PKV-uitspraak. Het bezwaar van eiser is door verweerder gegrond verklaard, maar eiser heeft geen…

en

het college van burgemeester en wethouders van Leidschendam-Voorburg, verweerder.

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen het besluit op bezwaar van 24 december 2021 (het bestreden besluit). Het beroep van eiser richt zich alleen op het gedeelte van het bestreden besluit waar verweerder heeft besloten dat eiser geen proceskostenvergoeding toekomt.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. Eiser op het verweerschrift gereageerd.

De rechtbank heeft het beroep op 1 december 2023 op zitting behandeld. Eiser is verschenen. Verweerder is niet verschenen.

2. Eiser betoogt dat hij recht heeft op een vergoeding van zijn proceskosten in de bezwaarfase. Daarnaast verzoekt hij om vergoeding van zijn proceskosten in de beroepsfase. Volgens eiser gaat het om de volgende proceskosten:

Verweerder erkent in zijn verweerschrift dat eiser recht had op een proceskostenvergoeding in de bezwaarfase. Volgens verweerder is eiser tijdens de hoorzitting bij de commissie voor bezwaarschriften bijgestaan door een advocaat en heeft hij daarom recht op vergoeding van die proceskosten. Verweerder betwist dat eiser recht heeft op de vergoeding van zijn verletkosten, de kosten voor het opvragen van de kadaster rapporten, en de zogenoemde proceskosten bezwaar besluit.

De rechtbank overweegt dat de erkenning van verweerder dat eiser recht had op een proceskostenvergoeding betekent dat het bestreden besluit op dit punt onjuist is. Dit betekent dat het beroep van eiser gegrond is. De rechtbank zal het bestreden besluit vernietigen, voor zover verweerder geen proceskostenvergoeding heeft toegekend. De rechtbank ziet aanleiding om met toepassing van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder b, van de Algemene wet bestuursrecht zelf in de zaak te voorzien. De rechtbank overweegt daartoe als volgt.

De rechtbank overweegt verder dat eiser recht heeft op vergoeding van zijn verletkosten. Onder de verletkosten valt tijdverzuim voor het bijwonen van de zitting en de heen- en terugreis. Tijdverzuim ter voorbereiding van de hoorzitting valt hier niet onder. Ter zitting heeft eiser toegelicht dat de hoorzitting ongeveer 2 uur heeft geduurd. Met de heen- en terugreis meegerekend heeft eiser 3 uur niet kunnen werken. Eiser heeft onderbouwd dat hij destijds een uurtarief hanteerde van € 55,-. Dit betekent dat eiser recht heeft op een vergoeding van de verletkosten ter waarde van € 165,-. Voor zover eiser heeft gevraagd om verletkosten voor zijn vrouw, geldt dat zij geen zelfstandige partij was in bezwaar zodat deze kosten niet voor vergoeding in aanmerking komen.

Ten slotte overweegt de rechtbank dat eiser op grond van artikel 1, aanhef en onderdeel f, van het Bpb ook recht heeft op vergoeding voor de gemaakte kosten van het opvragen van de kadaster rapporten. Dit zijn immers uittreksels uit de openbare registers. Op grond van artikel 2, eerste lid, aanhef en onder f, gelden hier de werkelijke kosten. Eiser heeft met bankafschriften onderbouwd dat het gaat om een bedrag van € 99,85.

Dit betekent dat eiser voor de bezwaarfase in totaal € 861,85 vergoed krijgt (€ 597,- + € 165,- + € 99,85). Voor zover eiser een vergoeding vraagt van de ‘proceskosten bezwaar besluit’, geldt dat hij deze niet heeft onderbouwd, zodat deze kosten niet voor vergoeding in aanmerking komen.

Omdat het beroep gegrond is, krijgt eiser zijn griffierecht terug ter waarde van €184,-.

De rechtbank:

Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Schaaf, rechter, in aanwezigheid van mr. J.A. Klein, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 8 december 2023.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: