Verzoek afgewezen. De grond voor de wraking is gelegen in de mogelijkheid dat de rechter op 4 september 2017…

Wrakingskamer

Beslissing op het bij brief van 24 augustus 2017 schriftelijk gedane en onder rekestnummer C/13/634645 HA RK 17/253 ingeschreven verzoek van:

[verzoeker] ,

wonende te [woonplaats] ,

verzoeker

welk verzoek strekt tot wraking van mr. L. van Berkum, kantonrechter te Amsterdam, hierna: de rechter.

1.1

Verzoeker is gedaagde partij in een bij de rechtbank onder zaaknummer 6085834 / CV EXPL 17-14183 geregistreerde en aanhangige procedure. De rechter heeft het dossier in behandeling. In de zaak heeft verzoeker schriftelijk gereageerd op de tegen hem ingestelde eis.

1.2

Bij brief van 21 augustus 2017 heeft de griffier verzoeker onder meer het volgende

1. De kantonrechter laat weten dat er nu eerst een bijeenkomst met partijen dient

plaats te vinden. Een datum voor die zitting zal nog worden vastgesteld.

2. De wederpartij mag schriftelijk reageren op uw processtuk op een zitting, waarvan

de datum nog vastgesteld zal worden.

3. De kantonrechter wijst over enige weken direct vonnis.

1.3

In reactie op die brief heeft verzoeker het wrakingsverzoek ingediend.

2.1 4

De rechter wordt geen persoonlijk verwijt gemaakt, aldus verzoeker. Feiten en omstandigheden waar de rechter geen invloed op heeft vormen de gronden voor wraking.

2.2

Als eerste grond voor wraking heeft verzoeker aangevoerd dat de rechter terrorisme gerelateerd wordt bedreigd met “dire consequences” en “organizations that will see to it that there are consequences” om de waarheid en de feiten die verzoeker inbrengt te ontkennen of negeren of ervan weg te kijken

2.3

2.4

Als derde grond voor wraking heeft verzoeker aangevoerd dat de rechtbank Amsterdam verzoeker reeds twee keer heeft benadeeld door hem geen eerlijk proces te gunnen in zaken waarin en omstandigheden aan de orde waren die in de onderhavige zaak ook aan de orde zijn. Verzoeker verwijst naar rechtspraak (ECLI:NL:RBAMS:2011:BU7305 en ECLI:NL:RBAMS:2013: BZ8977). De rechtbank is eerder bedreigd door leden van de groep van de eisende partij met “dire consequences” en “organizations that will see to it that there are consequences” om gelijk te krijgen. In alle redelijkheid kan niet van verzoeker verwacht worden dat hij een derde keer er wel op vertrouwt dat de rechtbank Amsterdam eerlijk en onafhankelijk rechtspreekt in een zaak waarin de facto dezelfde Nazifeiten van (de groep van) de eisende partij aan de orde zijn. De ervaring leert dat verzoeker bij en tijdens openbare zittingen keer op keer kan praten als Brugman over de Nazifeiten van de (groep van de) eisende partij en dat de rechtspraak door de bedreigingen en het bedrog inderdaad dom, doof en blind is gemaakt voor de feiten. Door deze bedreigingen en het bedrog zien magistraten de feiten en omstandigheden niet of niet goed of reageren zij daarop confabulerend of wanend en beslissen zij in voordeel van criminelen die met terroristisch oogmerk een ieder onder druk zetten om te overheersen. Dit heeft reeds grote negatieve gevolgen gehad voor de kwaliteit van de rechtspraak en voor verzoeker persoonlijk. Door de bedreigingen en het bedrog wanen veel mensen dat verzoeker een antisemiet is of Joden haat zoals de eisende partij stelt. Voorts hebben de bedreigingen en het bedrog voorkomen dat zware door betrokkenen bij de groep van de eisende partij begane misdrijven niet zijn vervolgd, zoals misdrijven tegen de veiligheid van de Staat en bondgenoten en (voorbereiden van) internationale misdrijven. De bedreigingen zijn ernstig, verstrekkend en vast onderdeel van beleid en strategie van de groep van de eisende partij. Doorvoeren van vergaande beperkingen op vrije meningsuiting en bruut geweld om verzet tegen de mening van de eisende partij neer te slaan is standaard werkwijze/procedure van de organisatie waarvan de eisende partij (mede)bestuurder is om te voorkomen dat de criminele activiteiten van de groep of van leden van deze groep ontmaskerd en/of verhinderd worden.

2.5

De rechter had volgens verzoeker de schijn van partijdigheid kunnen vermijden door mogelijkheid drie in de brief van 21 augustus 2017 niet op te nemen en daarmee aan te geven 4 september 2017 uitsluitend te beslissen over de mogelijkheid van comparitie of verdere stukkenwisseling. Dit levert alleen uitstel van het moment van indienen van het wrakingsverzoek. In theorie kan de rechter de schijn van partijdigheid ook vermijden door aangifte te doen in verband met de bedreigingen en het bedrog en partijen daarvan in kennis te stellen, alleen dit is in redelijkheid niet te verwachten omdat elke erkenning door magistraten van de bedreigingen of het bedrog in een openbare rechtszaak als onderhavige het grote risico met zich meebrengt dat de bedreigingen ten uitvoer gelegd worden.

2.1

Wraking van een rechter is slechts mogelijk op grond van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Daarvan kan sprake zijn indien de rechter jegens een partij vooringenomen is of indien de vrees van een partij daarvoor objectief gerechtvaardigd is.

2.2

Bij de beoordeling daarvan moet voorop staan dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling wordt vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die zwaarwegende aanwijzingen opleveren voor het oordeel dat de rechter jegens een partij een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij die partij dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is.

2.3

Uit de wet en het vermoeden van onpartijdigheid volgt dat een verzoeker concrete feiten en omstandigheden dient aan te voeren waaruit objectief afgeleid kan worden dat de rechter jegens een partij vooringenomen is, of dat de vrees van een partij dat er sprake is van een dergelijke vooringenomenheid objectief gerechtvaardigd is. Alle feiten en omstandigheden moeten tegelijk - in het verzoek - worden voorgedragen.

2.4

De aanleiding voor de wraking is naar verzoeker stelt de mogelijkheid dat de rechter op 4 september 2017 direct vonnis kan wijzen als vermeld in de brief van de griffier van 21 augustus 2017. Verzoeker meent dat die mogelijkheid ten onrechte in de brief is opgenomen en vanwege de door hem gestelde feiten en omstandigheden in alle redelijkheid de kans bestaat dat de rechter direct vonnis wijst. Als reden voert verzoeker aan dat de rechter door de bedreigingen en het bedrog als hiervoor vermeld onder 2.2 en 2.3 doof is voor de stellingen van verzoeker en daarvan geen kennis neemt.

2.5

De wrakingskamer overweegt dat het enkel vermelden van een aantal mogelijkheden in een brief op welke wijze de behandeling van de zaak zal kunnen worden voortgezet, niet kan worden beschouwd als een uitzonderlijke omstandigheid die een zwaarwegende aanwijzing oplevert voor het oordeel dat de rechter jegens verzoeker een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij die partij dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is. Hetgeen door verzoeker daartoe is aangevoerd dat de rechter terrorisme gerelateerd wordt bedreigd en bedrogen wordt onderbouwd met argumenten die voor ieder weldenkend mens volstrekt onzinnig zijn. De eerste twee wrakingsgronden treffen geen doel

2.6

Dat de rechtbank Amsterdam verzoeker reeds twee keer heeft benadeeld door hem geen eerlijk proces te gunnen in zaken waarin omstandigheden aan de orde waren die in de onderhavige zaak ook aan de orde zijn, kan niet worden gerekend tot de feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Het gaat daarbij immers niet om feiten en omstandigheden die betrekking hebben op de (persoon van de) rechter die de zaak behandelt. De derde wrakingsgrond treft evenmin doel.

2.7

Nu reeds aanstonds geen feiten of omstandigheden kunnen worden vastgesteld waaruit eventuele vooringenomenheid van de rechter of de objectief gerechtvaardigde vrees daarvoor kan blijken, dient het verzoek direct als kennelijk ongegrond te worden afgewezen. Een mondelinge behandeling kan dan ook achterwege blijven.

2.8

Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen zijn er termen te bepalen dat verdere wrakingsverzoeken van verzoeker, in deze zaak, niet in behandeling zullen worden genomen. Uit de aard, de inhoud en de woordkeuze van de objectieve wrakingsgronden, als in het verzoek omschreven, trekt de wrakingskamer de conclusie dat verzoeker, met zijn verzoek geen rechtens relevante bedoelingen nastreeft, maar slechts het oogmerk heeft een effectieve rechtsgang te belemmeren door op voorhand en zonder concrete op de rechter toegespitste feiten en omstandigheden, haar onpartijdigheid (en blijkens bewoordingen in het verzoekschrift die van elke Nederlandse rechter) in twijfel te trekken. Het op die grond wraken van de rechter dient te worden beschouwd als misbruik in de zin van art. 39 lid 4 Rv.

3. Het voorgaande leidt tot de navolgende beslissing