inhoudelijike beoordeling van (al) doorgezonden beroepsschrift - verweerder was onbevoegd - beroep gegrond…

RECHTBANK DEN HAAG

uitspraak van de enkelvoudige kamer/voorzieningenrechter in de zaken tussen

[eiseres 1], eiseres 1, V-nummer [v-nummer 1]

de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder

(gemachtigde: mr. O. Bousmaha).

Procesverloop

Overwegingen

1. Aan eiseres 1 en haar drie dochters (eiseressen 2,3 en 4) is bij brieven van 23 en 28 juni 2016 een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd onder de beperking ‘Verblijf bij familie- of gezinslid bij [A]’ verleend. Eiseressen wensten namelijk te verblijven bij respectievelijk hun partner en vader de heer [A] (referent) in Nederland. In het primaire besluit heeft verweerder die verblijfsvergunning vanaf 1 september 2019 ingetrokken, omdat de verblijfsvergunning van hun referent per die datum is ingetrokken. De verblijfsvergunning van eiseressen is afhankelijk van de verblijfsvergunning van hun referent, wat maakt dat eiseressen vanaf 1 september 2019 niet meer voldoen aan de voorwaarden waaronder hun verblijfsvergunning is verleend. De referent van eiseressen heeft namens hen bezwaar gemaakt tegen het primaire besluit.

2. Verweerder heeft in het besluit van 31 maart 2021 dit bezwaar ongegrond verklaard en de intrekking van de verblijfsvergunning gehandhaafd. Eiseressen hebben bij brief van 30 november 2021 opnieuw bezwaar gemaakt tegen het primaire besluit. In het bestreden besluit heeft verweerder dit bezwaar onder verwijzing naar de beslissing op bezwaar van 31 maart 2021 kennelijk niet-ontvankelijk verklaard, en het bezwaarschrift als beroepschrift doorgezonden naar de rechtbank.

3. De rechtbank stelt vast dat verweerder in het bestreden besluit het bezwaar van eiseressen zowel aan de rechtbank heeft doorgezonden als beroepsschrift, als kennelijk niet-ontvankelijk heeft verklaard. In de beroepsprocedure met zaaknummer AWB 22/4301 heeft deze rechtbank en zittingsplaats bij uitspraak van heden geoordeeld dat het bezwaar van eiseressen terecht aan de rechtbank is doorgezonden als beroepsschrift. Verweerder was aldus onbevoegd om een inhoudelijk oordeel te geven op het bezwaar van eiseressen. Verweerder heeft dus ten onrechte het bezwaar van eiseressen kennelijk niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep is daarom gegrond en de rechtbank zal het bestreden besluit vernietigen. Nu het bezwaarschrift van eiseressen als beroepsschrift is aangemerkt en zodoende is behandeld in voornoemde beroepsprocedure bij de rechtbank, zal de rechtbank in deze uitspraak volstaan met het vernietigen van het bestreden besluit.

4. Het beroep is gegrond en de rechtbank vernietigt het bestreden besluit.

5. Het verzoek om een voorlopige voorziening wordt buiten zitting afgedaan en niet-ontvankelijk verklaard, nu er uitspraak is gedaan in het beroep en er niet langer sprake is van connexiteit.

6. Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, moet verweerder aan eiseressen het door hen betaalde griffierecht vergoeden. Ook moet verweerder eiseressen een vergoeding betalen voor de proceskosten die zij hebben gemaakt. De vergoeding wordt met toepassing van het Besluit proceskosten bestuursrecht als volgt berekend. De bijstand door een gemachtigde levert 2 punten op (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen op zitting met een waarde per punt van € 837, bij een wegingsfactor 1). Toegekend wordt € 1.674,-. Aangezien de voorlopige voorziening buiten zitting is afgedaan, worden de proceskosten voor deze procedure vastgesteld op € 837,- (1 punt voor het indienen van het verzoekschrift voor een voorlopige voorziening, wegingsfactor 1).

Beslissing

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit;

- draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 184,- aan eiseressen te vergoeden;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseressen tot een bedrag van € 1.674,-.

• verklaart het verzoek om een voorlopige voorziening niet-ontvankelijk;

• veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseressen tot een bedrag van € 837,-.

Tegen de uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening staat geen rechtsmiddel open.