APK verlopen. Betrokkene had een polsbreuk opgelopen en kon niet zelf met de auto naar de garage rijden om…

[afbeelding niet beschikbaar] [afbeelding niet beschikbaar]

RECHTBANK AMSTERDAM

[betrokkene]

CJIB-nummer: [nummer]

VERLOOP VAN DE PROCEDURE

GRONDEN VAN DE BESLISSING

1. Aan betrokkene is bij de inleidende beschikking wegens een verkeersgedraging een administratieve sanctie opgelegd ingevolge de Wahv. Betrokkene wordt verweten dat voor het motorrijtuig van 3500 kilogram of minder, met kenteken [kenteken] , waarvoor betrokkene als kentekenhouder aansprakelijk is, het keuringsbewijs zijn geldigheid heeft verloren. Deze overtreding is geconstateerd bij een registercontrole, uitgevoerd door de RDW Veendam op 27 mei 2024.

2. Het beroep is tijdig ingesteld.
   

3. Betrokkene voert tegen de beslissing van verweerder aan dat zij op 6 maart 2024 een polsbreuk aan de rechterhand heeft opgelopen waardoor zij niet kon rijden. De RDW heeft betrokkene toen twee maanden uitstel gegeven voor het keuren van het voertuig in verband met een ziekenhuisopname van betrokkene. Betrokkene is echter pas op 10 juli 2024 geopereerd.

4. Verweerder stelt zich ter zitting op het standpunt dat het de eigen verantwoordelijkheid is van betrokkene om tijdig een keuring te laten uitvoeren. Na de vervaldatum van de APK krijgt een kentekenhouder nog twee maanden coulance om de keuring alsnog uit te laten voeren. Daarna is geen uitstel meer mogelijk. In dit geval is de boete terecht opgelegd. Verweerder ziet in de aangevoerde omstandigheden geen aanleiding tot matiging van de sanctie en verzoekt de kantontrechter om het beroep ongegrond te verklaren.

5. Het volgende wordt overwogen.

6. Uit artikel 67, eerste lid, van de WVW 1994 blijkt dat betrokkene als houder van het motorrijtuig er verantwoordelijk voor is om, indien met het voertuig geen gebruik van de weg wordt gemaakt, de Dienst Wegverkeer te verzoeken de tenaamstelling in het kentekenregister te schorsen. Deze schorsing brengt mee dat de keuringsplicht krachtens artikel 72 van de WVW 1994 gedurende de periode van schorsing niet geldt.

7. De omstandigheid dat op 27 mei 2024 geen sprake (meer) was van een geldig keuringsbewijs, dient, ook onder aangevoerde omstandigheden, voor rekening en risico van betrokkene te komen. Van kentekenhouders mag immers worden verwacht dat zij tijdig handelen overeenkomstig de ter zake geldende voorschriften. Nu het voertuig op 27 mei 2024 op naam van betrokkene stond en het kenteken niet was geschorst, was betrokkene gehouden aan de keuringsplicht. Hiermee staat vast dat de overtreding is verricht. Dat de RDW zou hebben aangegeven dat het bij een waarschuwing zou blijven, is onvoldoende gebleken. De sanctie is dus niet ten onrechte opgelegd.

8. Op grond van artikel 2, derde lid, WAHV is de hoogte van de sanctie voor elke gedraging vastgesteld in de bij de wet behorende bijlage. Deze in hoge mate tariefmatige afdoening van gedragingen brengt met zich dat de omstandigheden van het concrete geval niet licht van invloed zullen zijn op de hoogte van de opgelegde sanctie. Slechts bijzondere zaken kunnen aanleiding geven om van de vastgestelde tarieven af te wijken.

9. Dit is in de onderhavige zaak het geval. De door betrokkene in haar beroepschrift aangevoerde en onderbouwde omstandigheden, dat zij vanwege een polsbreuk niet zelf kon rijden en daarom uitstel van de keuring had gevraagd bij de RDW, alsmede het gegeven dat de auto kort daarna gekeurd is, vormen aanleiding om van de vastgestelde tarieven af te wijken. De sanctie wordt gematigd als na te melden.

10. Daarom wordt beslist als volgt.

BESLISSING

- verklaart het beroep gedeeltelijk gegrond en stelt, onder wijziging van de inleidende beschikking, de sanctie vast op nihil;

- bepaalt dat het als zekerheid betaalde bedrag aan betrokkene wordt gerestitueerd.

[afbeelding niet beschikbaar]