Beslissing artikel 552a Sv, ongegrond

Zittingsplaats Amsterdam

raadkamernummer: 26-005837

datum: 13 mei 2026

beslissing van de enkelvoudige raadkamer op het beklag op grond van artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:

geboren op [geboortedag] 1988 te [geboorteplaats] ( [geboorteland] ),

woonplaats kiezend op het kantoor van mr. E.G.S. Roethof;

[adres] ,

hierna te noemen: klager, tevens beslagene.

Het Openbaar Ministerie heeft op voorhand zijn standpunt schriftelijk kenbaar gemaakt.

De rechtbank heeft op 13 mei 2026 het klaagschrift in openbare raadkamer behandeld.

De rechtbank heeft de gemachtigde advocaat van klager, mr. E.G.S. Roethof, en de officier van justitie, mr. S.M. Hoogerheide, op zitting gehoord.

Klager is, hoewel daartoe goed opgeroepen, niet in raadkamer verschenen.

Namens klager is, kort weergegeven, het volgende aangevoerd.

Door de politie is beschreven dat zij één drugsdeal hebben waargenomen. Zij hebben niet gezien dat er daadwerkelijk geld is overhandigd, maar door de koper is verklaard dat hij € 20,- aan klager heeft betaald. Klager ontkent de beschuldiging. Het resterende deel van de geldbedragen dient aan klager te worden teruggegeven. Klager beschikt over legale inkomsten en de geldbedragen zijn niet afkomstig van misdrijf. Het is hoogst waarschijnlijk dat de geldbedragen zullen worden verbeurd verklaard.

Het beklag is schriftelijk gedaan en ingediend binnen twee jaren na inbeslagneming. Klager is daarom ontvankelijk in het beklag.

Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het onderzoek in raadkamer naar aanleiding van een beklag als bedoeld in artikel 552a Sv een summier karakter draagt. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevergd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden.

In geval van een beklag tegen een op grond van artikel 94 Sv gelegd beslag dient de rechtbank eerst te beoordelen of het belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert. Als het strafvorderlijk belang voortduring van het beslag vordert, wordt geen teruggave gelast.

Het belang van strafvordering verzet zich tegen teruggave als het veiligstellen van de belangen waarvoor artikel 94 Sv de inbeslagneming toelaat, het voortduren van het beslag nodig maakt. Dat is bijvoorbeeld het geval als het niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de verbeurdverklaring van dat voorwerp zal bevelen.

Uit de stukken en hetgeen in raadkamer is besproken, is het volgende gebleken.

Klager wordt verdacht van het dealen van harddrugs. Door de politie is een drugstransactie gezien en bij de koper zijn twee bolletjes aangetroffen. Hij heeft verklaard dat hij hiervoor € 20,- aan klager heeft betaald. Bij klager zijn zes bolletjes en twee geldbedragen van € 595,- en £ 5,- aangetroffen. Klager ontvangt een daklozenuitkering. Onder deze omstandigheden is onvoldoende duidelijk geworden dat de geldbedragen afkomstig zijn uit legale middelen. De rechtbank is van oordeel dat het niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de inbeslaggenomen geldbedragen zal verbeurd verklaren.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat het strafvorderlijk belang zich verzet tegen opheffing van het beslag.

Het beklag zal daarom ongegrond worden verklaard.

Deze beslissing is gegeven door

mr. R.A. Overbosch, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. A.L. Köhler, griffier,

en in het openbaar uitgesproken op 13 mei 2026.

Tegen de beslissing van deze rechtbank staat voor klager en het openbaar ministerie beroep in cassatie bij de Hoge Raad open, in te stellen bij de griffie van deze rechtbank: voor klager binnen veertien (14) dagen na betekening van deze beslissing en voor het openbaar ministerie binnen veertien (14) dagen na de dagtekening van de beslissing.