Bij besluit van 3 augustus 2007 heeft het college van burgemeester en wethouders van Middelburg (hierna: het…

Uitspraak op het hoger beroep van:

de Belangenvereniging van A tot Z en [appellant sub 2]

en

het college van burgemeester en wethouders van Middelburg.

1. Procesverloop

Bij besluit van 3 augustus 2007 heeft het college van burgemeester en wethouders van Middelburg (hierna: het college) aan de gemeente Middelburg bouwvergunning verleend voor het tijdelijk dichtzetten van muur- en dakopeningen met underlaymentplaten in de panden op de percelen plaatselijk bekend als Koningstraat 4, 6, 14, 16 en 18 te Middelburg (hierna: de panden).

Bij uitspraak van 12 maart 2009, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank Middelburg (hierna: de rechtbank) de door de Belangenvereniging en [appellant sub 2] daartegen ingestelde beroepen ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht.

Tegen deze uitspraak hebben de Belangenvereniging en [appellant sub 2] bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 22 april 2009, hoger beroep ingesteld. De gronden van het hoger beroep zijn aangevuld bij brief van 2 juni 2009.

Het college heeft een verweerschrift ingediend.

Het college heeft nadere stukken ingediend.

De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 27 oktober 2009, waar de Belangenvereniging, vertegenwoordigd door [secretaris], en [appellant sub 2], in persoon, beide vertegenwoordigd door mr. dr. A. Holleman, gemachtigde, en het college, vertegenwoordigd door R.J.H. Kwekkeboom en ing. J.J. Marijs, ambtenaren in dienst van de gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen

2.1. Anders dan de Belangenvereniging en [appellant sub 2] betogen, is de rechtbank tot het juiste oordeel gekomen dat het college de gevraagde bouwvergunning terecht heeft verleend.

Geen van de in artikel 44 van de Woningwet genoemde weigeringsgronden doet zich hier voor, zodat het college gehouden was tot verlening van de bouwvergunning.

De rechtbank heeft in dit verband terecht overwogen dat het door de Belangenvereniging en [appellant sub 2] gestelde motief van de gemeente voor het aanvragen van de bouwvergunning, namelijk het tegengaan van kraken, bij de beoordeling door het college van de aanvraag om bouwvergunning geen rol kan spelen. De bepalingen van de Leegstandswet kunnen evenmin in dit kader van betekenis zijn, omdat deze wet in artikel 44 van de Woningwet niet als weigeringsgrond wordt genoemd. Nu geen van de weigeringsgronden van artikel 44 van de Woningwet zich voordoet, kan het in artikel 3:3 van de Algemene wet bestuursrecht neergelegde verbod van détournement de pouvoir niet aan de verlening van de bouwvergunning in de weg staan. De stelling dat het college in strijd met dit verbod heeft gehandeld, kan, daargelaten de juistheid daarvan, dan ook niet leiden tot het door de Belangenvereniging en [appellant sub 2] beoogde doel.

2.2. Hetgeen de Belangenvereniging en [appellant sub 2] verder hebben aangevoerd, biedt evenmin aanknopingspunten voor een ander oordeel dan dat van de rechtbank.

2.3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd.

2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State

Recht doende in naam der Koningin:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. C.H.M. van Altena, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. G.A.A.M. Boot, ambtenaar van Staat.

Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2009

202.