Strafrecht overig
Conclusie AG. Verstekverlenging en niet-ontvankelijkverklaring hoger beroep door hof omdat geen grieven zijn…
Parket bij de Hoge Raad, 6 oktober 2026
ECLI:NL:PHR:2026:895 · Parket bij de Hoge Raad · 6 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/parket-bij-de-hoge-raad/strafrecht/strafrecht-overig/ecli-nl-phr-2026-895
Zaakgegevens
Op 6 oktober 2026 heeft het Parket bij de Hoge Raad een conclusie genomen in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Parket bij de Hoge RaadParket bij de Hoge RaadHet onafhankelijke parket van de procureur-generaal en de advocaten-generaal, die de Hoge Raad adviseren in conclusies.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 6 oktober 2026
- Datum publicatie
- 18 september 2026
- Zaaknummer
- 26/00607
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- ECLI
- ECLI:NL:PHR:2026:895
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Conclusie AG. Verstekverlenging en niet-ontvankelijkverklaring hoger beroep door hof omdat geen grieven zijn ingediend. Achteraf blijkt de verdachte ten tijde van de zitting van het hof uit anderen hoofde gedetineerd te zijn geweest. Verstekverlenning daarom onterecht. Conclusie strekt tot vernietiging en terugwijzing.
Procesgang
Conclusie A-GConclusie A-GEen onafhankelijk advies aan de Hoge Raad over hoe de zaak beslist moet worden. De Hoge Raad hoeft dat advies niet te volgen.Meer uitleg · 6 oktober 2026deze uitspraak
ECLI:NL:PHR:2026:895
Hoge Raad · 10 november 2026
ECLI:NL:HR:2026:1851
Conclusie
PROCUREUR-GENERAAL
BIJ DE
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
Nummer 26/00607
Zitting 6 oktober 2026
CONCLUSIE
M.E. van Wees
In de zaak
[verdachte] ,
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1988,
hierna: de verdachte.
-
De verdachte is bij verstekarrest van 12 februari 2026 door het gerechtshof Den Haag (parketnr. 22-001169-25) niet-ontvankelijk verklaard in het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Den Haag van 1 april 2025 (parketnr. 09-049223-25).
-
Het cassatieberoep is ingesteld namens de verdachte en G.J.P.M. Mooren, advocaat in Tilburg, heeft één middel van cassatie voorgesteld.
-
Het middel klaagt dat het hof ten onrechte verstek heeft verleend tegen de niet-verschenen verdachte aangezien deze ten tijde van de behandeling van zijn zaak ter terechtzitting in hoger beroep uit anderen hoofde was gedetineerd en hij niet vrijwillig afstand heeft gedaan van zijn recht om bij de behandeling van zijn zaak aanwezig te zijn.
-
Bij de stukken bevindt zich een akte van uitreiking die inhoudt dat de dagvaarding om te verschijnen op de terechtzitting in hoger beroep van 12 februari 2026 op 9 januari 2026 is uitgereikt aan de medewerker van het openbaar ministerie, omdat de woon- of verblijfplaats van de geadresseerde niet bekend was.
-
Het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep van 12 februari 2026 houdt voorts het volgende in:
“De verdachte, gedagvaard als:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1988,
thans zonder bekende vaste woon- of verblijfplaats hier te lande,
is niet ter terechtzitting verschenen.
Als raadsman van de verdachte is ter terechtzitting aanwezig mr. G.J.P.M. Mooren, advocaat te Tilburg, die mededeelt niet door de verdachte uitdrukkelijk te zijn gemachtigd de verdediging te voeren.
Dit proces-verbaal behelst een zakelijke weergave van hetgeen op de terechtzitting is voorgevallen en beslist.
Het gerechtshof verleent verstek tegen de niet-verschenen verdachte.
De advocaat-generaal draagt de zaak voor. Aansluitend maakt zij melding van de omstandigheid dat door of namens de verdachte geen grieven tegen het op 1 april 2025 gewezen vonnis zijn ingediend. Om die reden vordert de advocaat-generaal de niet-ontvankelijkverklaring van de verdachte in het hoger beroep.
De raadsman doet een verzoek tot aanhouding van de behandeling van de zaak. Ter onderbouwing van het verzoek voert hij aan dat hij in de gelegenheid wenst te worden gesteld om de komende tijd te proberen contact met de verdachte te krijgen, zodat de verdachte hem dan alsnog kan machtigen de verdediging te voeren. In dit verband deelt de raadsman nog mede dat hij na het instellen van het hoger beroep geen contact meer met de verdachte heeft kunnen krijgen. Hij heeft geen opmerkingen ten aanzien van de betekening van de dagvaarding van de verdachte om vandaag ter terechtzitting in hoger beroep te verschijnen.
Desgevraagd door de voorzitter stelt de advocaat-generaal zich op het standpunt dat het aanhoudingsverzoek dient te worden afgewezen.
Hierop onderbreekt het hof het onderzoek voor beraad.
Na beraad en hervatting van het onderzoek deelt het hof bij monde van de voorzitter mede dat het hof het verzoek van de raadsman heeft opgevat als een beroep op het recht van de verdachte bij de behandeling van zijn zaak aanwezig te zijn. Dit verzoek is op zich redelijk en aannemelijk. Het hof dient vervolgens een belangenafweging te maken, namelijk tussen enerzijds het belang dat de samenleving heeft bij een doeltreffende en spoedige berechting en anderzijds het belang van de verdachte bij het kunnen uitoefenen van zijn aanwezigheidsrecht. Met het oog op die belangenafweging stelt het hof vast dat de raadsman na het instellen van het hoger beroep tegen het in de onderhavige strafzaak gewezen vonnis geen contact meer met de verdachte heeft kunnen krijgen. Hieruit leidt het hof af dat de verdachte zelf ook geen contact met zijn raadsman heeft opgenomen. Dit is extra opvallend omdat uit een hem betreffend uittreksel Justitiële Documentatie is gebleken dat de verdachte op 23 januari 2026 in het kader van een andere strafzaak tegen hem voor het gerechtshof Den Bosch moest verschijnen. Kennelijk heeft de verdachte ook in die zaak geen contact met zijn advocaat opgenomen.
Omdat de verdachte zelf heeft nagelaten om in het kader van de voortgang van de onderhavige strafzaak contact met zijn raadsman op te nemen, terwijl voorts van geen enkele verhindering aan de zijde van de verdachte is gebleken, is het hof van oordeel dat het belang van de samenleving bij een doeltreffende en spoedige berechting zwaarder dient te wegen dan het belang van de verdachte bij het kunnen uitoefenen van zijn aanwezigheidsrecht. Het hof wijst het verzoek tot aanhouding van de behandeling van de zaak dan ook af.”
6. In cassatie is – door middel van aanhechting aan de schriftuur – overgelegd een detentieverklaring d.d. 3 april 2026 van de Penitentiaire Inrichting [...], locatie [...], inhoudende dat de verdachte op 11 februari 2026 in de PI [...] is geplaatst, en voorts dat de einddatum van de detentie vooralsnog is vastgesteld op 16 juli 2026.
7. Uit het hiervoor onder 6 vermelde stuk – aan de herkomst en betrouwbaarheid waarvan in redelijkheid niet behoeft te worden getwijfeld – moet worden afgeleid dat de verdachte ten tijde van de behandeling van zijn zaak in hoger beroep in verband met een andere strafzaak was gedetineerd, zodat de beslissing van het hof om tegen de verdachte verstek te verlenen en het onderzoek ter terechtzitting voort te zetten, achteraf bezien onjuist was. Gelet op het grote belang van de verdachte om bij de behandeling van zijn zaak aanwezig te zijn, brengt het vorenoverwogene mee dat de verdachte de mogelijkheid dient te hebben om zijn zaak alsnog in hoger beroep in zijn tegenwoordigheid te doen behandelen. Dit leidt ertoe dat het bestreden arrest moet worden vernietigd en dat de zaak moet worden teruggewezen opdat deze opnieuw wordt berecht en afgedaan. Het middel is derhalve terecht voorgesteld.
8. Deze conclusie strekt tot vernietiging van de bestreden uitspraak en tot terugwijzing van de zaak naar het gerechtshof Den Haag, opdat de zaak opnieuw wordt berecht en afgedaan.
De Procureur-Generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden
AG