Strafrecht overig

Conclusie AG. WOTS-zaak. Middelen klagen dat rechtbank door opleggen GS 27 maanden straf van veroordeelde…

Parket bij de Hoge Raad, 3 november 2026

Zaakgegevens

Op 3 november 2026 heeft het Parket bij de Hoge Raad een conclusie genomen in een zaak over strafrecht.

Instantie
Parket bij de Hoge Raad
Datum uitspraak
3 november 2026
Datum publicatie
28 oktober 2026
Zaaknummer
26/02875
ECLI
ECLI:NL:PHR:2026:1044
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Conclusie AG. WOTS-zaak. Middelen klagen dat rechtbank door opleggen GS 27 maanden straf van veroordeelde heeft verzwaard, omdat zij zonder WOTS-procedure reeds op 3 juni 2026 voor uitzetting uit VK in aanmerking kwam (o.b.v. zogenaamde ERSED-regeling), hetgeen zou betekenen dat zij vanaf dat moment in vrijheid zou worden gesteld. Middelen falen nu veronderstelling dat veroordeelde o.g.v. ERSED-regeling VK is uitgezet feitelijke grondslag mist. Vanuit Nederland blijkt te zijn vastgehouden aan de eerder van het VK verkregen garantie van (verdere) tenuitvoerlegging van een gevangenisstraf in Nederland op basis van VOGP. Conclusie strekt tot verwerping van het beroep.

Conclusie

PROCUREUR-GENERAAL

BIJ DE

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

Nummer 26/02875 W

Zitting 3 november 2026

CONCLUSIE

D.J.M.W. Paridaens

In de zaak

[veroordeelde] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1963,

hierna: de veroordeelde.

1 Inleiding

1.1

De rechtbank Amsterdam heeft bij uitspraak van 21 juli 2026 toelaatbaar verklaard de tenuitvoerlegging van de bij het vonnis van the Canterbury Crown Court van 13 oktober 2025 opgelegde gevangenisstraf en daartoe verlof verleend. De rechtbank heeft in de bestreden uitspraak een gevangenisstraf opgelegd voor de duur van 27 maanden met aftrek van de in Nederland ondergane overleveringsdetentie, alsmede de voorlopige hechtenis en de tijd die zij reeds ter executie van de haar opgelegde straf heeft doorgebracht in het Verenigd Koninkrijk en de tijd gedurende welke de veroordeelde met het oog op overbrenging naar Nederland en uit hoofde van de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen (hierna: WOTS) van haar vrijheid beroofd is geweest.

1.2

Namens T.E. Korff, advocaat in Amsterdam, zijn twee middelen van cassatie voorgesteld.

2 De middelen

2.1

Het eerste middel bevat de klacht dat onder meer art. 3 lid 1 aanhef en onder a WOTS is geschonden, omdat de veroordeelde is uitgezet vanuit het Verenigd Koninkrijk op basis van de Early Removal Scheme (een vreemdelingrechtelijke regeling waarbij, kort gezegd, een veroordeelde die tevens ongewenst vreemdeling is na het uitzitten van een deel van zijn straf kan worden uitgezet naar het buitenland en het resterende deel van zijn straf niet meer hoeft uit te zitten behoudens het geval dat hij illegaal terugkeert naar het Verenigd Koninkrijk). In de toelichting op het middel wordt aangevoerd dat op 20 november 2025 een deportatiebevel is afgegeven door de Britse autoriteiten voor de veroordeelde. Volgens het dossier kwam zij vanaf 3 juni 2026 in aanmerking voor uitzetting. Dit betekent volgens de steller van het middel dat de aan de veroordeelde opgelegde straf in het Verenigd Koninkrijk voor tenuitvoerlegging vatbaar was tot 2 juni 2026 (de datum waarop zij naar Nederland kwam), maar niet meer op het moment waarop de rechtbank de tenuitvoerlegging van de straf toelaatbaar heeft verklaard, te weten op 21 juli 2026. Bovendien was het strafrestant ten tijde van de ontvangst van het verzoek tot overbrenging van de veroordeelde geen zes maanden meer, hetgeen in strijd is met art. 3 lid 1 onder c Verdrag inzake de overbrenging van gevonniste personen (hierna: VOGP).

2.2

Het tweede middel borduurt voort op het eerste middel en bevat de klacht dat de rechtbank door het opleggen van de gevangenisstraf van 27 maanden de straf die de veroordeelde moet ondergaan, heeft verzwaard. Er wordt in de kern aangevoerd dat de veroordeelde zonder de WOTS-procedure reeds op 3 juni 2026 in vrijheid zou zijn gesteld op basis van de Early Release Scheme. Door omzetting van de straf is dus de facto sprake van een strafverzwaring, hetgeen in strijd is met art. 11 lid 1 aanhef en onder d VOGP.

Procesverloop

2.3

Bij de aan de Hoge Raad toegezonden stukken bevinden zich de volgende documenten.

2.4

Een e-mail d.d. 22 oktober 2025 verstuurd vanaf een e-mail adres dat eindigt op @justice.gov.uk naar het e-mailadres van de afdeling Internationale Overdracht Strafvonnissen van het Ministerie van Justitie en Veiligheid en een e-mailadres dat eindigt op @om.nl. In deze e-mail staat het volgende:

“Dear Colleagues,

I write with regards to the above named who was surrendered to the UK on 11 September 2025 for judicial proceedings. An undertaking was provided by the UK Central Authority previously, confirming that [veroordeelde] would be returned to the Netherlands under the provisions of the Additional Protocol to the Council of Europe Convention on the Transfer of Sentenced Persons if convicted of a custodial sentence. I have attached a copy for your reference.

[veroordeelde] has now been sentenced to 6 years’ imprisonment. However, as a Foreign National Offender, she is eligible to be deported to the Netherlands from 3 June 2026. If His Majesty’s Prison and Probation Service were to submit a transfer application, we believe that we will not receive a decision from the Netherlands before her eligibility for deportation is reached.

Please could you confirm that you are content for the terms of the undertaking not to be fulfilled on this occasion and that [veroordeelde] can be deported from the UK next year as explained above.”

2.5

Een brief d.d. 20 november 2025 van de Dienst Justitiële Inrichtingen die via e-mail is verzonden naar een e-mailadres eindigend op @justice.gov.uk waarin gerefereerd wordt aan de onder het voorgaande randnummer weergegeven e-mail:

“Concerning Request for transfer of [veroordeelde]

Dear Sir/Madam,

In your email of 22 October 2025 you informed me that [veroordeelde] , born on [geboortedatum] 1963 and currently detained in the United Kingdom, was recently sentenced to six years of imprisonment.

Prior to her sentence, she was surrendered to the United Kingdom for judicial proceedings under the provisions of the Trade and Cooperation Agreement between the European Union and the European Atomic Energy Community, of the one part, and the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, of the other part (hereinafter: the EU-UK Agreement). More specifically, the surrender was subject to the condition that she would be returned to the Netherlands in order to serve the sentence here, as can be seen in Article 604 under (b) of the EU-UK Agreement.

In your email of 22 October 2025 you inform me that [veroordeelde] is eligible to be deported to the Netherlands from 3 June 2026, and that you believe that if your authorities were to submit a transfer application, a decision from the Dutch authorities on the basis of the Convention on the Transfer of Sentenced Persons of 21 March 1983 (hereinafter: the Convention) will not be reached before aforementioned date. Therefore, you ask me if I am content for the terms of the undertaking not to be fulfilled and that [veroordeelde] can be deported from the United Kingdom next year.

Due to the fact that [veroordeelde] was surrendered to the British authorities with the guarantee that she would be able to serve her sentence in the Netherlands, I would still kindly request you to send me a formal request for the transfer accompanied with the documents referred to in Article 6 paragraph 2 of the Convention, which contains the following information:

- a certified copy of the judgment; the statutory provisions on which the judgement is based;

- a statement that the judgment has become final and conclusive and is enforceable;

- information on the beginning of the detention period and the time at which the convicted person - would likely to be released if the sentence were served in full in the United Kingdom

- where necessary, a medical or social report about the sentenced person;

- the address, fax and telephone numbers of the British authorities to be contacted for making arrangements on the actual transfer.

Once all information has been received, I will assess the case and inform you of my decision on the request for transfer as soon as possible”

2.6

Een brief d.d. 4 december 2025 die door de Individual Affairs Division International Transfer of Sentenced Persons via e-mail is verstuurd naar het e-mailadres van de afdeling Internationale Overdracht Strafvonnissen van het Ministerie van Justitie en Veiligheid:

“ADDITIONAL PROTOCOL TO THE COUNCIL OF EUROPE CONVENTION ON THE TRANSFER OF SENTENCED PERSONS

Transfer of [veroordeelde] Dear Sirs Date of Birth: [geboortedatum] 1963

Dear Sirs,

The above-named prisoner was sentenced on 13 October 2025 by Canterbury Crown Court to 6 years imprisonment for the offence of Fraudulent evasion of a prohibition on the importation of a class A drug. [veroordeelde] spent 31 days on remand (pre-trial detention) prior to being sentenced. A Deportation Order was signed against the prisoner by the Home Office on 20 November 2025.

The above-named prisoner appears to meet the Convention criteria for transfer to the Netherlands to serve the remainder of her sentence and therefore this application is referred to you for consideration. Please note that consent to transfer from the prisoner is not required under the Additional Protocol.

I enclose relevant documentation for your consideration.

I refer this case to the Dutch authorities on the basis of “continued enforcement” under Article 10 of the Convention. However, if the Dutch authorities are unable to continue to enforce or adapt the sentence in this case, the British authorities would be willing to allow the Dutch authorities to convert the sentence imposed by the British courts to an appropriate sentence in accordance with Article 9 (1) (b) of the Convention.

[…]”

2.7

Een e-mail van de Dienst Justitiële Inrichtingen d.d. 17 juni 2026 die is verstuurd naar een e-mailadres eindigend op @justice.gov.uk:

“Dear [betrokkene 1] ,

I kindly request your assistance in the case of [veroordeelde] . The Public Prosecuter Amsterdam would like more information about the ERSED scheme.

In your e-mail of 22 October 2025 (see below), you informed us that [veroordeelde] is eligible for ERSED on 3 June 2026. In different cases we had with yourselfs, you have informed us that the ERSED date is not guaranteed, nor should it be seen as an automatic release date. This date is the beginning of the ERS window, and that the removal of a foreigner is likely to fall somewhere between the ERSED date and the Conditional release date.

Could you confirm if this also applies in the case of [veroordeelde] ? Next to that, we have read a document from the National Offender Management Service regarding the ERS (please find attached). On page 18 it mentions that it will be assessed whether or not a prisoner can be removed, and if so, whether there are reasons to refuse the early removal. Can you confirm that this document is still current ?

Thank you again for your kind cooperation.”

2.8

En de reactie op deze e-mail op dezelfde datum:

“Your understanding of the ERS window is correct and this would have applied to [veroordeelde] had she not been subject to the undertaking that she had to be returned to the Netherlands to serve her sentence.

The document you attached was revised in March of this year. The link below will direct you to the updated guidance.”

Het oordeel van de rechtbank

2.9

De uitspraak van de rechtbank luidt, voor zover hier van belang, als volgt:


“4. Motivering van de strafoplegging

Verzoek om voortgezette tenuitvoerlegging van de opgelegde straf

In het verzoek van 4 december 2025 hebben de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk primair verzocht om "continued enforcement" van de in het Verenigd Koninkrijk opgelegde vrijheidsstraf van zes jaar in Nederland op grond van artikel 10 VOGP. Subsidiair hebben de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk aangegeven akkoord te gaan met een omzetting van de straf op grond van artikel 9, eerste lid onder b, VOGP.

In de overleveringsprocedure hebben de Britse autoriteiten op 20 augustus 2025 het volgende gegarandeerd:

“The United Kingdom further undertakes that, upon the transfer of [veroordeelde] to the Netherlands, the Dutch authorities may, in accordance with article 11 of the 1983 Council of Europe Convention on the Transfer of Sentenced Persons, convert the sentence imposed by the UK to conform to Dutch legal practice.”.

De rechtbank stelt vast dat zij, gelet op het bepaalde in artikel 43 e.v. WOTS niet bevoegd is te oordelen over een verzoek om voortgezette tenuitvoerlegging. Nu in het kader van de overleveringsprocedure echter een terugkeergarantie is verstrekt waarin is toegestemd in omzetting van de opgelegde vrijheidsstraf naar Nederlandse maatstaven en de brief van 4 december 2025 door een andere Britse justitiële autoriteit is verstrekt dan de terugkeergarantie, gaat de rechtbank er van uit dat er door de Britse autoriteiten abusievelijk (primair) om voortgezette tenuitvoerlegging is verzocht. De rechtbank acht zich daarom bevoegd om het verzoek te behandelen en de omzetting van de in het Verenigd Koninkrijk opgelegde vrijheidsstraf te gelasten. Daarbij neemt zij ook in aanmerking dat de Minister de stukken in handen van de officier van justitie heeft gesteld en deze de vordering ex artikel 18 WOTS heeft gedaan. Hieruit volgt dat het van de zijde van de Nederlandse justitiële autoriteiten niet de bedoeling is geweest dat de veroordeelde haar straf in het kader van een voortgezette tenuitvoerlegging zou uitzitten.

Inleiding

In de begeleidende brief bij het verzoek van 4 december 2025 hebben de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk onder andere het volgende vermeld over het verzoek tot tenuitvoerlegging, de opgelegde straf en over de regeling van vervroegde invrijheidsstelling:

"(...) I refer this case to the Dutch authorities on the basis of “continued enforcement" under Article 10 of the Convention. However, if the Dutch authorities are unable to continue to enforce or adapt the sentence in this case, the British authorities would be willing to allow the Dutch authorities to convert the sentence imposed by the British courts to an appropriate sentence in accordance with Article 9 (1) (b) of the Convention. The UK has recently brought out legislative changes to avert a prison capacity crisis, which means that prisoners sentenced to Standard Determinate Sentences (SDS) will be released after serving 40% of their sentence (...) The prisoner has been sentenced to a Standard Determinate sentence of 6 years of imprisonment and must serve 40 % of her sentence. Her Sentence End Date has been calculated to be 11/092031(de rechtbank begrijpt: 11 09 2031) and her Conditional Release Date is 05/02/2028."

The sentencing remarks van 13 oktober 2025 vermelden onder andere het volgende over de bewezenverklaring en strafoplegging:

"(...) Seven years ago you brought three and a half kilograms of cocaine into the United Kingdom ... Three and a half kilos in my judgment means that this is a category / case with your role in this being described by the Crown and being agreed by the defence as being significant because it was operational (...) The starting point for a significant role category 1 case is 10 years‘ imprisonment, with a range of between nine and 12 years custody. There are statutory aggravating features, notably your previous convictions from abroad. They do make your offending more serious, but because I do not know much about them they’re not going to necessitate a significant upward adjustment. What is plain from your presentation in court is that you have experienced physical impairments. That will make your time in custody more difficult, and so as an act of mercy, if nothing else, I will be reducing the sentence because of that (...) You pleaded guilty today and so you’re entitled to 25 per cent credit, that means the sentence of the court is one of six years‘ imprisonment. You’II serve 40 per cent of that sentence in custody before being released on licence."

Onder het punt "key evidence" in het verzoek is onder andere het volgende vermeld over het strafbare feit:

“On 6th April 2018 at 01:45 hours. Dutch-Suriname national [veroordeelde] DOB [geboortedatum] /1963 was stopped at the UK Control Zone, Inbound Tourist Controls, Coquelles, France. She was a passenger on the Eurolines service bus from Amsterdam on route to Victoria Coach Station in London (...) A search of [veroordeelde] ’s suitcase was conducted and four bottles of ‘Top Stroop‘ were identified ... field tests were then conducted on the liquid contained in all four bottles of ‘Top Stroop’, all of which resulted as positive for cocaine hydrochloride.”

In een e-mail van 17 mei 2026 heeft de selectiefunctionaris Internationale Overdracht Strafvonnissen het volgende vermeld over de ERSED-regeling in het Verenigd Koninkrijk:

"Van informatie van het VK in andere zaken weten wij dat de datum van 3 juni (van 2026, toevoeging rechtbank) gebaseerd is op de Early Removal scheme (ERSED regeling). Alleen vreemdelingen die ongewenst zijn verklaard komen hiervoor in aanmerking. Dit is een vreemdelingerechtelijke maatregel, vergelijkbaar met de Nederlandse Strafonderbreking (SOB) ogv artikel 40a Rtvi, wat inhoudt dat deze personen eerder vrij kunnen komen met als voorwaarde dat ze worden uitgezet en niet meer mogen terugkeren naar het VK. Als zij na uitzetting ogv de ERSED regeling terugkeren dan moeten zij hun strafrestant verder uitzitten in het VK. Strafoverdracht en ERSED kunnen in feite naast elkaar lopen, maar het is of uitzetting ogv ERSED of strafoverdracht ogv VOGP. Zie bijgaand document met de informatie over de ERSED regeling.

Verder heeft het VK in andere zaken bevestigd dat de ERSED datum geen gegarandeerde datum van vrijlating is, maar slechts het begin aanmerkt van de periode waarin de gedetineerde in aanmerking zou komen voor eventuele uitzetting. Het is dan ook niet gegarandeerd dat de gedetineerde op de ERSED datum vrijgelaten en uitgezet zou worden. (...) Wellicht ten overvloede: IOS beschouwd de ERSED regeling niet als v.i. regeling waar rekening mee gehouden kan worden ex artikel 6.2.10 lid 4 sub a Sv. Als er sprake zou zijn van een voortzettingsprocedure (wat altijd het geval is, als er geen sprake is van een TKG) dan houden we bij het VK alleen rekening met hun Conditonal Release Date, als deze eerder is dan de Nederlandse vi datum. Ons is namelijk bekend dat deze datum met een zekere mate vaststaat. Bij een omzetting is er geen sprake meer van een buitenlandse straf en is artikel 6.2.10 lid 4 sub a Sv niet van toepassing."

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het feit dat de veroordeelde door het Verenigd Koninkrijk is uitgezet op grond van de ERSED-regeling, niet inhoudt dat een strafoplegging door de rechtbank als een strafverzwaring zoals bedoeld in artikel 11, eerste lid, onder d, VOGP moet worden gezien. Volgens de officier van justitie moet bij een strafomzetting gekeken worden naar de datum 5 februari 2028, zijnde de datum van voorwaardelijke invrijheidsstelling in het Verenigd Koninkrijk. Een Nederlandse gevangenisstraf zou dan niet langer mogen duren. Voor de vraag wanneer sprake is van strafverzwaring moet niet uitgegaan worden van de daadwerkelijke datum van uitzetting op 2 juni 2026. het begin van de ERSED-regeling. Dit betreft een vreemdelingrechtelijke maatregel waarbij de uitzetdatum niet van tevoren vast stond. De Britse autoriteiten hebben de veroordeelde niet zonder meer uitgezet, maar hebben haar uitgezet door middel van de ERSED-regeling en daarbij aan Nederland een verzoek gedaan op grond van de VOGP. Hiermee hebben de Britse autoriteiten uitdrukkelijk beoogd dat de veroordeelde de resterende straf in Nederland uit zou zitten.

De officier van justitie heeft gevorderd dat in plaats van de buitenlandse sanctie dient te worden opgelegd een gevangenisstraf voor de duur van vier jaar en zes maanden, met aftrek van de tijd die de veroordeelde in Nederland in overleveringsdetentie en in het Verenigd Koninkrijk in voorlopige hechtenis alsmede ter executie van haar opgelegde vrijheidsstraf heeft doorgebracht en de tijd die zij met het oog op overbrenging naar Nederland en uit hoofde van de WOTS van haar vrijheid beroofd is geweest. Volgens de officier van justitie is dit de straf die de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het openbaar ministerie vermelden bij de invoer van harddrugs tussen de 3 en 4 kilogram, waarbij rekening is gehouden met de persoonlijke omstandigheden en een eerdere veroordeling voor een vergelijkbaar strafbaar feit.

Standpunt van de raadsvrouw

De raadsvrouw heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de rechtbank in verband met artikel 11, eerste lid, onder d, VOGP bij de strafomzetting geen hogere straf mag opleggen dan de straf die de veroordeelde al heeft uitgezeten, omdat anders sprake is van strafverzwaring. Aan de veroordeelde is in het Verenigd Koninkrijk een ERSED-regeling opgelegd. Deze maatregel houdt in dat de veroordeelde wordt uitgezet en dat zij het strafrestant niet hoeft uit te zitten zolang zij niet terugkeert naar het Verenigd Koninkrijk. De huidige situatie waarin de veroordeelde zich dus op dit moment bevindt, is dat zij geen enkele straf uit hoeft te zitten zolang zij niet terugkeert naar het Verenigd Koninkrijk. Wanneer de rechtbank aan haar een straf zou opleggen, zou dit dus voor de feitelijke situatie van de veroordeelde een strafverzwaring betekenen. De datum van uitzetting en het starten van de ERSED-regeling stond vast en was al maanden van tevoren aan de veroordeelde bekendgemaakt en zij heeft hier redelijkerwijs op mogen vertrouwen.

De raadsvrouw heeft zich subsidiair op het standpunt gesteld dat een straf van 274 dagen moet worden opgelegd, wat het aantal dagen is dat de veroordeelde gedetineerd is geweest tot en met 3 juni 2026. Dit zou tot gevolg hebben dat de veroordeelde niet opnieuw gedetineerd wordt. De raadsvrouw heeft daartoe het volgende aangevoerd.

(1) De LOVS-richtlijn schrijft over een vrijheidsstraf van 30 tot 36 maanden bij invoer van harddrugs tussen de 3 en 4 kilogram.

(2) In de op te leggen straf moet rekening worden gehouden met de persoonlijke omstandigheden van de veroordeelde. Zij is een week voor de zitting in de overleveringszaak aan haar heup geopereerd en kort daarna feitelijk overgeleverd. In het Verenigd Koninkrijk heeft zij niet de vereiste fysiotherapie en juiste medicatie ontvangen, waardoor haar gezondheidssituatie is verergerd. De veroordeelde bevindt zich verder in een lastige financiële positie. Zij is bezig met het aanvragen van een uitkering en ontvangt in de tussentijd geen inkomen. Het is onzeker of zij haar sociale huurwoning kan blijven behouden in het geval zij opnieuw wordt gedetineerd.

(3) De veroordeelde heeft altijd op bijstandsniveau geleefd, waarvan misbruik is gemaakt. Zij heeft slechts een koeriersrol gehad bij de invoer van de drugs.

(4) Het feit is meer dan acht jaar geleden gepleegd, namelijk in april 2018.

(5) Uit het dossier blijkt niet dat de veroordeling in 2017 in Nederland door de rechter in het Verenigd Koninkrijk bij de strafoplegging is meegenomen als strafverzwarende omstandigheid.

(6) De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat geen rekening dient te worden gehouden met buitenlandse gevoeligheden.

(7) Het Verenigd Koninkrijk heeft ervoor gekozen om de veroordeelde uit te zetten met de ERSED-regeling, heeft haar maanden van tevoren op de hoogte gesteld van de datum van uitzetting en heeft dit zo snel mogelijk uitgevoerd.

Indien de rechtbank van oordeel is dat niet volstaan kan worden met 274 dagen gevangenisstraf, heeft de raadsvrouw zich meer subsidiair op het standpunt gesteld dat aan de veroordeelde 274 dagen gevangenisstraf moet worden opgelegd met daarnaast een voorwaardelijke vrijheidsstraf.

Oordeel van de rechtbank

Strafverzwaring na ERSED-regeling

Bij de keuze tot het opleggen van de straf neemt de rechtbank het volgende in aanmerking.

Uit artikel 11, eerste lid, onder d, VOGP volgt dat de omzetting van de straf voor de veroordeelde geen verzwaring van de straf mag inhouden die is opgelegd in het buitenland. De rechtbank constateert dat aan de veroordeelde in het Verenigd Koninkrijk een vrijheidsstraf van zes jaar is opgelegd, waarna de ERSED-regeling op haar van toepassing is verklaard en zij als ongewenste vreemdeling het Verenigd Koninkrijk is uitgezet. Uit de aanvullende informatie van 17 mei 2026 blijkt dat de ERSED-regeling een hoofdzakelijk vreemdelingenrechtelijke maatregel betreft. Voorafgaand aan de uitzetting van de veroordeelde op 2 juni 2026 hebben de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk op 4 december 2025 een verzoek ingevolge het VOGP ingediend bij de Nederlandse autoriteiten.

Naar het oordeel van de rechtbank kan een vreemdelingenrechtelijke maatregel zoals die hier is toegepast, in de Nederlandse strafrechtssfeer redelijkerwijs niet als gevolg hebben dat de omzetting van een buitenlandse vrijheidsstraf in een vergelijkbare straf in Nederland als strafverzwaring zou gelden, waardoor de veroordeelde in Nederland geen enkele vrijheidsstraf meer hoeft te ondergaan. De rechtbank overweegt dat de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk de veroordeelde niet zonder meer hebben uitgezet, maar voorafgaand aan die uitzetting ingevolge het VOGP een verzoek hebben ingediend. Hiermee hebben de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk uitdrukkelijk verzocht en beoogd dat de Nederlandse autoriteiten de tenuitvoerlegging van de straf zouden overnemen, zodat de veroordeelde de resterende straf in Nederland uit zou zitten na omzetting van de opgelegde vrijheidsstraf. Naar het oordeel van de rechtbank kan de enkele mededeling van de autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk aan de veroordeelde dat zij rond 3 juni 2026 zou worden uitgezet naar Nederland op grond van de ERSED-regeling, niet als gevolg hebben dat de veroordeelde er redelijkerwijs op mocht vertrouwen dat in Nederland geen strafomzetting en strafoplegging meer zou volgen. Uit de aanvullende informatie van 17 mei 2026 blijkt bovendien dat de datum 3 juni 2026 niet vaststond.

De rechtbank is bij de omzetting van de vrijheidsstraf dan ook niet bij voorbaat gebonden aan de datum van uitzetting en de startdatum van de ERSED-regeling. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw.”

Bespreking van de middelen

2.10

Art. 3 lid 1 aanhef en onder a WOTS bepaalt dat een in een vreemde staat opgelegde sanctie in Nederland slechts ten uitvoer kan worden gelegd voor zover de rechterlijke beslissing in die staat voor tenuitvoerlegging vatbaar is. Indien dit niet het geval is, brengt art. 30 lid 1 aanhef en onder c WOTS mee dat de rechtbank de tenuitvoerlegging ontoelaatbaar moet verklaren.

2.11

Gezien het hiervoor genoemde procesverloop meen ik, anders dan de steller van het middel en ook anders dan de rechtbank, dat de veroordeelde niet is uitgezet naar Nederland op basis van de Early Removal Scheme, maar naar Nederland is overgebracht op basis van (het Aanvullend Protocol bij) het VOGP met als doel de straf die in het Verenigd Koninkrijk is opgelegd, om te zetten en in Nederland (verder) ten uitvoer te leggen. Het verzoek van 4 december 2025 is duidelijk gestoeld op (het Aanvullend Protocol bij) het VOGP en in de Britse reactie op de e-mail van 17 juni 2026 staat tevens dat de veroordeelde vanaf 3 juni 2026 in aanmerking zou zijn gekomen voor de Early Removal Scheme ‘ware het niet’ dat ze (op basis van het voornoemde verdrag) is overgebracht naar Nederland. Bovendien is de veroordeelde al op 2 juni, dus voor de eligibility date, naar Nederland overgebracht. De Early Removal Scheme is dus niet toegepast en het is dus ook niet zo dat de straf niet meer voor tenuitvoerlegging vatbaar was op het moment van omzetting. Voor zover hierover wordt geklaagd, faalt het middel.

2.12

Tegen die achtergrond zie ik niet in waarom de rechtbank nader had moeten onderzoeken of het strafrestant op het moment van het binnenkomen van het verzoek van de Britse autoriteiten nog minimaal zes maanden bedroeg (zoals art. 3 lid 1 onder c VOGP vereist). Zoals uit de brief van 4 december 2025 blijkt, was de datum van voorlopige invrijheidsstelling 5 februari 2028, hetgeen evident meer dan zes maanden na de ontvangst van het verzoek is. Mij lijkt niet dat art. 3 lid 1 onder c VOGP zo moet worden gelezen dat in dit verband rekening moet worden gehouden met de omstandigheid dat, indien geen overbrenging had plaatsgevonden op basis van het verdrag, de veroordeelde mogelijk op basis van een vreemdelingenrechtelijke maatregel zoals de Early Removal Scheme eerder in vrijheid zou zijn gesteld. Ook deze klacht faalt.

2.13

Dit geldt eveneens voor het tweede middel. Anders dan geldt ten aanzien van voorwaardelijke invrijheidstelling, zie ik geen aanleiding om te veronderstellen dat wanneer de situatie zich voordoet waarin de veroordeelde, indien geen overbrenging en omzetting van de straf zou hebben plaatsgevonden, onder het buitenlandse recht eerder had kunnen worden vrijgelaten op basis van een vreemdelingenrechtelijke regeling (die enkel opschortend werkt ten aanzien van de straf en in zoverre de strafduur niet aantast) betekent dat sprake is van een ingevolge art. 11 lid onder d VOGP niet toegestane verzwaring van de in de verzoekende staat opgelegde straf.

2.14

Hoewel ik de steller van het middel begrijp voor zover zij aanvoert dat dit enigszins wrang is voor de veroordeelde, omdat, indien de Nederlandse autoriteiten er niet op hadden gestaan dat de eerder verstrekte terugkeergarantie zou worden geëerbiedigd zij hoogstwaarschijnlijk eerder was vrijgekomen, doet dit niet af aan het voorgaande. De Nederlandse autoriteiten hebben slechts datgene verzocht wat eerder een voorwaarde was voor de overlevering vanuit Nederland naar het Verenigd Koninkrijk en wat eerder door de Britse autoriteiten was toegezegd, namelijk dat de betrokkene na haar berechting zou terugkeren naar Nederland en hier haar straf zou ondergaan. Daarmee is de veroordeelde niet uitgezet op basis van de Early Removal Scheme en moet bij het omzetten van de straf enkel rekening worden gehouden met de datum van vervroegde invrijheidsstelling, hetgeen de rechtbank heeft gedaan.

3 Slotsom

3.1

De middelen falen en kunnen worden afgedaan met de aan art. 81 lid 1 RO ontleende motivering.

3.2

Ambtshalve heb ik geen grond aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoort te geven.

3.3

Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.

De procureur-generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

AG

Vgl. HR 9 mei 2017, ECLI:NL:HR:2017:839.