Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag · Vereenvoudigde behandeling · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 5 november 2026

Zaakgegevens

Op 5 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Groningen
Datum uitspraak
5 november 2026
Datum publicatie
5 november 2026
Zaaknummer
NL26.8821
Procedure
Vereenvoudigde behandeling
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:32541
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Bnt mvv regulier

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.8821


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen


[naam],
V-nummer: [nummer],
[naam]
V-nummer: [nummer],
[naam],
V-nummer: [nummer],
[naam],
V-nummer[nummer],
gezamenlijk: eisers,
(gemachtigde: mr. T.M. van der Wal),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister.

Inleiding

1.1.

Deze uitspraak gaat over het opvolgende beroep dat eisers hebben ingediend, omdat de minister niet op tijd zou hebben beslist op de aanvraag tot het verlenen van een machtiging tot voorlopig verblijf.

1.2.

Eisers hebben gevraagd om vrijstelling van het griffierecht. De rechtbank ziet aanleiding om dit verzoek toe te wijzen. Eisers hoeven dus geen griffierecht te betalen.

1.3.

De rechtbank heeft partijen laten weten dat zij een zitting niet nodig vindt en heeft gevraagd of partijen het daarmee eens zijn. Partijen hebben daarna niet om een zitting gevraagd. De rechtbank heeft het beroep daarom niet op zitting behandeld en sluit hierbij het onderzoek.

Beoordeling door de rechtbank

2. In een eerdere beroepsprocedure niet tijdig beslissen heeft de rechtbank de minister opgedragen om binnen acht weken alsnog een beslissing op de aanvraag te nemen. De minister heeft dit niet gedaan.

3. De minister stelt in het verweerschrift dat het beroep niet-ontvankelijk is, omdat de dwangsom nog niet was volgelopen op het moment dat onderhavig beroep werd ingediend. Volgens de minister kunnen eisers door het voeren van deze procedure niet in een gunstigere positie komen. De minister stelt dat de uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 27 november 2024 niet van toepassing is op het vreemdelingenrecht.

4. De rechtbank volgt de minister hierin niet. Het is juist dat de uitspraak van de Afdeling is gewezen in een zaak over de Wet open overheid (Woo), maar daarin staat niet dat die beperkt is tot de Woo en niet zou zien op andere wetten zoals de Vreemdelingenwet 2000. In deze uitspraak staat ook niet dat procesbelang wordt aangenomen in verband met de rechtszekerheid, zoals de minister stelt. De rechtszekerheid komt pas aan de orde bij de vraag binnen welke nadere termijn de minister alsnog dient te beslissen. Dat de minister vermijdt toezeggingen te doen en stelt geen extra prikkel nodig te hebben laat onverlet dat eisers procesbelang hebben zolang niet is beslist op de aanvraag. Eisers kunnen bovendien wel degelijk een relevant resultaat bereiken en dus in een gunstigere positie komen met het aanwenden van het opvolgende beroep niet tijdig beslissen, namelijk een additionele dwangsom aansluitend aan de eerdere rechterlijke dwangsom. Van stapelen van dwangsommen is geen sprake, want uit rechtspraak van de Afdeling volgt dat de rechtbank bij het bepalen van een tweede rechtelijke dwangsom rekening moet houden met de eerder opgelegde dwangsom. Dit kan betekenen dat de rechtbank de tweede rechterlijke dwangsom pas laat ingaan nadat de eerste is volgelopen, waardoor dwangsommen niet gelijktijdig lopen en het stapelen van dwangsommen wordt voorkomen. De rechter doet bij een opvolgend beroep niet tijdig beslissen geen tweede maal uitspraak over het geschil, maar stelt op een later moment opnieuw vast dat nog steeds niet op een aanvraag is beslist. Het tijdsverloop is inherent een relevante factor aan een beroep niet tijdig beslissen. Voorts wijst de rechtbank erop dat thans de volledige rechterlijke dwangsom alsnog is volgelopen, zodat hetgeen de minister stelt over het procesbelang, de rechtszekerheid, onnodige extra prikkels en stapeling van dwangsommen reeds om die reden niet kan worden gevolgd. De rechtbank stelt vast dat de minister geen besluit heeft genomen. Het beroep is daarom ontvankelijk en gegrond.

5. Het beroep is ontvankelijk en gegrond.

6. De rechtbank stelt vast dat het dossier (mogelijk) nog niet compleet is, omdat de minister de bij de aanvraag ingediende documenten nog moet beoordelen, van plan is een herstelverzuim te sturen voor nadere documenten of informatie, of in afwachting is van een reactie op die herstelverzuimbrief. Dit betekent dat de minister in principe binnen acht weken een besluit op de aanvraag bekend moet maken. Echter, het gaat in deze zaak om een opvolgend beroep tegen het niet tijdig beslissen. Mede gelet op de beslistermijn die de rechtbank in een eerdere procedure heeft opgelegd en het tijdsverloop sindsdien, bepaalt de rechtbank daarom dat de minister binnen vier weken een beslissing op de aanvraag moet nemen. De termijn begint op de dag na het bekendmaken van deze uitspraak.

Welke dwangsom legt de rechtbank op?

7. De rechtbank legt alleen een rechterlijke dwangsom op.

8. Het LOVB heeft op 21 mei 2026 een aanbeveling vastgesteld over de rechterlijke dwangsom bij beroepen wegens het niet tijdig beslissen in vreemdelingenzaken. Deze aanbeveling strekt ertoe tot een meer uniforme vaststelling van de rechterlijke dwangsom te komen, waarbij rekening wordt gehouden met zowel het belang van tijdige besluitvorming als met de uitvoerbaarheid van de door de rechtbank gestelde beslistermijn. De rechtbank volgt de aanbeveling van het LOVB onverkort. De rechtbank bepaalt dat de minister een dwangsom van € 50,- per dag moet betalen als hij de door de rechtbank opgelegde beslistermijn overschrijdt. Hierbij geldt een maximum van € 15.000,-.

9. De minister moet de door eisers gemaakte proceskosten vergoeden. Deze kosten stelt de rechtbank vast op € 467,-.

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart het beroep gegrond;

  • vernietigt het, met een besluit gelijk te stellen, niet tijdig nemen van een besluit;

  • draagt de minister op binnen vier weken na bekendmaking van deze uitspraak alsnog een besluit op de aanvraag bekend te maken.

  • bepaalt dat de minister aan eisers een dwangsom van € 50,- moet betalen voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000,-;

  • veroordeelt de minister in de proceskosten van eisers tot een bedrag van € 467,-.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Sibma, rechter, in aanwezigheid van A.W. Landman, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) NL25.32660 Uitspraak van de Afdeling van 27 november 2024, ECLI:NL:RVS:2024:4865. Uitspraak van de Afdeling van 27 november 2024, ECLI:NL:RVS:2024:4865. ECLI:NL:RVS:2022:3352 en ECLI:NL:RVS:2022:3353. Het Landelijk Overleg Vakinhoud Bestuursrecht. In dit overleg zijn alle afdelingen bestuursrecht van de rechtbanken vertegenwoordigd. Aanbeveling rechterlijke dwangsom bij beroep niet tijdig beslissen in vreemdelingenzaken, raadpleegbaar via www.rechtspraak.nl. Artikel 8:55d, tweede lid, van de Awb. Op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door de gemachtigde verleende rechtsbijstand, waarbij 1 punt is gerekend voor het indienen van het beroepschrift met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor van 0,5.