Beroep ongegrond. Met directe uitbetaling per maand van een gedeelte van het vakantiegeld wordt niet…

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 28 juli 2025 in de zaak tussen

drs. [eiser] , wonende te [woonplaats] , eiser,

Procesverloop

Overwegingen

1. In deze zaak moet de rechtbank beoordelen of verweerder het bezwaar van eiser terecht ongegrond heeft verklaard.

2. Eiser ontvangt sedert 1 mei 2018 een uitkering ingevolge de Pw ter voorziening in de algemeen noodzakelijke kosten van het bestaan. Op die uitkering werd (onder meer) maandelijks een bedrag van 5% van de uitkering ingehouden als ‘reservering vakantietoeslag’. Met ingang van 1 januari 2024 is verweerder gestopt met deze reservering. Vanaf die datum wordt het vakantiegeld maandelijks uitbetaald. De uitkeringsspecificatie van januari 2024 vermeldt de uitbetaling van een ‘reservering vakantietoeslag’ van € 64,19.

3. Volgens vaste rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep is een uitkeringsspecificatie alleen een besluit indien daarin een wijziging van de vaststelling van de uitkering plaatsvindt, bijvoorbeeld indien een ander of hoger bedrag op de uitkering wordt ingehouden. De rechtbank overweegt dat de uitkeringsspecificatie van januari 2024 een besluit behelst, nu daaruit blijkt dat op de uitkering niet langer een reservering van vakantiegeld van 5% wordt ingehouden. Verweerder heeft het bezwaar tegen die specificatie, en in samenhang daarmee tegen de brief van 17 januari 2024 waarin de wijziging werd aangekondigd, terecht inhoudelijk beoordeeld.

4. Wat eiser in beroep aanvoert komt erop neer dat de systematiek van de uitbetaling van vakantiegeld ten onrechte is gewijzigd. Volgens hem is vakantiegeld een jaarlijkse uitbetaling van twaalf aparte (maandelijkse) nabetalingen die elk horen bij de maand waarin dat deel van het vakantiegeld is opgebouwd. Eiser beroept zich ter ondersteuning van zijn standpunt op het arrest van de Hoge Raad van 31 oktober 2014 (ECLI:NL:HR:2014:3068).

5. Het college heeft ter motivering van het bestreden besluit verwezen naar het advies van de commissie bezwaarschriften ISD Bollenstreek. In dat advies staat, kort gezegd, onder verwijzing naar de relevante bepalingen van de Pw, dat in de algemene bijstand een vakantietoeslag is inbegrepen ter hoogte van 5% van die bijstand. De vakantietoeslag kan per maand worden vastgesteld en betaald, ofwel jaarlijks in de maand juni over de aan die maand voorafgaande twaalf maanden. Met de directe uitbetaling per maand van een gedeelte van het vakantiegeld wordt volgens het college niet afgeweken van de wettelijke systematiek, omdat daaruit de hiervoor omschreven keuzemogelijkheid voortvloeit.

6. De rechtbank acht deze motivering juist. Wat eiser daartegen aanvoert leidt niet tot een ander oordeel. De verwijzing naar het genoemde arrest van de Hoge Raad gaat niet op. Het ging in de zaak die tot dat arrest leidde (kort gezegd) om de vraag of de maandelijkse aanspraak op een deel van het vakantiegeld diende te worden meegeteld bij het vaststellen van de beslagvrije voet als bedoeld in artikel 475d van het wetboek van Burgerlijke rechtsvordering(Rv). Uit dit arrest volgt niet dat periodieke uitbetaling van (een deel van) het vakantiegeld in strijd is met de bepalingen van de Pw.

7. Het beroep is ongegrond.

8. Van voor vergoeding in aanmerking komende proceskosten is niet gebleken. Aangezien eiser in deze procedure is vrijgesteld van de betaling van griffierecht, hoeft verweerder geen griffierecht te vergoeden.

Beslissing

Informatie over hoger beroep