beroep niet tijdig, asiel, niet-ontvankelijk

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL24.43163

[naam], eiser,

de minister van Asiel en Migratie, de minister.

Inleiding

1. In deze uitspraak beslist de rechtbank over het beroep van eiser tegen het niet tijdig beslissen op de asielaanvraag van 15 juli 2023.
   

2. De rechtbank doet op grond van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) uitspraak zonder zitting.

Beoordeling door de rechtbank

3. In artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb is bepaald dat, voor de toepassing van wettelijke voorschriften over bezwaar en beroep, het niet tijdig nemen van een besluit met een besluit wordt gelijkgesteld.

4. In artikel 6:12, tweede lid, van de Awb, voor zover hier van belang, is bepaald, dat een beroepschrift gericht tegen het niet tijdig nemen van een besluit kan worden ingediend, zodra het bestuursorgaan in gebreke is om op tijd een besluit te nemen en twee weken zijn verstreken, nadat een schriftelijke ingebrekestelling door het bestuursorgaan is ontvangen.

5. Op grond van artikel 42, eerste lid, van de Vreemdelingenwet (Vw) moet de minister binnen zes maanden na ontvangst van de aanvraag beslissen. Op grond van artikel 42, vierde lid, onder b, van de Vw is de termijn met negen maanden verlengd. De rechtbank stelt vast dat de verlenging van deze beslistermijn niet in geschil is, nu eiser hier in de ingebrekestelling van 14 oktober 2024 zelf van uit gaat en in de beroepsgronden daar niet op terug komt. Dit betekent dat de minister, volgens de wettelijke beslistermijn, uiterlijk
15 oktober 2024 een beslissing op de aanvraag had moeten nemen.

6. Gelet op het voorgaande stelt de rechtbank vast dat de ingebrekestelling van
14 oktober 2024 prematuur is ingediend. Het feit dat eiser in het beroepschrift uitgaat van een door de minister aangegeven beslisdatum, te weten 11 oktober 2024, maakt niet dat niet van de wettelijke termijn zou moeten worden uitgegaan. Gelet op het voorgaande voldoet het beroep niet aan de vereisten voor het indienen van een beroep tegen het niet tijdig beslissen, als bedoeld in artikel 6:12, tweede lid, van de Awb.

7. Het beroep is daarom kennelijk niet-ontvankelijk.

Conclusie en gevolgen

8. Het beroep is kennelijk niet-ontvankelijk.

9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing