bestelauto. De auto van verdachte is die ochtend op de A28 ter hoogte van Amersfoort in de richting van Zwolle (en dus ook in de richting van [plaats] ) gereden. Ruim een uur later reed de auto van verdachte ter hoogte van Amersfoort in de andere richting (richting Utrecht). Toen de auto in [plaats] arriveerde, werd verdachte als bestuurder herkend. Verdachte en medeverdachte [medeverdachte 1] hebben die gestolen spullen kort na de diefstal vervoerd en daarna in [plaats] overgeladen in de auto van [medeverdachte 1] . Nadat de spullen door twee anderen uit de auto van [medeverdachte 1] waren gehaald, verschenen verdachte en [medeverdachte 1] weer bij de auto van [medeverdachte 1] . Uit die auto werd het geld gehaald dat daar was neergelegd door [medeverdachte 3] , die samen met [medeverdachte 2] de gestolen spullen uit de auto van [medeverdachte 1] hadden gehaald.
Verdachte heeft ter zitting in hoger beroep naar voren gebracht dat [medeverdachte 1] spullen wilde ophalen en dat hij [medeverdachte 1] heeft vervoerd. Voor het ophalen van de spullen moest hij een stukje voorbij [plaats] . Verdachte ontkent bij de diefstal betrokken te zijn geweest en stelt de goederen niet te hebben gezien toen [medeverdachte 1] deze achter in zijn auto legde. Verdachte wist niet - zo heeft hij verklaard - dat het om gestolen goederen ging.
Het hof acht de verklaring van verdachte niet geloofwaardig. Verdachte is pas ter zitting in hoger beroep met deze verklaring gekomen. Hij is niet verschenen op de zitting in eerste aanleg en bij de politie heeft hij op de meeste vragen geen antwoord willen geven. Als het waar zou zijn wat verdachte zegt (en hij dus niet schuldig zou zijn aan diefstal of heling) had het voor de hand gelegen dat verdachte in een eerder stadium een verklaring had afgelegd. Daarbij komt dat de verklaring van verdachte op essentiële punten vaag is. Zo weet hij niet in welke plaats hij de gestolen goederen heeft opgehaald: hij weet niet meer dan dat het een stukje voorbij [plaats] was en ook weet hij niet bij wie de goederen werden opgehaald. Tenslotte geldt dat de verklaring van verdachte (die er op neerkomt dat hij zich niet schuldig heeft gemaakt aan diefstal of heling) geen bevestiging vindt in één of meer stukken uit het dossier.
Gelet op het feit dat verdachte (samen met medeverdachte [medeverdachte 1] ) in de ochtend waarop de diefstal plaatsvond in de richting van de plaats van het delict is gereden, hij (samen met medeverdachte [medeverdachte 1] ) dezelfde ochtend, dus kort na de diefstal, die spullen heeft vervoerd en vervolgens heeft overgeladen in de auto van [medeverdachte 1] en even later samen met [medeverdachte 1] het geld heeft opgehaald dat door de heler in de auto van [medeverdachte 1] was gelegd, acht het hof bewezen dat verdachte samen met medeverdachte [medeverdachte 1] het (tuin)gereedschap heeft gestolen.”
8. Met betrekking tot het medeplegen heeft de verdachte ter terechtzitting van het hof van 1 november 2024 verklaringen afgelegd die als volgt zijn weergegeven in het daarvan opgemaakte proces-verbaal:
“De verdachte, die hoger beroep heeft ingesteld, wordt onmiddellijk na de voordracht van de advocaat-generaal in de gelegenheid gesteld mondeling de bezwaren tegen het vonnis op te geven. Hij verklaart:
Ik heb er niets mee te maken en ik ben niet in [plaats] geweest. Ik ben alleen met [medeverdachte 1] meegereden.
De voorzitter stelt vragen aan verdachte. De overige raadsheren, de advocaat-generaal en de raadsman krijgen eveneens de gelegenheid verdachte vragen te stellen. Verdachte verklaart:
Ik heb [medeverdachte 1] opgehaald met mijn auto. Ik was de bestuurder en [medeverdachte 1] wees mij de weg. Ik ben ietsje voorbij [plaats] gereden, maar ik ben niet uitgestapt. Toen ik weer weg reed, werd ik ineens klem gereden. Ik heb bij de politie geen verklaring afgelegd omdat ik niets heb gedaan.
Ik ken [medeverdachte 1] al meer dan veertig jaar. Ik heb niet met hem besproken wat hij moest ophalen. Zijn auto was niet goed en deze stond boven op de parkeerplaats. Hij heeft de spullen in zijn auto gelegd en andere personen zouden die komen ophalen. Dat had hij zo afgesproken.
[medeverdachte 1] liep ergens naartoe en hij gooide daarna de spullen in mijn auto. Ik heb niet gezien wat het was, want ik zat voorin. Het klopt dat ik niet met hem heb besproken wat hij ging ophalen, van wie en in welke plaats. Ik ben niet in [plaats] geweest. Ik heb [medeverdachte 1] een uur of negen of iets eerder opgehaald in [plaats] . Daarna zijn w ij een stukje gaan rijden. Ik ben om vijf voor negen of vijf voor tien de snelweg opgereden. U, jongste raadsheer, houdt mij voor dat ik op de parkeerplaats door de politie werd herkend als de persoon die tussen beide auto’s in stond. Ja. ik ben even uitgestapt. Verder heb ik niets gedaan. Het overdragen van spullen deed [medeverdachte 1] .”
9. Met betrekking tot de bewijsvoering van het medeplegen heeft de raadsman in zijn ter terechtzitting van het hof van 1 november 2024 overgelegde pleitnota het volgende aangevoerd:
“Uit het dossier volgt dat cliënt de eigenaar is van de Opel Astra waarin cliënt en de heer [medeverdachte 1] zich verplaatsen. Op een gegeven moment schrijft een verbalisant op dat hij cliënt en de heer [medeverdachte 1] vermoedelijk goederen ziet verplaatsen vanuit de Opel naar de Chevrolet. Echter, de verbalisant ziet niet om wat voor goederen dit gaat. Hij schrijft alleen op dat hij vermoedt dat de heren goederen plaatsen vanwege de bewegingen die zij maken. Wat voor goederen dit zijn, heeft hij niet kunnen waarnemen.
Vervolgens wordt er door de verbalisant in de kofferbak gekeken, waar de Makita goederen worden aangetroffen. Echter, nog steeds blijft elk bewijs uit dat dit de goederen zijn die cliënt en de heer [medeverdachte 1] vanuit de Opel Astra naar de Chevrolet hebben verplaatst. Het zou ook kunnen dat deze goederen zich op dat moment al in de auto bevonden.
Volgens de ANPR hit zou het goed mogelijk kunnen zijn dat cliënt en de heer [medeverdachte 1] op en neer zijn gereden naar [plaats] , de plek waar het bedrijfsbusje van de aangever geparkeerd stond. Echter, uit geen enkele ANPR hit blijkt dat cliënt daadwerkelijk in [plaats] is geweest. Er bevindt zich ook geen enkel ander bewijs in het dossier dat cliënt met zijn auto in [plaats] is geweest.
Later rijden cliënt en de heer [medeverdachte 1] weg richting [plaats] . Niet veel later komen ze weer terug. Echter, de verbalisant kan op dat moment niet waarnemen of één van de inzittenden is uitgestapt. Het is dus onduidelijk wat er zich op dat moment bij de Opel Astra en de Chevrolet heeft voorgedaan.
Het enige wat we weten is dat de goederen in de Chevrolet zijn aangetroffen en dat dit de auto van de heer [medeverdachte 1] betreft, en dus niet de auto van cliënt.
Gelet op de ontkennende verklaring van cliënt, die al vanaf het begin ontkennend is, is voor een bewezenverklaring van de omschreven diefstal vereist dat dit in voldoende mate steun vindt in overige bewijsmiddelen, zie ook de uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 26 mei 2021. De verdachte werd vrijgesproken omdat naar het oordeel van het hof het dossier onvoldoende bewijsmiddelen bevat om te kunnen komen tot het wettig en overtuigend bewijs dat sprake is van betrokkenheid van verdachte bij de tenlastegelegde diefstal.
In de Chevrolet zijn goederen gesignaleerd, die later in de Landrover zijn aangetroffen die gestolen blijken te zijn. Deze enkele omstandigheid is onvoldoende om de betrokkenheid van cliënt bij de diefstal te kunnen aannemen. Verder is ook niet uit andere stukken gebleken dat cliënt daadwerkelijk deze goederen uit de bedrijfsauto heeft weggenomen. De enkele omstandigheid dat het goed mogelijk zou kunnen zijn dat cliënt op en neer is gereden naar [plaats] binnen 1 uur en 3 minuten is onvoldoende om buiten gerede twijfel te kunnen stellen dat cliënt daar is geweest en de goederen uit de bedrijfsauto heeft weggenomen.
Er is gezien bovenstaand geen enkel overtuigend bewijs dat cliënt betrokken is geweest bij deze diefstal. Cliënt dient voor het primair ten laste gelegde feit te worden vrijgesproken.
Subsidiair: vrijspraak
Voor een bewezenverklaring van opzet- dan wel schuldheling moet het voorhanden hebben en/of overdragen van goederen, terwijl cliënt en de heer [medeverdachte 1] ten tijde van de verwerving of het voorhanden krijgen van dit goed wist(en), althans redelijkerwijs had(den) moeten vermoeden dat het een door misdrijf verkregen goed betrof, bewezen worden.
Cliënt stelt zich primair op het standpunt dat het voorhanden hebben dan wel overdragen van deze goederen niet bewezen kan worden. De verbalisant heeft enkel gesignaleerd dat cliënt en de heer [medeverdachte 1] ‘goederen overladen van de Opel Astra in de Chevrolet’. Nergens uit het dossier blijkt dat buiten gerede twijfel gesteld kan worden dat dit de gestolen goederen uit de aangifte zijn. De verbalisant heeft niet kunnen waarnemen dat het gaat om goederen van het merk Makita.
(…)
Nu niet buiten gerede twijfel kan worden vastgesteld dat de goederen die vanuit de Opel Astra naar de Chevrolet zijn overgeplaatst, de gestolen goederen zijn, kan het voorhanden hebben dan wel overdragen van deze goederen door cliënt niet bewezen worden verklaard. De goederen zijn immers in de Chevrolet aangetroffen. Gezien de omstandigheid dat de kofferbak open was, zou het ook mogelijk kunnen zijn dat de goederen door iemand anders in de kofferbak zijn gelegd. Tevens is de situatie mogelijk dat de Chevrolet is gebruikt bij de diefstal van de gestolen goederen.”
10. In aanvulling hierop heeft de raadsman op dezelfde terechtzitting van het hof met betrekking tot het medeplegen en de bewijsvoering nog meer naar voren gebracht, wat in het proces-verbaal dat van de terechtzitting is opgemaakt als volgt is weergegeven:
“Er is geen bewijs in deze zaak dat verdachte en [medeverdachte 1] in een straat in [plaats] zijn geweest en daar braakhandelingen hebben verricht Het dossier is ook niet opgesteld voor het feit van diefstal, maar voor heling. Aangever heeft zijn bestelauto die ochtend om 07.15 uur neergezet. Er zitten vele uren tussen waarbij ergens een braak is gepleegd. Daarbij staat niet v ast door wie en hoeveel personen dat is gedaan. Verdachte is niet in die straat aangetroffen met spullen. De verklaring van verdachte past goed in het dossier. [medeverdachte 1] zat in de auto als bijrijder en het hele onderzoek van de politie was op hem gericht. De goederen zijn ook in zijn auto neergelegd en hij heeft het geld gepakt en in zijn zak gestopt. De betrokkenheid van iemand die een ander een lift geeft kan op veel manieren worden uitgelegd, maar is niet genoeg voor het bewijs van medeplegen. Voor de diefstal is er geen bewijs. De gedachtespinsels dat verdachte daar kan zijn geweest is geen bewijs. Ik bepleit daarom vrijspraak van de diefstal. Wat betreft de heling merk ik op dat verdachte niets van de goederen af wist. [medeverdachte 1] heeft de spullen in zijn auto neergelegd en had een afspraak met andere personen. Je kunt niet aan de buitenzijde zien dat de spullen gestolen zijn. Het is de vraag of je nog vragen had moeten stellen, maar dan kom je in de buurt van medeplichtigheid en schuldheling. Ik vraag ook vrijspraak voor dat feit.”
Een nadere omschrijving van de middelen
11. De middelen hebben betrekking op de bewijsvoering en bevatten in de kern de klacht (1) dat daaruit onvoldoende blijkt dat de verdachte zo nauw en bewust heeft samengewerkt met de medeverdachte [medeverdachte 1] dat dit als medeplegen gekwalificeerd kan worden, en (2) dat daaruit onvoldoende zou blijken dat de verdachte het voor medeplegen vereiste opzet had op de diefstal en de op die diefstal gerichte samenwerking.
12. Met name wordt aangevoerd:
- het hof heeft niets vastgesteld over de bijdrage van de verdachte aan het bewezen verklaarde, in het bijzonder niet of deze bijdrage van voldoende gewicht is om een kwalificatie als medeplegen te rechtvaardigen;
- uit de bewijsvoering volgt niet dat de verdachte en de medeverdachte in de buurt zijn geweest van de plaats waar het gereedschap is gestolen, op welk tijdstip zij daar zijn geweest en dat zij daar relevante handeling hebben verricht terwijl ook niet blijkt dat de verdachte de auto heeft verlaten;
- de handelingen die later zijn verricht, toen de verdachte weer terug was in [plaats] , “zoals het lopen en bukken tussen auto’s of het besturen van een auto terug in [plaats]”, zijn verricht nadat de diefstal was voltooid, zodat deze niet kunnen bijdragen aan het bewijs van de diefstal;
- de bewijsvoering laat open dat een ander dan de verdachte of [medeverdachte 1] het gereedschap heeft weggenomen en op een tijdstip na de diefstal in de auto heeft gelegd;
- uit de bewijsvoering volgt niet dat de verdachte opzet had op de diefstal en op de samenwerking met de medeverdachte. Met name heeft het hof niets vastgesteld omtrent “de mate van wetenschap, al dan niet in voorwaardelijke zin, over de herkomst van de goederen en evenmin omtrent de rol van verzoeker dan wel [de medeverdachte] bij de diefstal”.
De bespreking van de middelen
13. De bewijsvoering van het hof berust er in de kern op dat de verdachte betrekkelijk kort na de diefstal van het gereedschap in [plaats] is gezien in zijn auto met daarin behalve de medeverdachte [medeverdachte 1] ook (naar later bleek) het in [plaats] gestolen gereedschap, terwijl de verdachte voor de aanwezigheid van het gereedschap een niet-geloofwaardige verklaring heeft gegeven. Ik schrijf betrekkelijk kort omdat het hof het exacte tijdstip van de diefstal niet heeft vastgesteld en omdat enige tijd is verstreken tussen de diefstal en de vaststelling dat het gestolen gereedschap zich daadwerkelijk in de auto van de verdachte moet hebben bevonden. Hierbij komt dat het gereedschap niet is aangetroffen in de auto van de verdachte maar eerst is gezien in de auto van de medeverdachte (nadat de verdachte en de medeverdachte het in de kofferbak hadden gelegd) en na de verkoop van het gereedschap is aangetroffen in de auto van de helers, de medeverdachten [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] . Aan de hand van de feiten en omstandigheden in de bewijsvoering, gevolgd door de vaststellingen en gevolgtrekkingen die het hof op basis daarvan heeft gedaan, leg ik uit waarom de bewezenverklaring uit de bewijsvoering kan volgen en de middelen (dus) falen.
14. De feiten en omstandigheden die het hof heeft vastgesteld houden in chronologische volgorde in:
- in de ochtend van 23 november 2021 is in [plaats] gereedschap gestolen, en dit op enig moment na 07:15 uur, het moment waarop de eigenaar [benadeelde] zijn bestelauto had geparkeerd met daarin het gereedschap;
- de verdachte heeft die ochtend in zijn auto (Opel Astra) met daarin zijn medeverdachte [medeverdachte 1] als bijrijder, heen en weer gereden op de A28, eerst vanuit Utrecht in de richting van Zwolle en ongeveer een uur later in de tegenovergestelde richting. Om precies te zijn is de auto van de verdachte om 08:52 uur door een ANPR-camera gesignaleerd ter hoogte van Amersfoort rijdende in de richting van Zwolle, en om 09:55 uur door een ANPR-camera eveneens op de A28 maar dan rijdende in de richting van Utrecht (waar deze camera’s stonden, vermeldt de bewijsvoering niet). Vanaf beide camera’s bedroeg de rijtijd naar [plaats] 23 minuten;
- de Opel Astra is omstreeks 10:13 uur (dus 18 minuten nadat deze op de A28 in de richting van Utrecht was gesignaleerd) met de verdachte als bestuurder, gezien naast de auto van de medeverdachte (een Chevrolet Kalos) op een parkeerdek in [plaats] nabij de woning van de medeverdachte [medeverdachte 1] . Daarbij zijn twee personen, waaronder de verdachte, gezien die tussen beide auto’s heen en weer liepen en bezig waren aan de achterzijde van beide auto’s waarvan de achterkleppen open stonden;
- nadat de Opel Astra was vertrokken heeft een verbalisant in de niet afgesloten kofferbak van de Chevrolet Kalos meerdere Makita koffers zien liggen en een Makita bladblazer op accu. Omstreeks 10:15 uur heeft de medeverdachte [medeverdachte 1] telefonisch gereedschap te koop aangeboden aan [medeverdachte 3] die [medeverdachte 2] wel wilde hebben;
- omstreeks 11:04 uur kwamen de medeverdachten [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] in een Land Rover aanrijden en hebben zij uit de kofferbak van de Chevrolet Kalos, de auto van de medeverdachte [medeverdachte 1] , een kettingzaag, een bladblazer en meerdere koffers van het merk Makita gehaald en in de Land Rover gelegd. [medeverdachte 3] heeft toen meerdere bankbiljetten in de kofferbak gelegd;
- omstreeks 12:38 uur zijn de verdachte en de medeverdachte in de Opel Astra komen aanrijden en heeft [medeverdachte 1] bankbiljetten uit de Chevrolet gehaald;
- daarna zijn de verdachte en de medeverdachte aangehouden in de Opel Astra waarbij op het dashboard bankbiljetten zijn aangetroffen. In de Land Rover van de medeverdachten [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] is gereedschap aangetroffen van het merk Makita met daarop stickers met de bedrijfsnaam [A] .
15. Aan het vastgestelde tijdsverloop tussen de momenten waarop de auto van de verdachte op de A28 is gezien, en de rijtijd van daaraf naar [plaats] , heeft het hof de gevolgtrekking verbonden dat de verdachte samen met zijn medeverdachte die ochtend naar [plaats] is gereden, daar het gereedschap heeft gestolen en vervolgens met dat gereedschap in zijn Opel Astra is teruggereden naar [plaats] . Deze gevolgtrekking die berust op de feiten en omstandigheden in de bewijsvoering, vind ik niet onbegrijpelijk en kan in cassatie niet verder worden getoetst. Uit de door het hof vastgestelde tijdstippen waarop het gereedschap door [benadeelde] in de bestelbus is achtergelaten (om 07:15 uur) en de signalering van de auto van de verdachte op de A28 ter hoogte van Amersfoort (om 08:52 uur) en de rijtijd naar [plaats] van 23 minuten, volgt dat het gereedschap die ochtend tussen 09:15 uur en 09:32 uur is gestolen. Daaruit volgt dat de verdachte rond die tijd samen met de medeverdachte [medeverdachte 1] in [plaats] is geweest en het gereedschap heeft gestolen. Hieraan doet niet af dat het hof niet heeft vastgesteld wie het gereedschap daar uit de bestelauto heeft gehaald en of de verdachte toen de auto heeft verlaten. Gelet op de korte tijd van zeventien minuten waarbinnen de diefstal in [plaats] moet zijn gepleegd, is het redelijkerwijs uitgesloten dat een ander dan de verdachte en zijn medeverdachte daar het gereedschap heeft gestolen.
16. Daarmee weerlegt de bewijsvoering het door de raadsman aangedragen scenario. Hier komt bij dat het door de verdachte en de medeverdachte gezamenlijke overhevelen van het gestolen gereedschap in [plaats] van de auto van de verdachte in de auto van de medeverdachte [medeverdachte 1] , steun biedt aan de vaststelling dat de verdachte ook in [plaats] samen met de medeverdachte het gereedschap uit de auto heeft gehaald.
17. Voor een bewezenverklaring van medeplegen is het niet nodig vast stellen wat de verdachte verder precies in [plaats] heeft gedaan omdat uit de vastgestelde feiten en omstandigheden blijkt dat de verdachte die ochtend en het begin van de middag voorafgaand aan de diefstal nauw en bewust heeft samengewerkt met de medeverdachte (door met hem naar [plaats] te rijden, vermoedelijk nadat hij de medeverdachte eerst thuis in [plaats] had opgehaald) en ook ná de diefstal door met hem naar [plaats] te rijden, daar samen met hem het gereedschap uit de kofferbak van zijn auto over te brengen naar de kofferbak van de auto van de medeverdachte en vervolgens bij die auto terug te keren om door [medeverdachte 1] het geld te laten ophalen.
18. Voor het totaalbeeld van de samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachte is, anders dan de steller van het middel aanvoert, wel degelijk relevant hoe zij de samenwerking hebben voortgezet na de diefstal. Wat in de schriftuur wordt omschreven als “het lopen en bukken tussen auto’s of het besturen van een auto terug in [plaats]” en door het hof is samengevat als het overladen van het gestolen gereedschap, wijst op een op elkaar afgestemde samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachte. Hiermee wordt ook de verklaring van de verdachte weerlegt die er in de kern op neerkomt dat hij niets wist van de diefstal en hij slechts [medeverdachte 1] heeft geholpen spullen op te halen en dat [medeverdachte 1] dat gereedschap in zijn auto heeft neergelegd. Een contra-indicatie met betrekking tot het medeplegen door de verdachte is het evenmin. Uit de samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachte zoals die uit de bewijsvoering naar voren komt, volgt het opzet van de verdachte op de samenwerking met de medeverdachte, terwijl het hof het opzet van de verdachte op de diefstal heeft kunnen afleiden, en klaarblijkelijk ook heeft afgeleid, uit de voor de verdachte kenbare stickers op (koffers van) het gereedschap met daarop de naam en het telefoonnummer van het bestolen aannemersbedrijf.
Slotsom
19. De middelen falen en kunnen worden afgedaan met de aan artikel 81 lid 1 RO ontleende motivering.
20. Ambtshalve heb ik geen gronden aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoren te geven.
21. Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.
De procureur-generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden
AG