Beklag tegen art. 552a Sv motor ongegrond.

Zittingsplaats Amsterdam

raadkamernummer : 011898-26

parketnummer : 96-115743-26

datum : 2 juli 2026

beslissing van de enkelvoudige raadkamer op het beklag op grond van artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:

geboren op [geboortedag] 1998 te [geboorteplaats],

woonplaats kiezende op het adres van advocaat mr. T. van Nimwegen,

te [adres],

hierna te noemen: klager, tevens beslagene.

Op 19 april 2026 is klager onder verdenking van het rijden onder invloed staande gehouden. Klager heeft geweigerd om bloed te laten afnemen. De motor van de klager is vervolgens in beslag genomen.

Het Openbaar Ministerie heeft op voorhand zijn standpunt schriftelijk kenbaar gemaakt.

De rechtbank heeft op 2 juli 2026 het klaagschrift in openbare raadkamer behandeld.

De rechtbank heeft klager, de advocaat mr. H.O. de Boer (waarnemend voor mr. T. van Nimwegen) en de officier van justitie, mr. I.T. Hoekstra, op zitting gehoord.

Door en namens de klager is aangevoerd dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat de inbeslaggenomen motor verbeurd zal worden verklaard. Er is geen sprake van een onherroepelijke veroordeling, omdat tegen de strafbeschikking inhoudende een geldboete (parketnummer 96-230650-23) verzet is ingesteld en de strafbeschikking inhoudende een taakstraf van 60 uren (parketnummer 96-122513-25) nog niet is voltooid, waardoor ook die veroordeling nog niet onherroepelijk is. Daarnaast voldoet de voortzetting van het beslag niet aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. De motor is van grote waarde en een eventuele verbeurdverklaring zal grote financiële gevolgen hebben voor klager. Klager ontvangt een bijstandsuitkering, heeft schulden en dient nog de kosten van het CBR te betalen.

Het beklag is schriftelijk gedaan en tijdig ingediend. Klager is daarom ontvankelijk in het beklag.

De rechtbank is aan de hand van de haar ter beschikking staande gegevens nagegaan of een ander dan klager als belanghebbende moet worden aangemerkt. Hiervan is de rechtbank niet gebleken.

Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het onderzoek in raadkamer naar aanleiding van een beklag als bedoeld in artikel 552a Sv een summier karakter draagt. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevergd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden.

In geval van een beklag tegen een op grond van artikel 94 Sv gelegd beslag dient de rechtbank eerst te beoordelen of het belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert. Als het strafvorderlijk belang voortduring van het beslag vordert, wordt geen teruggave gelast.

Als geen strafvorderlijk belang aan teruggave in de weg staat, vindt teruggave plaats aan de beslagene, tenzij een ander redelijkerwijs als rechthebbende ten aanzien van dat voorwerp moet worden beschouwd.

Het belang van strafvordering verzet zich tegen teruggave als het veiligstellen van de belangen waarvoor artikel 94 Sv de inbeslagneming toelaat, het voortduren van het beslag nodig maakt. Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer dat voorwerp kan dienen om de waarheid aan de dag te brengen, -ook in een zaak betreffende een ander dan de klager-, wanneer dat voorwerp kan dienen om wederrechtelijk verkregen voordeel aan te tonen of als niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de verbeurdverklaring of de onttrekking aan het verkeer van dat voorwerp zal bevelen.

Uit de stukken en hetgeen in raadkamer is besproken, is het volgende gebleken.

Uit het strafblad van klager blijkt dat hij al tweemaal eerder is aangehouden wegens het overtreden van de Wegenverkeerswet, waardoor sprake is van herhaald plegen. Daarnaast blijkt uit het proces-verbaal van de inbeslagname van de motor op 19 april 2026 dat verdachte ernstig gedrag heeft vertoond, waarbij hij verkeersregels heeft overtreden, kenmerken vertoonde die passen bij het (ernstig) onder invloed zijn van middelen, zich verzette tegen het afnemen van een ademtest- en analyse en zich daarbij recalcitrant gedroeg.

Op grond van het bovenstaande is de rechtbank van oordeel dat het niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, het inbeslaggenomen voorwerp zal verbeurd verklaren. Het aangevoerde persoonlijke belang van klager, te weten de financiële gevolgen van de voortzetting van de inbeslagname, zijn niet dusdanig groot dat zij dient te prevaleren boven het strafvorderlijk belang.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat het strafvorderlijk belang zich verzet tegen opheffing van het beslag.

Het beklag zal daarom ongegrond worden verklaard.

Deze beslissing is gegeven door

mr. B.C. Langendoen, rechter,

in tegenwoordigheid van mr. F.E. Leopold, griffier,

en in het openbaar uitgesproken op 2 juli 2026.

Tegen de beslissing van deze rechtbank staat voor de klager beroep in cassatie bij de Hoge Raad open, in te stellen bij de griffie van deze rechtbank, binnen veertien (14) dagen na betekening van deze beslissing.