Beroep ongegrond. Bezwaar terecht kennelijk niet ontvankelijk want niet tijdig ingediend

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: AWB 26/3635

V-nummer: [v-nummer] ,

(gemachtigde: Mohammad Najafi),

en

1. Deze uitspraak gaat over de kennelijk niet-ontvankelijk verklaring van het bezwaarschrift van eiser, gericht tegen de afwijzing van zijn visumaanvraag. Eiser is het er niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de niet-ontvankelijk verklaring.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de minister het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. Eiser krijgt dus geen gelijk en het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

2. Eiser heeft op 27 mei 2025 verzocht om afgifte van een visum voor kort verblijf met als doel familiebezoek (bij zijn zus, zwager [de man] en neefje). De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 15 juli 2025 afgewezen. Op 15 september 2025 heeft eiser een bezwaarschrift ingediend.

Met het bestreden besluit van 4 februari 2026 op het bezwaar van eiser heeft de minister het bezwaarschrift kennelijk-niet ontvankelijk verklaard. De minister stelt zich op het standpunt dat eiser tot en met 15 augustus 2025 een bezwaarschrift kon indienen. Eiser heeft niet tijdig bezwaar ingediend. De Nederlandse vertegenwoordiging te Teheran heeft aan de minister bevestigd dat de uitreiking heeft plaatsgevonden op 17 juli 2025, onderbouwd met uitreikingsstempels de dato 17 juli 2025. Het bezwaarschrift van eiser is niet binnen de wettelijke termijn ingediend. Redelijkerwijs kan niet worden geoordeeld dat eiser niet in verzuim is geweest.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft een verweerschrift ingediend. Daarop heeft eiser gereageerd.

De rechtbank heeft het beroep op 9 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft de gemachtigde van de minister deelgenomen. De gemachtigde van eiser, de referent, is niet verschenen. Het onderzoek ter zitting is gesloten.

Standpunt van eiser

3. Eiser stelt dat het besluit van 15 juli 2025 pas op 17 augustus 2025 aan hem is uitgereikt. Gedurende de periode juli-augustus 2025 was sprake van verstoring en tijdelijke sluiting van de consulaire diensten wegens veiligheidsomstandigheden in de regio. Het besluit is niet in juli 2025 aan eiser bekendgemaakt. Het bezwaarschrift van 15 september 2025 is dus tijdig ingediend.

Uit het dossier blijkt dat op meerdere data stempels op documenten zijn gezet. Er zijn zowel stempels van 17 juli 2025, 17 augustus 2025 als van 18 augustus 2025. De rechtbank kan niet vaststellen of de door eiser aangehaalde stempel van 17 augustus 2025 feitelijk wel op de envelop is geplaatst, of dat deze is geplaatst op een aan de envelop gehecht memo. Daar komt bij dat uit het in het dossier opgenomen overzicht blijkt dat op
15 juli 2025 de status van de aanvraag door de minister is gewijzigd van ‘geautoriseerd’ naar ‘uitgereikt’. Er zijn onvoldoende redenen om te twijfelen aan de namens de minister gevoerde administratie, zeker nu uit een verklaring van een medewerker van de Nederlandse vertegenwoordiging in Teheran blijkt dat het besluit is uitgereikt op 17 juli 2025. Doorslaggevend voor de rechtbank is echter dat uit het dossier blijkt dat de echtgenote van referent, zus van eiser, reeds op 7 augustus 2025 op de hoogte was van de inhoud van het besluit, nu zij op die datum een bezwaarschift indiende. De stelling van referent dat eiser eerst op 17 augustus 2025 op de hoogte zou zijn gekomen van (de inhoud van) het besluit treft reeds om die reden geen doel. De rechtbank gaat er dan ook vanuit dat het besluit op of omstreeks 15 juli 2025, althans voor 7 augustus 2025, aan eiser bekendgemaakt is.

Het voorgaande betekent dat het bezwaarschrift van 15 september 2025 te laat is ingediend. Daarvoor heeft eiser geen verschoonbare redenen gegeven. Immers, wat er ook zij van de onrust in de regio en de verstoring van de consulaire dienstverlening als gevolg van de veiligheidsomstandigheden, vast staat dat de inhoud van het besluit reeds op
7 augustus aan eiser en zijn zus bekend was. De medische en psychische problematiek waar de referent naar verwijst, inclusief de ziekenhuisopname, deed zich voor na afloop van de periode waarbinnen bezwaar gemaakt kon worden en kan om die reden ook niet leiden tot verschoonbaarheid. Gegeven deze omstandigheden heeft de minister kunnen afzien van het horen van eiser en/of referent.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.G.D. Overmars, rechter, in aanwezigheid van
mr.S. Derks, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 14 augustus 2026.

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: