Werkstraf en deels voorwaardelijke gevangenisstraf met reclasseringstoezicht en proeftijd van vijf jaar voor…

De officier van justitie heeft bij requisitoir gevorderd dat verdachte ter zake van het door haar bewezen geachte feit zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 15 (vijftien) maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 5 (vijf) maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 (twee) jaren met daaraan gekoppeld de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd. Zij heeft daarbij de dadelijke uitvoerbaarheid van deze voorwaarden gevorderd.

De raadsvrouw heeft verzocht de eis van de officier van justitie te matigen en aan verdachte geen gevangenisstraf op te leggen die de duur van de reeds ondergane voorlopige hechtenis overschrijdt. Daarnaast kan naar de mening van de raadsvrouw worden volstaan met een forse voorwaardelijke straf met daaraan gekoppeld een proeftijd voor de duur van 3 (drie) jaren en de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering, met dien verstande dat het opleggen van een contactverbod niet nodig is. Verdachte is reeds op eigen initiatief gestart met een behandeltraject bij Lentis en is tevens begonnen met relatietherapie. Als verdachte opnieuw gedetineerd raakt zal hij zijn baan verliezen.

De raadsvrouw geeft de rechtbank tevens in overweging een werkstraf op te leggen. Zij verwijst hiertoe naar een uitspraak van de rechtbank Gelderland, in een vergelijkbare zaak, ECLI:NL:RBGEL:2016:5192.

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Verdachte heeft (na zich schuldig te hebben gemaakt aan grooming) meermalen seks gehad met een 15-jarig meisje. Hij heeft met gebruikmaking van zijn computer, zich in eerste instantie voordoende als de 23-jarige [naam] , contact gelegd met het meisje met wie hij na enige tijd afspraken heeft gemaakt om elkaar te ontmoeten. Verdachte had daarbij het oogmerk seksuele handelingen met dat meisje te plegen. Vervolgens hebben er tijdens 10 ontmoetingen ook daadwerkelijk seksuele handelingen met het meisje plaatsgevonden. Daarbij werd ook seksueel binnengedrongen in het lichaam van dat meisje, onder andere met de penis van verdachte in haar vagina en de duim van verdachte in haar anus. Deze handelingen zijn een zeer verregaande schending van de lichamelijke integriteit van een jong, kwetsbaar meisje. Dat de seksuele handelingen plaatsgevonden hebben met instemming van het meisje, doet daaraan niet af. Verdachte had als volwassen man van 54 jaar oud moeten beseffen dat zulke handelingen de geestelijke en seksuele ontwikkeling van het betrokken meisje ernstig kunnen schaden en haar voor haar later leven trauma’s kunnen bezorgen.

De ten laste van verdachte bewezen verklaarde feiten rechtvaardigen op zichzelf een gevangenisstraf van geruime duur. De Amsterdamse oriëntatiepunten gaan uit van een gevangenisstraf voor de duur van twee tot drie jaren.

Over verdachte zijn rapporten uitgebracht door de reclassering en een psycholoog.

In de Pro Justitia rapportage van 5 oktober 2016, opgemaakt door [psycholoog] , psycholoog, wordt opgemerkt dat verdachte een cognitief en emotioneel zeer beperkte man is, die sinds het overlijden van zijn moeder steeds sterkere (kinderlijke) behoefte kreeg aan liefdevolle aandacht. Hij zocht dit via internet, zo hoefde hij zich niet verantwoordelijk te voelen. Ook toen hij de leeftijd van het slachtoffer kende heeft hij daar niets mee gedaan. Hij had een niet te stoppen behoefte aan aandacht en affectie en wentelde zich in wat door hem als oprechte vriendschap en steun werd ervaren.

De psycholoog adviseert verdachte als verminderd toerekeningsvatbaar te beschouwen. Het risico op herhaling wordt door de psycholoog ingeschat als klein. Verdachte was niet op zoek naar een jong meisje maar naar een vrouw door wie hij zich geliefd en gesteund wist. Dit kan volgens de psycholoog op termijn risico met zich meebrengen gezien het gebrek aan inzicht, maar lijkt goed controleerbaar door een (aanvankelijk intensief) reclasseringscontact.

Ook de reclassering adviseert tot het opleggen van een reclasseringscontact. Uit het reclasseringsadvies van 14 oktober 2016 en de aanvullende email van 3 januari 2017, blijkt dat de reclassering het recidiverisico inschat als matig. Het gevaar bestaat dat verdachte, bij oplopende spanningen, weer contact gaat leggen met minderjarige vrouwen. Verdachte heeft beperkt inzicht in het ten laste gelegde en de gevolgen daarvan. Incidentele controle van zijn gegevensdragers en een ambulante behandelverplichting worden daarom noodzakelijk geacht.

Verdachte heeft op zitting verklaard open te staan voor toezicht en eventueel behandeling en heeft daartoe zelf reeds een intakegesprek geïnitieerd bij Lentis in Groningen. Ook is verdachte begonnen met relatietherapie.

De rechtbank zal met de inhoud van de rapporten rekening houden bij de strafoplegging, met dien verstande dat de rechtbank de conclusie van de psycholoog met betrekking tot het recidiverisico van verdachte niet volgt. Anders dan de psycholoog is de rechtbank van oordeel, dat uit het handelen van verdachte blijkt dat het contact tussen hem en het slachtoffer niet primair ingegeven is geweest door een niet te stoppen behoefte aan liefdevolle aandacht en affectie en dat hij het contact met het slachtoffer als een oprechte vriendschap ervoer, maar dat zijn handelen met name gericht is geweest op seksuele behoeftebevrediging. De rechtbank verwijst hierbij allereerst naar de omstandigheid dat verdachte en het slachtoffer bij elke ontmoeting, terwijl zij volgens de verklaring van verdachte steeds weinig tijd hadden wel seks hebben gehad. De rechtbank leidt dit ook af uit het feit dat verdachte veel digitaal materiaal met erotische inhoud in bezit had, hetgeen eerder duidt op een behoefte aan seksuele opwinding dan op een behoefte aan liefdevolle aandacht en contact. Zo zijn er films aangetroffen waarop vrouwen seksuele handelingen plegen met zichzelf en heeft verdachte meerdere keren heimelijk vrouwen en meisjes gefilmd, waaronder een jonge vrouw die zich uitkleedt en doucht. Daarnaast zijn ook op de computer van verdachte aangetroffen seksueel getinte foto’s van een ander meisje. De rechtbank ziet daarom aanleiding om bij de strafoplegging uit te gaan van een hoger recidiverisico dan door de psycholoog is beschreven, maar volgt de psycholoog wel in de conclusie dat, gelet op de naïviteit van verdachte, bezien tegen de achtergrond van de vastgestelde beperkte cognitieve en emotionele vaardigheden, verdachte als verminderd toerekeningsvatbaar moet worden beschouwd.

Voorts houdt de rechtbank rekening met het feit dat verdachte een blanco strafblad heeft.

De rechtbank is, alle omstandigheden van het geval overwegende, van oordeel dat een gevangenisstraf voor de duur van 12 maanden passend en geboden is. De rechtbank zal een deel van die gevangenisstraf, te weten 6 maanden, voorwaardelijk opleggen. Deze voorwaardelijke straf maakt een verplichte reclasseringsbegeleiding mogelijk, welke begeleiding de rechtbank ter ondersteuning van verdachte noodzakelijk acht. Deze voorwaardelijke straf dient er tevens toe verdachte ervan te weerhouden zich wederom schuldig te maken aan soortgelijke strafbare feiten. De rechtbank ziet, gelet op de aard van het bewezenverklaarde en de persoon van verdachte, aanleiding daarbij een proeftijd van 5 (vijf) jaren op te leggen teneinde de reclassering in de gelegenheid te stellen gedurende langere tijd bij verdachte vinger aan de pols te kunnen houden.

De rechtbank zal voorts bepalen dat de verdachte zich gedurende de proeftijd moet gedragen naar de voorschriften en aanwijzingen hem te geven door de reclassering, ook wanneer dat inhoudt het volgen van een ambulant behandeltraject gericht op delictpreventie. De rechtbank ziet – met de raadsvrouw - geen aanleiding om aan verdachte een contactverbod op te leggen.

Ook zal aan verdachte een werkstraf worden opgelegd.

De rechtbank is van oordeel dat aanleiding bestaat om bij de straftoemeting af te wijken van hetgeen door de officier van justitie is gevorderd, nu het bewezenverklaarde geruime tijd geleden heeft plaatsgevonden en zonder interventie van politie of justitie is gestopt. Ook weegt de rechtbank mee dat verdachte zelf is gestart met een behandeltraject.

Deze strafoplegging houdt in dat verdachte nog een aantal maanden in detentie zal moeten verblijven. De rechtbank is zich bewust van de omstandigheid dat de voorlopige hechtenis van verdachte eerder is opgeheven, maar de gepleegde feiten zijn te ernstig om met gevangenisstraf gelijk aan het voorarrest te volstaan.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een misdrijf dat is gericht tegen de onaantastbaarheid van het lichaam van [persoon 1] , te weten – kort gezegd - het meermalen plegen van ontuchtige handelingen met iemand die de leeftijd van twaalf jaren, maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt.

Gelet op de aard van het bewezenverklaarde, is de rechtbank van oordeel dat er rekening mee moet worden gehouden dat verdachte wederom een dergelijk misdrijf zal begaan. Daarom zal zij bevelen dat het op grond van art. 14d Sr uit te oefenen toezicht, dadelijk uitvoerbaar is.

9. Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 22b, 22c, 57 en 245 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze wettelijke voorschriften zijn toepasselijk zoals geldend ten tijde van het bewezengeachte.