Bij besluit van 4 november 2010 heeft het college de voorschriften, verbonden aan de bij besluit van 8…

Uitspraak in het geding tussen:

en

1. Procesverloop

Bij besluit van 4 november 2010 heeft het college de voorschriften, verbonden aan de bij besluit van 8 oktober 1990 aan de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid Kuwait Petroleum (Nederland) B.V. krachtens de Hinderwet verleende vergunning voor een tankstation inclusief de opslag en verkoop van LPG aan de Stationsweg 8 te Harlingen aangevuld. Dit besluit is op 11 november 2010 ter inzage gelegd.

Tegen dit besluit hebben de Stichting en MAH bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 22 december 2010, beroep ingesteld.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

De Stichting en MAH hebben nadere stukken ingediend.

De Afdeling heeft de zaak op 5 december 2011 ter zitting gevoegd behandeld met zaak nr. 201104234/1, waar de Stichting en MAH, vertegenwoordigd door mr. E. Broeren, advocaat te Breda, en H.A.L. Mintjes en J.J. van Weerlee, en het college, vertegenwoordigd door mr. M.J.L. Kremer, werkzaam bij de gemeente, en ing. K. Bokma, zijn verschenen. Voorts is Kuwait Petroleum (Nederland) B.V., vertegenwoordigd door J. Hogenboom en E. Prins, als partij gehoord.

Na de behandeling ter zitting heeft de Afdeling de zaken weer gesplitst.

2. Overwegingen

2.1. Bij het bestreden besluit is, voor zover hier van belang, voorgeschreven dat de doorzet van LPG beneden de 500 m3 per jaar dient te blijven.

2.2. Het beroep van de Stichting en MAH komt er in de kern op neer dat het college niet heeft mogen volstaan met het beperken van de doorzet van LPG, omdat vanwege de gevolgen voor de externe veiligheid het noodzakelijk zou zijn de vergunning voor zover het de LPG-activiteiten betreft in te trekken.

2.2.1. Bij besluit van 25 januari 2011 heeft het college een verzoek van de Stichting en MAH om intrekking van de vergunning vanwege de gevolgen voor de externe veiligheid afgewezen. Bij uitspraak van heden, in zaak nr. 201104234/1, heeft de Afdeling het door hen daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Reeds gelet hierop faalt de beroepsgrond dat intrekking van de vergunning noodzakelijk is.

2.3. Het beroep is ongegrond.

2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

verklaart het beroep ongegrond.

Aldus vastgesteld door mr. J.H. van Kreveld, voorzitter, en mr. P.A. Offers en mr. F.C.M.A. Michiels, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.J. van der Zijpp, ambtenaar van staat.

Uitgesproken in het openbaar op 11 januari 2012

262-693.