Strafrecht overig
Conclusie AG. Vervoeren cocaïne. Middel klaagt over wetenschap verdachte t.a.v. in zijn auto aangetroffen…
Parket bij de Hoge Raad, 27 oktober 2026
ECLI:NL:PHR:2026:925 · Parket bij de Hoge Raad · 27 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/parket-bij-de-hoge-raad/strafrecht/strafrecht-overig/ecli-nl-phr-2026-925
Zaakgegevens
Op 27 oktober 2026 heeft het Parket bij de Hoge Raad een conclusie genomen in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Parket bij de Hoge RaadParket bij de Hoge RaadHet onafhankelijke parket van de procureur-generaal en de advocaten-generaal, die de Hoge Raad adviseren in conclusies.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 27 oktober 2026
- Datum publicatie
- 27 september 2026
- Zaaknummer
- 25/01114
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- ECLI
- ECLI:NL:PHR:2026:925
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Conclusie AG. Vervoeren cocaïne. Middel klaagt over wetenschap verdachte t.a.v. in zijn auto aangetroffen cocaïne en over schending cautieplicht i.v.m. uitleveringsvordering a.b.i. art. 9 lid 3 OW. Conclusie strekt tot verwerping van het beroep.
Conclusie
PROCUREUR-GENERAAL
BIJ DE
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
Nummer 25/01114
Zitting 27 oktober 2026
CONCLUSIE
D.J.M.W. Paridaens
In de zaak
[verdachte] ,
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1996,
hierna: de verdachte.
1 Inleiding
De verdachte is bij arrest van 25 maart 2025 door het gerechtshof Den Haag wegens “opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod” veroordeeld tot een gevangenisstraf van tien maanden, waarvan zeven voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren en met aftrek van het voorarrest.
Namens de verdachte heeft J.J.J. van Rijsbergen, advocaat in Breda, één middel van cassatie voorgesteld.
2 Het middel
Het middel bevat de klacht dat het hof ontoereikend gemotiveerd heeft geoordeeld dat de verdachte wetenschap had van de aanwezigheid van de blokken cocaïne die in zijn auto zijn aangetroffen. Het antwoord “nee, alleen die blokken” dat de verdachte heeft gegeven op de vraag van de verbalisant of er nog meer verdovende middelen in de auto lagen en zijn sommatie om deze in dat geval uit te leveren, is hiervoor niet voldoende.
Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat:
“hij op 10 juli 2023 in Nederland opzettelijk heeft vervoerd een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de opiumwet behorende lijst I”.
De bewezenverklaring berust op de volgende bewijsmiddelen:
“1.
Een proces verbaal van bevindingen d.d. 10 juli 2023 van de politie Eenheid Rotterdam met nr. PL1700-2023219690-2. Dit proces-verbaal houdt onder meer in - zakelijk weergegeven - (blz. 4-5 procesdossier):
als relaas van de betreffende verbalisanten of van één van hen:
Op maandag 10 juli 2023 reden wij verbalisanten op de autosnelweg A16 rechts, ter hoogte van de Brienenoordbrug. Aldaar zou een ANPR-hit zijn geweest van een voertuig waarin wapens en explosieven aanwezig zouden zijn. Het zou gaan om een auto voorzien van het Nederlandse kenteken: [kenteken] .
Wij zagen het voertuig rijden op de A16 en gaven de auto een stopteken. Wij zagen dat er één persoon in het voertuig zat. Ik, verbalisant [verbalisant 1] , vroeg de man of er strafbare goederen, wapens en/of drugs in het voertuig had liggen. Ik hoorde dat de man zei dat dit niet zo was. Ik hoorde dat hij zei dat hij zijn rugzak met laptop had opgehaald in Rotterdam. Wij zijn vervolgens met de man naar de [a-straat] in [plaats] gereden om daar de controle te vervolgen. De man bleek later genaamd: [verdachte] , geboren op [geboortedatum] 1996 in [geboorteplaats] .
Ik, verbalisant [verbalisant 2] , zag achter de bijrijdersstoel een zwarte rugtas op de vloer staan. Ik nam de rugtas in beslag om deze verder te kunnen onderzoeken. Toen ik de rugtas optilde voelde ik dat het een zware rugtas was. Ik taste de buitenzijde af voordat ik de rugtas opende. Ik voelde dat er iets vierkants in de rugtas zat. Ik, verbalisant [verbalisant 2] , opende de rugtas. Ik zag een plastic boodschappen tasje van de supermarkt Albert Heijn. Hierop haalde ik de plastic tas uit de rugzak. Toen voelde ik dat dit tasje zwaar was en zag ik een vierkante vorm in het tasje. Toen ik het tasje opende zag ik daar een plastic Albert Heijn tasje weer dichtgeknoopt. Hierop kreeg ik het vermoeden dat er mogelijk verdovende middelen in het tasje kon zitten. Toen ik met handschoenen weer dit tasje had open gemaakt trof ik weer een dicht geknoopte Albert Heijn plastic boodschappen tasje aan. Vervolgens heb ik ook dit plastic tasje geopend en zag ik mij ambtshalve bekende blokken verdovende middelen onder in het tasje liggen. Ik zag dat deze blokken verpakt in plastic waren en dat ze rechthoekig van vorm waren. Ik verbalisant zag 3 blokken maar dan zouden er eventueel ook meer kunnen zijn. Vervolgens heb ik verbalisant deze verdovende middelen inbeslaggenomen.
Toen ben ik verbalisant [verbalisant 2] naar de bestuurder/verdachte van het voertuig gelopen en heb ik hem vertelde dat hij was aangehouden ter zake overtreding van de Opiumwet. Ik vorderde hem de uitlevering van nog enige verdovende middelen in de auto. Ik hoorde de verdachte zeggen: "Nee alleen die blokken”.
[…]
5.
Het proces-verbaal van de raadsheer-commissaris , belast met de behandeling van strafzaken bij het gerechtshof Den Haag van 14 oktober 2024. Dit proces-verbaal houdt onder meer in - zakelijk weergegeven -:
als de op 14 oktober 2024 tegenover deze raadsheer-commissaris afgelegde verklaring van verbalisant [verbalisant 2] :
Ik ben de auto van de verdachte gaan doorzoeken. Daar trof ik op de achterbank een rugtas aan. Ik voelde dat die best zwaar was. Toen heb ik die tas geopend en zag ik al een soort verpakking. Ik herkende die verpakking. Het was een verpakking hoe drugs meestal verpakt worden. Dat heb ik met mijn handschoenen opengemaakt en toen kwam ik een blok tegen. Toen heb ik de verdachte verteld dat hij werd aangehouden. Wat mij opviel, is dat hij bij de aanhouding zei: oh voor die blokken? Dat vond ik vreemd omdat ik dat helemaal niets had gezegd over blokken.
U zegt mij dat ik zou hebben gezegd dat ik "de uitlevering vorderde van de eventuele overige drugs" U vraagt mij of ik dat inderdaad zo heb gezegd. Ik denk het wel. Meestal doe ik dat zo met drugs en wapens. Ik probeer dan formeel te zijn. Wat ik mij herinner is dat ik het gek vond dat hij over blokken begon terwijl ik dat helemaal niet had gezegd. Ik vond het antwoord gek, want hij wist kennelijk wat er in die tas zat. Ik had hem op dat moment nog niet verteld dat ik blokken in die tas had aangetroffen.”
Voorts heeft het hof de volgende bewijsoverwegingen in het arrest opgenomen:
“De raadsvrouw van de verdachte heeft ter zitting in hoger beroep vrijspraak bepleit. Hiertoe heeft zij - zakelijk weergegeven - aangevoerd dat de verdachte geen wetenschap heeft gehad van de aanwezigheid van verdovende middelen in de auto.
De verdachte heeft ter zitting in eerste aanleg en in hoger beroep - samengevat - verklaard dat hij een laptop voor een vriend moest ophalen in Rotterdam. De rugtas, waarin die laptop zou zitten is door iemand anders in zijn auto is gezet. Hij kreeg een adres in Oudenbosch, waar hij de rugtas moest afleveren. Dit was geen exact adres, maar hij zou gebeld worden door zijn vriend en die zou zeggen aan wie hij de tas moest geven.
Het hof overweegt hieromtrent als volgt.
Het hof stelt op grond van de bewijsmiddelen vast dar de verdachte op 10 juli 2023 is aangehouden in een auto waar achter de bijrijdersstoel een rugtas met verdovende middelen is aangetroffen, in deze rugtas zaten vier verpakte blokken wit poeder. Drie blokken van ongeveer een kilo bleken cocaïne te bevatten. Het vierde blok testte negatief op cocaïne. De verdachte was de bestuurder en enig inzittende van de auto.
Vaststaat dat de verdachte - als bestuurder van de auto waarin de cocaïne werd vervoerd - beschikkingsmacht over de verdovende middelen heeft gehad. Het hof acht de verklaring van verdachte dat hij geen wetenschap had van de cocaïne in de rugzak ongeloofwaardig. Het hof neemt hierbij in aanmerking dat uit het proces-verbaal van bevindingen van 10 juli 2023 blijkt dat verbalisant [verbalisant 2] , na het aantreffen van de verdovende middelen in de rugzak, naar de verdachte is gelopen en vervolgens van hem de uitlevering heeft gevorderd van eventuele andere verdovende middelen in het voertuig. Hierop heeft de verdachte geantwoord met de woorden: "Nee, alleen die blokken.". Het hof is van oordeel dat, gezien het antwoord van de verdachte, kan worden vastgesteld dat hij op de hoogte was van de inhoud van de rugtas en derhalve wetenschap had van de aanwezigheid van de cocaïne. De stelling van de verdachte dat de verbalisant het had over ‘blokken harddrugs’ en dat zijn reactie daardoor was ingegeven, wordt weerlegd door de verklaring van de verbalisant bij het verhoor door de raadsheer-commissaris dat de verbalisant het gek vond dat de verdachte begon over blokken, terwijl hij dat helemaal niet had gezegd en dat hij daaruit afleidde dat de verdachte kennelijk wist wat er in de tas zat.
Gelet op het voorgaande is het hof dan ook van oordeel dat de verdachte wist dat er verdovende middelen in de rugtas zaten en dat hij derhalve opzet had op het vervoeren van de harddrugs.”
In de toelichting op het middel wordt aangevoerd dat, nu uit de door het hof gebezigde bewijsmiddelen blijkt dat de auto van de verdachte in zijn aanwezigheid is doorzocht en dat de verdachte dus de mogelijkheid heeft gehad om gade te slaan hoe de doorzoeking van zijn auto verliep en wat daarin eventueel werd gevonden, uit zijn antwoord niet kan blijken dat hij reeds tijdens het vervoeren van de tas wetenschap had dat daarin blokken cocaïne zaten. Voorts wordt aangevoerd dat de vraag van de verbalisant of er zich in zijn auto nog andere verdovende middelen bevonden en zijn sommatie om deze dan uit te leveren een verhoorvraag is. Nu de verdachte niet de cautie heeft gehad, is het gebruik van deze verklaring tot het bewijs in strijd met art. 27 lid 1 Sv en art. 6 EVRM.
Het middel faalt. Uit bewijsmiddel 1 blijkt dat een verbalisant op de vloer achter de bijrijdersstoel van de auto van de verdachte een rugzak heeft zien staan en deze in beslag heeft genomen om deze verder te onderzoeken en dat hij – nadat hij bij het doorzoeken van de rugzak blokken verdovende middelen had aangetroffen – naar de verdachte is toegelopen. Hieruit valt af te leiden dat de verbalisant de rugzak niet in het bijzijn van de verdachte heeft doorzocht. Verder blijkt uit bewijsmiddel 5 dat de betreffende verbalisant heeft verklaard dat hij het vreemd vond dat de verdachte zelf begon over ‘blokken’, terwijl hij daarover niets had gezegd. Ook dit wijst erop dat het onderzoek van de rugzak niet in het bijzijn van de verdachte heeft plaatsgevonden. Daarmee kan uit het antwoord van de verdachte wel degelijk blijken dat hij reeds tijdens het vervoeren van de rugzak wetenschap had dat daarin blokken cocaïne zaten. Bovendien wijs ik erop dat het verweer dat is gevoerd ter terechtzitting in hoger beroep inhoudt dat de verbalisant heeft gezegd dat er blokken in de auto waren aangetroffen en dat het antwoord van de verdachte om die reden (en dus niet omdat de verdachte de blokken heeft gezien tijdens de doorzoeking) niet belastend is. Dat de verdachte de blokken tijdens de doorzoeking heeft gezien, is een verweer dat niet voor het eerst in cassatie kan worden gevoerd, omdat de beoordeling hiervan feitelijke vaststellingen vereist.
Het argument dat sprake is geweest van een verhoorsituatie toen de verbalisant sommeerde eventuele andere drugs in de auto uit te leveren, gaat evenmin op. De Opiumwet bevat de bevoegdheid om de verdachte te vorderen verdovende middelen uit te leveren (zie art. 9 lid 3 Opiumwet). Een cautie hoeft bij een dergelijke vordering niet te worden gegeven, ook niet als de vordering gepaard gaat met een, al dan niet in vragende vorm gestelde, toelichting op die vordering.
3 Slotsom
Het middel faalt. Afdoening met art. 81 lid 1 RO ligt niet in de rede, nu in cassatie wordt geklaagd over de bewijsvoering van een feit waarvoor de verdachte in eerste aanleg is vrijgesproken.
Ambtshalve heb ik geen grond aangetroffen die tot vernietiging van de bestreden uitspraak aanleiding behoort te geven.
Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.
De procureur-generaal
bij de Hoge Raad der Nederlanden
AG