Strafrecht overig
Conclusie · Parket bij de Hoge Raad · Strafrecht overig
Parket bij de Hoge Raad, 1 september 2026
ECLI:NL:PHR:2026:1086 · Parket bij de Hoge Raad · 1 september 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/parket-bij-de-hoge-raad/strafrecht/strafrecht-overig/ecli-nl-phr-2026-1086
Zaakgegevens
Op 1 september 2026 heeft het Parket bij de Hoge Raad een conclusie genomen in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Parket bij de Hoge RaadParket bij de Hoge RaadHet onafhankelijke parket van de procureur-generaal en de advocaten-generaal, die de Hoge Raad adviseren in conclusies.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 1 september 2026
- Datum publicatie
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- 25/00456
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- ECLI
- ECLI:NL:PHR:2026:1086
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Voor deze uitspraak is nog geen samenvatting beschikbaar.
Procesgang
Conclusie A-GConclusie A-GEen onafhankelijk advies aan de Hoge Raad over hoe de zaak beslist moet worden. De Hoge Raad hoeft dat advies niet te volgen.Meer uitleg · 1 september 2026deze uitspraak
ECLI:NL:PHR:2026:1086
Hoge Raad · 10 november 2026
ECLI:NL:HR:2026:1546
Conclusie
PROCUREUR-GENERAAL
BIJ DE
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
Nummer 25/00456
Zitting 1 september 2026
CONCLUSIE
B.F. Keulen
In de zaak
[verdachte] ,
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1989,
hierna: de verdachte
-
De verdachte is bij arrest van 27 januari 2025 door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (parketnr. 21-005974-23) wegens ‘diefstal, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak’ veroordeeld tot 3 maanden gevangenisstraf, geheel voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren, alsmede een taakstraf van 120 uren, subsidiair 60 dagen hechtenis, met aftrek van voorarrest als bedoeld in art. 27, eerste lid, Sr.
-
Het cassatieberoep is ingesteld namens de verdachte. M.J. Lamers, advocaat in Utrecht, heeft een middel van cassatie voorgesteld.
-
Het middel bevat de klacht dat het hof het alternatieve scenario inhoudend dat het DNA van de verdachte door een ander in de woning is achtergelaten heeft verworpen op onjuiste en onbegrijpelijke gronden, althans dat de verwerping van dit bewijsverweer onbegrijpelijk, ontoereikend dan wel niet naar de eis der wet met redenen is omkleed dan wel dat in strijd met het recht op een eerlijk proces is gehandeld.
-
Voordat ik het middel bespreek, geef ik de bewezenverklaring en de bewijsvoering weer, alsmede enkele passages uit het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep.
Bewezenverklaring, bewijsvoering, verweer
5. Het hof heeft ten laste van de verdachte bewezenverklaard dat:
‘hij in de periode van 30 juli 2022 tot en met 6 augustus 2022 te [plaats] , uit een woning gelegen aan de [a-straat 1] , een portemonnee met inhoud (te weten 50 euro) en twee zilveren medaillons en een verpleegster klokje en een rijksdaalder, die aan [aangever] , in elk geval aan een ander toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak.’
6. Deze bewezenverklaring steunt op de volgende bewijsmiddelen (met weglating van verwijzingen):
‘1. Een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van aangifte van 7 augustus 2022, (…) voor zover inhoudende als verklaring van aangever [aangever] :
Op zaterdag 30 juli 2022, omstreeks 10:00 uur, ben ik samen met mijn vrouw voor een weekje op vakantie gegaan. Wij hebben onze woning aan [a-straat 1] in [plaats] toen wij vertrokken volledig afgesloten en de woning was op dat moment onbeschadigd. Vandaag, zaterdag 6 augustus 2022, omstreeks 12.30 uur, kwamen wij terug van vakantie. Ik zag dat het raam van de bijkeuken openstond. Dit raam zit als het ware boven de wasmachine. Dat raam hadden wij dichtgedaan bij vertrek. Toen ik verder naar dat raam keek, zag ik schade aan het raam. Ik zag dat het houten kozijn was beschadigd. Ik zag ook dat de afsluitbare raamboompjes, welke het raam open houden, afgebroken waren. Deze boompjes had ik op slot gedaan. In de woning zag ik dat er in diverse ruimtes spullen op de grond lagen. Dit waren spullen die uit kasten of lades, welke in de betreffende ruimtes stonden, waren gehaald. In de badkamer had ik mijn portemonnee liggen. Ik zag dat deze portemonnee niet meer lag op de plaats waar ik die had neergelegd. In deze portemonnee zat 50 euro. Ik vermoed dat deze portemonnee is weggenomen. In de beide logeerkamers, het kantoor en de slaapkamer op de eerste verdieping heeft men ook de kasten en lades doorzocht
2. Een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van bevindingen van 2 februari 2023, (…), voor zover inhoudende als bevindingen van verbalisant [verbalisant 1] :
Op dinsdag 31 januari 2023 sprak ik telefonisch met de vrouw van aangever [aangever] . Ik vroeg haar of zij mij iets kon vertellen over de goederen die zijn weg genomen bij de woninginbraak gepleegd tussen 30 juli 2022 en 6 augustus 2022 in hun woning gelegen aan de [a-straat 1] , [plaats] . Ik hoorde haar zeggen dat er een portemonnee met daarin verschillende pasjes en 50 euro is weg genomen. Tevens zijn de volgende goederen weg genomen:
- 1 zilveren medaillon, betreft een muntstuk van 2,5 gulden met een zilveren ketting
- 1 zilveren medaillon, betreft een plat schijfje van ongeveer 10 cm met ook een zilveren ketting
- 1 verpleegster klokje
- 1 rijksdaalder die je aan een kettinkje kan hangen (zonder ketting).
3. Een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal forensisch onderzoek woning ( [a-straat 1] [plaats] ) van 15 augustus 2022, (…) voor zover inhoudende als bevindingen van verbalisant [verbalisant 3] :
Op 7 augustus 2022 kwam ik voor forensisch onderzoek aan op de locatie [a-straat 1] , [plaats] . Men heeft zich aan de achterzijde toegang tot de woning verschaft. Na een mislukte poging bij een naastgelegen raam, wist men zich alsnog toegang tot het pand te verschaffen door het uitzetraam van de bijkeuken te forceren. Men had het uitzetraam open gebroken door met een breekvoorwerp te wrikken in de onderste sluitnaad. Vervolgens is men via het open gebroken uitzetraam naar binnen geklommen. Nadat men in de woning vrijwel alle ruimtes had doorzocht, verliet men het pand via de voordeur. Dat kon eenvoudig, omdat de sleutel aan de binnenkant in het slot zat. Ik, verbalisant, zag aan het door de dader(s) geforceerde uitzetraam van de bijkeuken sporen van braak. Ik, verbalisant, zag dat als gevolg van het wrikken in de sluitnaad, het sluitwerk van het uitzetraam van de bijkeuken was vernield. Ik, verbalisant, heb van het open gebroken uitzetraam een tweetal bruikbare werktuigsporen afgevormd en veilig gesteld. Binnen, in een slaapkamer op de eerste verdieping, heb ik, verbalisant, een door de dader(s) doorzochte rode viskoffer met een wattenstaafje bemonsterd op de mogelijke aanwezigheid van biologische sporen. In een andere slaapkamer heb ik, verbalisant, een door de dader(s) doorzochte metalen bus en deksel met een wattenstaafje bemonsterd op de mogelijke aanwezigheid van biologische sporen. Ik, verbalisant, zag op de metalen bus een kerstafbeelding.
Biologische sporen
Spoornummer : PL0900-2022228733-180659
SIN : AAPZ0498NL
Spooromschrijving : Epitheel
Wijze veiligstellen : Wattenstaafje
Datum/tijd veiligstellen : 7 augustus 2022 om 13:40 uur
Plaats veiligstellen : Sluiting rode plastic viskoffer
Bijzonderheden : Lag op bed in een slaapkamer 1e verdieping
Spoornummer : PL0900-2022228733-180660
SIN : AAPZ0497NL
Spooromschrijving : Epitheel
Wijze veiligstellen : Wattenstaafje
Datum/tijd veiligstellen : 7 augustus 2022 om 13:44 uur
Plaats veiligstellen : Metalen bus en deksel (met kerstafbeelding)
Bijzonderheden : In slaapkamer 1e verdieping
4. Een deskundigenrapport, te weten een deskundigenrapportage Forensisch DNA-onderzoek van 17 augustus 2022, opgemaakt door The Maastricht Forensic Institute, (…), voor zover inhoudende als bevindingen van DNA-deskundige [naam 1] :
De resultaten van het vergelijkend DNA-onderzoek zijn weergegeven in tabel 1.
Tabel 1 - Resultaat van het DNA-onderzoek
|
Bemonstering |
Bemonstering |
Mogelijke donor van celmateriaal |
|
Metalen bus en deksel (met kerstafbeelding) AAPZ0497NL |
DNA-mengprofiel afkomstig van celmateriaal van minimaal twee donoren, van wie zeker één man. |
[verdachte] |
|
Sluiting rode plastic viskoffer AAPZ0498NL |
DNA-mengprofiel afkomstig van celmateriaal van minimaal twee donoren, van wie zeker één man. |
[verdachte] Een statistische onderbouwing van dit mogelijk donorschap is vooralsnog niet uitgevoerd. |
Berekening van de bewijswaarde.
Om een uitspraak te doen over het mogelijk aanwezig zijn van celmateriaal van [verdachte] in de bemonstering 'metalen bus en deksel (met kerstafbeelding) AAPZ0497NL’ is de likelihood-ratio (LR) methode toegepast. Daarbij worden de resultaten bezien in het licht van twee, elkaar uitsluitende hypothesen:
Hypothese 1: de bemonstering van het spoor bevat DNA van [verdachte] en één onbekende, niet verwante persoon.
Hypothese 2: de bemonstering van het spoor bevat DNA van twee onbekende, niet verwante personen.
De resultaten van het onderzoek zijn extreem veel waarschijnlijker wanneer hypothese 1 juist is dan wanneer hypothese 2 juist is. Het bijbehorende likelihood ratio interval bij ‘Extreem veel waarschijnlijker’ is > 1.000.000
5. Een in de wettelijke vorm opgemaakt proces-verbaal van bevindingen van 15 september 2022, (…), voor zover inhoudende als bevindingen van verbalisant [verbalisant 2] :
Naar aanleiding van het aantreffen van een DNA-spoor op een metalen bus met kerstafbeelding in een slaapkamer op de eerste verdieping van perceel [a-straat 1] te [plaats] , welke bus kennelijk door de dader(s) doorzocht was, heb ik telefonisch contact opgenomen met aangever [aangever] . Ik hoorde dat hij, desgevraagd, verklaarde dat deze metalen bus al tussen de 35 en 40 jaar in hun woning aanwezig is en achter een schot/schuifdeur stond op de betreffende slaapkamer. De bus was, met nog enkele andere goederen, van achter dat schot verplaatst en werd bij hun thuiskomst op de vloer van de slaapkamer aangetroffen. Ik vroeg aangever of er de laatste tijd eventueel nog vreemde mensen of werklui in hun woning aanwezig zijn geweest. Ik hoorde dat hij mij hierop antwoordde dat dit de afgelopen 10 tot 15 jaar niet het geval is geweest.’
7. Het hof heeft inzake het bewijs het volgende overwogen:
‘Verdachte wordt ervan verdacht zich schuldig te hebben gemaakt aan het plegen van diefstal met braak dan wel verbreking uit de woning van aangever [aangever] .
Verdachte heeft zijn betrokkenheid bij dit ten laste gelegde feit zowel in eerste aanleg als in hoger beroep ontkend. De raadsman heeft bepleit dat verdachte dient te worden vrijgesproken van het ten laste gelegde. Er is onvoldoende wettig en overtuigend bewijs voor betrokkenheid van verdachte bij deze inbraak.
Het hof overweegt als volgt.
Het hof gaat op grond van de bewijsmiddelen uit van de volgende feiten en omstandigheden. Tussen 30 juli 2022 en 6 augustus 2022 is ingebroken in de woning van aangever [aangever] en zijn vrouw aan [a-straat 1] in [plaats] . Uit het forensisch onderzoek blijkt dat de inbreker(s) het uitzetraam van de bijkeuken hebben geforceerd en hierdoor de woning zijn binnengekomen. De woning is onderzocht door een forensisch onderzoeker en er zijn verschillende DNA-sporen aangetroffen. Op één van de slaapkamers op de eerste verdieping is een rode plastic viskoffer aangetroffen die is doorzocht door de inbreker(s). Op een andere slaapkamer op de eerste verdieping is een metalen bus aangetroffen, deze is verplaatst door de inbreker(s). Ook daarop is een DNA-spoor aangetroffen. Bij het vergelijkend DNA-onderzoek is geconstateerd dat op de sluiting van de rode plastic viskoffer een DNA- mengprofiel is aangetroffen van minimaal twee donoren, waarvan in elk geval verdachte een mogelijke donor van het celmateriaal is. Hetzelfde geldt voor het op de metalen bus en het deksel van deze bus aangetroffen DNA-mengprofiel. Ten aanzien van de DNA-match op de metalen bus geldt dat de resultaten van het onderzoek extreem veel waarschijnlijker zijn wanneer de bemonstering van dit spoor DNA-materiaal bevat van verdachte en één onbekende, niet verwante persoon, dan wanneer de bemonstering van het spoor DNA-materiaal bevat van twee onbekende, niet verwante personen.
Het hof beschouwt de twee in de woning aangetroffen DNA-sporen als dadersporen, aangezien ze zijn aangetroffen op spullen die van de aangever waren. Uit de verklaringen van aangever volgt dat de viskoffer is doorzocht tijdens de inbraak en dat de metalen bus voorafgaand aan de inbraak achter een schot stond en na de inbraak in de slaapkamer stond en daarmee door de inbreker(s) is verplaatst.
Verdachte heeft ook niet betwist dat hij de donor van de sporen is, maar hij heeft een alternatief scenario geschetst voor de aanwezigheid van zijn DNA in de woning van aangever op de hiervoor benoemde voorwerpen. Hij heeft handschoenen (met zijn DNA erop) uitgeleend aan vrienden en bekenden. Ter onderbouwing van dit alternatieve scenario heeft verdachte in eerste aanleg een schriftelijke, overigens niet ondertekende, verklaring van [getuige 1] overgelegd. In die verklaring staat dat [getuige 1] en verdachte in de maand augustus 2022 meerdere keren in aanwezigheid van andere personen een dag met elkaar doorbrachten. Wanneer ze dan naar huis gingen, werden "er regelmatig dingen uitgeleend tegen de kou. Sjaal, Jas, Muts en Handschoenen”.
Hoewel uit deze verklaring niet expliciet volgt dat ook verdachte handschoenen aan mensen uitleende, wil het hof best van verdachte aannemen, dat er in de vriendenkring van verdachte wel eens sjaals, jassen, mutsen en handschoenen aan elkaar werden uitgeleend en dat ook verdachte zelf dat wel eens deed. Maar dat verklaart nog niet zonder meer hoe het DNA van verdachte op de spullen in de woning van de aangever is terechtgekomen. Daarvoor moet het alternatieve scenario op zijn minst iets concreter zijn. Zo heeft verdachte bijvoorbeeld niet concreet aangegeven om welke vrienden of familie het gaat aan wie hij handschoenen heeft uitgeleend en wanneer hij dat heeft gedaan. Dit terwijl hij op de zitting in hoger beroep bovendien heeft verklaard dat hij niemand in zijn omgeving kent die inbraken pleegt. Waarom dan toch zijn handschoenen bij de inbraak zouden zijn gebruikt, valt daarmee lastig in te zien.
De verklaring die verdachte heeft afgelegd, is daarom onvoldoende concreet en verifieerbaar, zodat het alternatieve scenario van verdachte niet, althans onvoldoende aannemelijk is geworden. De verklaring van verdachte zal het hof dan ook als ongeloofwaardig terzijde schuiven.
Gelet op de bewijsmiddelen en wat hiervoor is overwogen, is het hof van oordeel dat het verdachte is geweest die de inbraak heeft gepleegd. Het verweer dat het aangetroffen DNA-materiaal via secundaire overdracht is overgedragen op twee goederen in de woning wordt verworpen. Het hof acht op grond van de gebruikte bewijsmiddelen het tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen.’
8. Het proces-verbaal van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep, gehouden op 13 januari 2025, houdt onder meer het volgende in (met weglating van voetnoten):
‘De verdachte verklaart op vragen van de voorzitter:
Ik ben nooit in de woning geweest waar de inbraak heeft plaatsgevonden. Ik heb inderdaad bij de politie verklaard dat misschien mijn handschoenen tijdens de inbraak zijn gebruikt. U vraagt mij of ik mensen ken die inbraken plegen. Nee, dat zijn niet de mensen waarmee ik omga. U vraagt mij waarom ik dan denk dat de inbraak is gepleegd door iemand met mijn handschoenen nadat ik deze heb uitgeleend, terwijl ik geen mensen ken die dat zouden doen. Ik zou niet weten hoe mijn DNA-materiaal anders in de woning is terechtgekomen.
(…)
De raadsman voert het woord tot verdediging:
Ik verzoek het hof om het vonnis te bevestigen. Mijn cliënt is terecht vrijgesproken. Er is onvoldoende wettig en overtuigend bewijs voor zijn betrokkenheid bij de inbraak. Mijn cliënt heeft van meet af aan en consequent ontkend dat hij bij of in de woning is geweest. In deze zaak is het aangetroffen DNA-materiaal het enige bewijs. Zijn DNA-materiaal moet op een andere manier daar zijn terechtgekomen. Mijn cliënt heeft een verklaring gegeven voor het aantreffen van zijn DNA-materiaal die niet op voorhand hoogstens onaannemelijk is. Zijn verklaring wordt ook ondersteund door de verklaring van [getuige 1] . Het is dan aan het Openbaar Ministerie om zijn scenario te weerleggen. Wanneer er sprake is van redelijke twijfel bij het scenario van het Openbaar Ministerie dat verdachte in de woning is geweest en de dader was van de inbraak, dan moet vrijspraak volgen.
In eerste aanleg heeft de verdediging gevraagd om de metalen bus – waarvan de verdediging denkt dat daar handschoensporen op zitten – nader te onderzoeken. Toen bleek dat deze bus niet inbeslaggenomen is. Met dit onderzoek had de verklaring van mijn cliënt nader onderbouwd kunnen worden, namelijk dat er handschoenen zijn gebruikt bij de inbraak en dat het DNA-materiaal van mijn cliënt via zijn handschoenen in de woning is gekomen. Het inklimraam moest open gewrikt worden en vervolgens open gehouden worden om in te kunnen klimmen.
In de jurisprudentie is de algemene lijn dat enkel DNA-materiaal onvoldoende is voor een bewezenverklaring, zeker als het gaat om DNA-materiaal op een verplaatsbaar voorwerp. Het gaat ook nog eens om een mengspoor, waarbij geldt dat de donor van dat andere DNA-materiaal niet terechtstaat Ik verwijs naar een vrijsprekend vonnis van de rechtbank Midden-Nederland van 15 juli 2020, waarbij DNA was aangetroffen op een handschoen en een bivakmuts, waarbij er ook DNA van een ander dan de verdachte was aangetroffen. In het vonnis van een andere zaak met parketnummer 16-097680-22 ging het om een DNA-mengprofiel in een handschoenafdruk, gezet in een vingerafdruk op een spiegel in de woning. Het scenario dat de handschoen het DNA-materiaal heeft verplaatst was technisch gezien mogelijk. In een andere zaak met parketnummer 16-254993-22 heeft de rechter commissaris geen ernstige bezwaren voor de diefstal aangenomen, nu er enkel een DNA-mengprofiel op een schroevendraaier is aangetroffen. Ik verwijs ook naar een vrijsprekend vonnis in een andere strafzaak met parketnummer 16-263988-22, waarbij DNA-materiaal op een flesje is aangetroffen, waarbij de verdachte heeft verklaard te hebben geholpen met verhuizen, waardoor er DNA-materiaal op een handschoen of schroevendraaier is achtergebleven. Opmerking griffier: de raadsman legt een kopie van pagina 2 van 4 van het vonnis van de zaak met parketnummer 16 263988-22 over, deze kopie is in het dossier gevoegd.
(…)
De advocaat-generaal repliceert:
De omstandigheid dat het metalen busje niet inbeslaggenomen is, is spijtig, maar dat maakt niet dat de procedure in zijn geheel als oneerlijk moet worden beschouwd. Ook het aantreffen van een handschoenspoor had de verdachte niet vrijgepleit, nu ook verdachte zelf gebruik kan hebben gemaakt van handschoenen. Verdachte heeft aangegeven dat hij zijn handschoenen heeft uitgeleend. Ik wil dat best aannemen, maar dan blijft het zo dat verdachte heeft aangegeven dat hij niemand kent die inbraken pleegt. Er is sprake van wettig en overtuigend bewijs, vervolgens is het dan aan de verdediging om een concreet en verifieerbaar alternatief scenario aan te dragen en daaraan is niet voldaan. Dat je je handschoenen aan deze en genen uitleent, is te weinig concreet.
De raadsman dupliceert:
Het Openbaar Ministerie gaat erin mee dat mijn cliënt handschoenen heeft uitgeleend. Dat wil zeggen dat mijn cliënt zijn handschoenen met daarop zijn DNA-materiaal heeft meegegeven aan andere mensen. Er zijn dus handschoenen met het DNA-materiaal van mijn cliënt in omloop. Dat is een begin van aannemelijkheid. Vervolgens wil de verdediging dat er essentieel onderzoek plaatsvindt aan het metalen busje, om te bezien of dit door de inbreker is vastgehouden en om het standpunt van de verdediging nader te onderbouwen. Er is immers een mengprofiel aangetroffen en daarmee DNA van een onbekend gebleven ander. Dan blijkt dat dit onderzoek niet mogelijk is omdat het busje er niet meer is. Het politieonderzoek is zodoende op essentiële onderdelen gebrekkig geweest. Het was geen eerlijke procedure “as a whole”. Ik zal op dit punt geen formeel verweer voeren, desondanks is het aan het hof om te bezien of sprake is geweest van een eerlijk proces. Met dit in het achterhoofd zal tot een vrijspraak moeten worden gekomen.’
Bespreking van het middel
9. De steller van het middel voert aan dat het hof op en aantal punten het recht niet goed toepast, althans dat de verwerping op deze punten niet begrijpelijk is. In de eerste plaats zou de kennelijke gevolgtrekking dat de verklaring onvoldoende aannemelijk is geworden omdat deze onvoldoende concreet en verifieerbaar is, rechtens onjuist zijn. Het hof zou hiermee een eis aan een alternatieve verklaring stellen die het recht niet kent. Het zou voorts onjuist zijn dat en onbegrijpelijk zijn waarom de verklaring die omtrent het DNA-mengprofiel is afgelegd onvoldoende aannemelijk zou zijn geworden omdat deze onvoldoende concreet en verifieerbaar zou zijn. In de tweede plaats zou onjuist althans onbegrijpelijk zijn hoe het hof de alternatieve verklaring heeft beoordeeld. In de derde plaats zou onjuist of onbegrijpelijk zijn dat het hof het met de alternatieve verklaring samenhangende verzoek tot nader onderzoek naar het metalen busje niet (zo begrijp ik) bij de beoordeling van de alternatieve verklaring heeft betrokken.
10. Deze deelklachten lenen zich voor een gezamenlijke bespreking.
11. Uw Raad heeft in een arrest van 16 maart 2010 het volgende overwogen:
‘2.5. Als uitgangspunt heeft te gelden dat ingeval een verdachte het hem tenlastegelegde bestrijdt met een alternatieve lezing van de gebeurtenissen, die niet met een bewezenverklaring zou stroken, de rechter - indien hij tot een bewezenverklaring komt - die aangedragen alternatieve gang van zaken zal moeten weerleggen.
Dat kan geschieden door opneming van bewijsmiddelen of vermelding, al dan niet in een nadere bewijsoverweging, van aan wettige bewijsmiddelen te ontlenen feiten en omstandigheden die de alternatieve lezing van de verdachte uitsluiten. Een dergelijke weerlegging is echter niet steeds vereist. In voorkomende gevallen zal de rechter ter weerlegging kunnen oordelen dat de door de verdachte gestelde alternatieve toedracht niet aannemelijk is geworden dan wel dat de lezing van de verdachte als ongeloofwaardig terzijde moet worden gesteld. Ten slotte kunnen zich gevallen voordoen waarin de lezing van de verdachte zo onwaarschijnlijk is, dat zij geen uitdrukkelijke weerlegging behoeft.’
12. Het hof heeft overwogen dat de verklaring die de verdachte heeft afgelegd ‘onvoldoende concreet en verifieerbaar (is), zodat het alternatieve scenario van verdachte niet, althans onvoldoende aannemelijk is geworden’. Het hof wijst er daarbij op dat de verdachte ‘niet concreet (heeft) aangegeven om welke vrienden of familie het gaat aan wie hij handschoenen heeft uitgeleend en wanneer hij dat heeft gedaan’. Anders dan de steller van het middel meen ik dat het hof de omstandigheid dat de verdachte niet (concreet) heeft verklaard aan wie hij de handschoenen heeft uitgeleend en die verklaring aldus niet verifieerbaar heeft gemaakt, bij de beoordeling van de aannemelijkheid heeft mogen betrekken. Juist de omstandigheid dat verifieerbare details worden genoemd, geeft een verklaring een begin van aannemelijkheid. Als de verdachte de naam had genoemd van degene aan wie hij de handschoenen zou hebben uitgeleend, had deze verklaring kunnen worden onderzocht. Door bij de toetsing van de aannemelijkheid van de verklaring van de verdachte te kijken naar de mate waarin die verklaring concreet en verifieerbaar is, heeft het hof dus geen te zware eis gesteld. Het is tegen deze achtergrond ook geenszins onjuist of onbegrijpelijk hoe het hof de ‘alternatieve verklaring’ heeft beoordeeld. Onjuist of onbegrijpelijk is evenmin dat het hof het verzoek tot onderzoek aan het metalen busje niet bij de beoordeling heeft betrokken. Ook als uit nader onderzoek aannemelijk zou zijn geworden dat handschoenen zijn gebruikt bij de inbraak, maakt dat (bij het ontbreken van nadere gegevens) nog niet aannemelijk dat de verdachte zijn handschoenen ten tijde van de inbraak aan een derde die de inbraak heeft gepleegd, zou hebben uitgeleend.
13. Het middel faalt.
Afronding
14. Het middel faalt. In verband met de afdoening in cassatie wijs ik erop dat de verdachte in eerste aanleg is vrijgesproken. Ambtshalve heb ik geen gronden aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoren te geven.
15. Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.
De Procureur-Generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden
AG