Conclusie AG. Meerdere Opiumwetdelicten en witwassen. Het eerste middel klaagt tevergeefs over het oordeel…

1.1

1.2

Het cassatieberoep is ingesteld namens de verdachte. R.J. Baumgardt en M.J. van Berlo, beiden advocaat in Rotterdam, hebben twee middelen van cassatie voorgesteld.

1.3

Het eerste middel klaagt over de onttrekking aan het verkeer van in beslag genomen medicijnen. Het tweede middel klaagt over schending van de inzendtermijn in cassatie.

2.1

Het middel komt op tegen het oordeel van het hof dat de inbeslaggenomen strips Temazepam, drie Cobrapillen en een doos Kamagra moeten worden onttrokken aan het verkeer, omdat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of met het algemeen belang. Aangevoerd wordt dat de verdachte niet is veroordeeld voor een overtreding van de Geneesmiddelenwet en het hof heeft nagelaten te motiveren waarom het enkele bezit van deze als reguliere geneesmiddelen te karakteriseren medicijnen in strijd is met de wet of met het algemeen belang.

2.2

Het bestreden arrest houdt onder meer in:

2.3

Uit het bestreden arrest kan niet worden opgemaakt op basis van welke bepaling (art. 36c of art. 36d Sr) het hof heeft beslist tot onttrekking aan het verkeer. Een daarop toegesneden motivering ontbreekt en een grondslag is ook niet af te leiden uit de door het hof toegepaste wettelijke voorschriften. Daarover klaagt het middel echter niet.

2.4

De klacht in cassatie is toegespitst op het in zowel art. 36c als art. 36d Sr voor de toepassing van de maatregel van onttrekking aan het verkeer besloten liggende vereiste dat het desbetreffende voorwerp van zodanige aard is dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of met het algemeen belang. Het moet daarbij gaan om een voorwerp waarvan de aard relevant is in die zin dat het ongecontroleerde bezit, al dan niet in samenhang met het redelijkerwijs te verwachten gebruik daarvan, juist in verband met die aard, in strijd is met de wet of het algemeen belang. Uit de wetsgeschiedenis volgt dat onttrekking aan het verkeer is beperkt tot voorwerpen die niet slechts in handen van de dader, maar in handen van het publiek in het algemeen gevaarlijk zijn.

2.5

Daarmee is het middel gedoemd te falen. Anders dan de stellers van het middel willen, is van reguliere geneesmiddelen geen sprake. Temazepam is immers een middel dat staat vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst II. Van Kamagra en Cobra pillen is, zo al niet algemeen bekend, direct vindbaar dat dit illegale alternatieven zijn voor Viagra (dat overigens ook niet vrij verkrijgbaar is). In aanmerking genomen dat ook de rechtbank had beslist tot onttrekking aan het verkeer van deze voorwerpen en de verdediging daarover in hoger beroep geen enkele opmerking heeft gemaakt, terwijl de advocaat-generaal in hoger beroep heeft gevorderd dat het beslag conform het vonnis van de rechtbank wordt afgedaan, komt het oordeel van het hof dat het ongecontroleerde bezit van Temazapan, Kamagra en Cobra pillen in strijd is met de wet of het algemeen belang mij niet onbegrijpelijk voor en is het toereikend gemotiveerd.

3.1

Het middel klaagt dat de redelijke termijn als bedoeld in art. 6 lid 1 EVRM in de cassatiefase is overschreden, omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden.

3.2

Namens de verdachte is op 7 oktober 2024 cassatie ingesteld. De stukken van het geding zijn op 1 augustus 2025 binnengekomen. Daarmee is de inzendtermijn van acht maanden met bijna twee maanden overschreden. Het middel klaagt daarover terecht. Nu een voortvarende behandeling die de overschrijding van de inzendtermijn zou kunnen compenseren niet meer mogelijk is, moet het vorengaande leiden tot vermindering van de opgelegde gevangenisstraf in een mate die de Hoge Raad gepast zal voorkomen.

4.1

Het eerste middel faalt en kan worden afgedaan met een aan art. 81 lid 1 RO ontleende motivering. Het tweede middel is terecht voorgesteld.

4.2

Ambtshalve heb ik geen gronden aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoren te geven.

4.3

Deze conclusie strekt tot vernietiging van de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft de hoogte van de opgelegde gevangenisstraf, tot vermindering daarvan naar de gebruikelijke maatstaf en tot verwerping van het beroep voor het overige.